Τα διεμφυλικά παιδιά μπορεί να αρχίζουν να ταυτίζονται με παιχνίδια και ρούχα χαρακτηριστικά του φύλου τους από μικρή ηλικία, δείχνει μελέτη. Μάλιστα, η αυτοπεποίθηση στην έμφυλη ταυτότητα τους είναι εν γένει τόσο ισχυρή όσο και των cisgender παιδιών. Cisgender θεωρείται το άτομο του οποίο η έμφυλη ταυτότητα ταυτίζεται με το φύλο που του αποδόθηκε κατά τη γέννηση.
«Δεν υπάρχει σχεδόν καμία διαφορά μεταξύ των διεμφυλικών και των cisgender παιδιών τόσο στον τρόπο όσο και στο βαθμό που ταυτίζονται με το φύλο τους ή το εκφράζουν», αναφέρει σε ανακοίνωση η βασική ερευνήτρια Selin Gulgoz. Όπως αναφέρει το Reuters, για τη μελέτη ερωτήθηκαν 317 διεμφυλικά παιδιά, ηλικιών 3 έως 12 ετών και 189 αδέρφια τους. Επίσης ερωτήθηκαν 316 cisgender παιδιά.
Οι ερευνητές ρώτησαν τα παιδιά πόσο ένιωθαν σαν αγόρι, κορίτσι ή κάτι άλλο, ενώ ζήτησαν να μάθουν και τις προτιμήσεις τους σε παιχνίδια και ρούχα, που στερεοτυπικά σχετίζονται με ένα φύλο. Σύμφωνα, λοιπόν, με την έρευνα τα διευμφυλικά παιδιά (transgender) προτιμούσαν παιχνίδια και ρουχισμό που τυπικά σχετίζεται με την έμφυλη ταυτότητα τους, όχι με το φύλο που τους έχει αποδοθεί. Μάλιστα, οι προτιμήσεις τους δεν φάνηκε να διαφέρουν βάσει του χρονικού διαστήματος που έχουν ζήσει ως το τρέχον φύλο τους. Επιπλέον, τα διεμφυλικά παιδιά δεν φάνηκε να έχουν ιδιαιτέρως διαφορετικές προτιμήσεις από τα cisgender παιδιά με την ίδια ταυτότητα φύλου, σύμφωνα με την έκθεση στα Πρακτικά της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ.
Αίσθηση προκάλεσαν στους ερευνητές οι ομοιότητες μεταξύ των τρανς και των cisgender παιδιών γιατί τα πρώτα χρόνια της ζωής τους τα διευμφυλικά παιδιά αντιμετωπίζονταν σαν να ανήκουν σε φύλο διαφορετικό από αυτό με το οποίο ταυτίζονται. Τα ευρήματα της έρευνας καταδεικνύουν ότι τα παιδιά δεν πληροφορούνται για τα φύλα μόνο από όσα τους αναφέρουν οι γονείς τους ή πως τους συμπεριφέρονται τα πρώτα χρόνια της ζωής τους. Τα παιδιά «αναζητούν» ευρύτερα κοινωνικά μηνύματα που σχετίζονται με το φύλο το οποίο νιώθουν ότι είναι από πολύ μικρή ηλικία, αναφέρει η μελέτη.
Αξίζει, πάντως, να αναφέρουμε πως τα διεμφυλικά παιδιά που ερωτήθηκαν ήταν μέλη οικογενειών που αποδέχονται την τρέχουσα έμφυλη ταυτότητα τους. Οι εμπειρίες τους, λοιπόν, ίσως να μην αντικατοπτρίζουν όσα συμβαίνουν σε τρανς νέους και νέες που ζουν σε λιγότερο υποστηρικτικά περιβάλλοντα. Ακόμη, η έρευνα καταγράφει μία συγκεκριμένη χρονική περίοδο. Η έκφραση και η ταυτότητα του φύλου ή ο βαθμός υποστήριξης και αναγνώρισης μπορεί να μεταβληθούν μελλοντικά.
