Κάθε χρόνο, ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι βάζουν τέρμα στην ζωή τους και αυτοί υπολογίζεται ότι είναι ακόμα περισσότεροι από τους θανάοτυς που οφείλονται σε HIV, ελονοσία, καρκίνο του στήθους ακόμα και από τα θύματα πολέμου και τα άτομα που πεθαίνουν μετά από ανθρωποκτονία. Όπως αναφέρει ο ΠΟΥ ένας στους 100 θανάτους οφείλεται σε αυτοκτονία παγκοσμίως.

«Δεν μπορούμε και δεν πρέπει να αγνοήσουμε την αυτοκτονία» δήλωσε πρόσφατα ο Tedros Adhanom Ghebreyesus, Γενικός Διευθυντής του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας.

Ο ίδιος τόνισε ότι πρέπει να δοθεί μεγάλη προσοχή στην πρόληψη τώρα περισσότερο από κάθε άλλη φορά γιατί μετά από τόσους μήνες που ζούμε με τον κορονοϊό οι παράγοντες που αυξάνουν τους λόγους που θα μπορούσε να βάλει τέρμα στη ζωή του αυξάνονται - ανεργία, οικονομικά προβλήματα και κοινωνική απομόνωση είναι πολλές οι μεταβλητές στις οποίες μπορούν να δώσουμε βάση. Τα ποσοστά ανάμεσα στις χώρες διαφέρουν.

Τα δεδομένα δείχνουν ότι οι άνδρες είναι κατά δύο φορές περισσότερο επιρρεπείς στη αυτοκτονία σε σχέση με τις γυναίκες. (12,6 ανά 100 000 άνδρες σε σύγκριση με 5,4 ανά 100 000 γυναίκες). Τα ποσοστά αυτοκτονίας ανάμεσα στους άνδρες είναι αρκετά πιο υψηλά στις χώρες με υψηλό εισόδημα (16.5 στις 100.000) ενώ τα ποσοστά των γυναικών με υψηλό ποσοστό αυτοκτονιών παρατηρούνται στις χώρες με χαμηλό και μεσαίο εισόδημα. (7.1 στις 100.000).

Στην Αφρική τα ποσοστά είναι στο 11.2 στις 100.000 και στην Ευρώπη 10.5 στις 100.000 και στην Νοτιοανατολική Ασία είναι 10.2 στις 100.000. Οι περιοχές αυτές ήταν πιο ψηλά σε σχέση με το παγκόσμιο ποσοστό (9.0 στις 100.000) το 2019. Το χαμηλότερο επίπεδο σε ποσοστά αυτοκτονικότητας ήταν στην Ανατολική Μεσόγειο (6.4 στις 100.000).

Συνολικά παγκοσμίως ο μέσος όρος πέφτει τα τελευταία 20 χρόνια ωστόσο στην Αμερική δείχνει να ανεβαίνει. Συνολικά το ποσοστό παγκοσμίως έπεσε κατά 36% με την μείωση να κυμαίνεται στο 17% στην Ανατολική Μεσόγειο και στο 47% τα τελευταία 20 χρόνια στην Ευρώπη ενώ φτάνει το 49% στον Δυτικό Ειρηνικό. Την ίδια περίοδο όμως στην Αμερική ανέβηκε κατά 17%.

Αυτό που είναι σημαντικό είναι να συνεχίζει η πρόληψη στις χώρες που ήδη έχει αρχίσει και να ξεκινήσει σε εκείνες που δεν έχουν λάβει κανένα μέτρο. Μέχρι τώρα 38 χώρες έχουν ένα εθνικό στρατηγικό πλαίσιο για την πρόληψη της αυτοκτονίας. Στόχος της αειφόρου Ανάπτυξης είναι μέχρι το 2030 να έχουν μειωθεί κατά το ⅓ παγκοσμίως.

Ο ΠΟΥ πάντως έχει εκδώσει οδηγίες για να βοηθήσει σε αυτή την προσέγγιση.

Μέσω του προγράμματος LIVE LIFE προτείνει 4 στρατηγικές που συμβάλλουν στον περιορισμό στα μέσα που μπορεί να οδηγήσουν σε αυτοκτονία όπως

• θανατηφόρα φυτοφάρμακα και πυροβόλα όπλα
• υιοθέτηση κοινωνικοοικονομικών δεξιοτήτων για τους εφήβους και έγκαιρη
• αναγνώριση, αξιολόγηση και παρακολούθηση των ατόμων που υποφέρουν από αυτοκτονικές σκέψεις και συμπεριφορές
• Απαγόρευση των πιο επικίνδυνων φυτοφαρμάκων

Άλλα μέτρα περιλαμβάνουν τον περιορισμό της πρόσβασης στα πυροβόλα όπλα, τη μείωση του μεγέθους των πακέτων φαρμάκων και την εγκατάσταση φραγμών σε περιοχές όπου μπορεί κάποιος να πηδήξει. Το 20% των αυτοκτονιών πάντως γίνεται με φυτοφάρμακα και για αυτό το ΠΟΥ προτείνει την απαγόρευσή τους.

Έλεγχος των δημοσιεύσεων στα ΜΜΕ

Ο ρόλος των ΜΜΕ είναι σημαντικός διότι η δημοσίεση μια είδησης αυτοκτονίας μπορεί να οδηγήσει σε μια αύξηση των αυτοκτονιών μέσω της μίμησης, ειδικά στην περίπτωση που τα ρεπορτάζ περιλαμβάνουν λεπτομέρειες του τρόπου αυτοκτονίας.

Επίσης, σε αυτό θα μπορούσε να βοηθήσει η παρουσίαση ιστοριών ατόμων που ξεπέρασαν το ψυχικό τους πρόβλημα, καθώς επίσης και η παρακολούθηση των ειδήσεων μέσω των social media που δυνητικά θα μπορούσαν να είναι επικίνδυνες

Εξίσου σημαντική είναι η στήριξη των εφήβων και η παρακολούθηση της ψυχικής τους υγείας ακόμα και πριν την ηλικία των 14 ετών. Επίσης, οι οδηγίες σχετικά με το bullying και οι ειδικοί ψυχικής υγείας στα σχολεία είναι απαραίτητα εργαλεία που θα μπορούσαν να βοηθήσουν στην πρόληψη της αυτοκτονίας.

Απόδοση από το https://www.who.int