Όταν κάτι τέτοιο συμβαίνει σε Αυτοάνοσες Ρευματικές Παθήσεις (Α.Ρ.Ν.) και μυοσκελετικές παθήσεις, όχι μόνο αυξάνουν τη νοσηρότητα και τη θνησιμότητα, αλλά συγχέουν τη δραστηριότητα της νόσου, περιορίζουν τη χρήση φαρμάκων και αυξάνουν τις πιθανότητες σοβαρών λοιμώξεων ή ανεπιθύμητων ενεργειών που σχετίζονται με τα φάρμακα.

Τι είναι οι Αυτοάνοσες Ρευματικές Παθήσεις

Οι Αυτοάνοσες Ρευματικές Παθήσεις είναι χρόνιες παθήσεις που προκαλούν βλάβες καθώς και επιπρόσθετες ασθένειες με την πάροδο των ετών. Μια πρωτοβουλία του Ευρωπαϊκού Συνδέσμου κατά των Ρευματισμών (EULAR) επισημαίνει τις έξι πιο σημαντικές που πρέπει να αντιμετωπιστούν στα Α.Ρ.Ν.:

• Ισχαιμικές καρδιαγγειακές παθήσεις (ρευματοειδής αρθρίτιδα, ουρική αρθρίτιδα, ψωριασική αρθρίτιδα, οστεοαρθρίτιδα, αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα)
• Κατάθλιψη (χρόνιες επώδυνες παθήσεις, π.χ. αρθρίτιδα)
• Λοιμώξεις
• Γαστρεντερικές παθήσεις
• Οστεοπόρωση
• Κακοήθειες (ρευματοειδής αρθρίτιδα).

«Τα αρχικά δεδομένα λοιμώξεων από COVID-19 σε Α.Ρ.Ν. δεν έχουν δείξει αυξημένο κίνδυνο για σοβαρή νόσο ή διακοπή της ανοσοτροποποιητικής φαρμακευτικής αγωγής, αντίθετα ορισμένα ανοσοτροποποιητικά φάρμακα -που χρησιμοποιούνται στη θεραπεία τους- έχει αποδειχτεί ότι βοηθούν. Ωστόσο, υπάρχουν ορισμένα αναδυόμενα δεδομένα ότι οι ασθενείς με Α.Ρ.Ν και συννοσηρότητες, με πιθανόν την πιο κοινή να είναι η καρδιαγγειακή, μπορεί να βιώσουν σοβαρότερη λοίμωξη από την COVID-19», αναφέρει η κ. Ελένη Κομνηνού, Ρευματολόγος, Διευθύντρια Κλινικής Αυτοάνοσων Ρευματικών Παθήσεων Μetropolitan General.

Συννοσηρότητες και θνησιμότητα στην COVID-19

Σε μία από τις πρώτες αναδρομικές μελέτες που δημοσιεύθηκαν από τη Γουχάν της Κίνας, σχεδόν το 50% των ασθενών που νοσηλεύτηκαν με COVID-19 είχαν συννοσηρότητες.

Στους πρώτους 200 ασθενείς που εισήχθησαν στη Νέα Υόρκη, οι τρεις πιο συχνές συννοσηρότητες ήταν η υπέρταση (76%), η υπερλιπιδαιμία (46,2%) και ο διαβήτης (39,5%).

Μεταβολικό σύνδρομο

Η ρευματοειδής αρθρίτιδα (Ρ.Α.) σχετίζεται με τις περισσότερες πτυχές του μεταβολικού συνδρόμου. Μια μετα-ανάλυση έδειξε ότι η παρουσία Ρ.Α. αποτελεί παράγοντα κινδύνου για την ανάπτυξη διαβήτη.

Η φλεγμονή στην Ρ.Α., μαζί με τη χρήση γλυκοκορτικοειδών, έχει εμπλακεί στην ανάπτυξη αντίστασης στην ινσουλίνη. Αυτό μπορεί να συνδέεται στενά με την παχυσαρκία, αφού δεδομένα έχουν δείξει ότι το ένα τέταρτο των ασθενών με Ρ.Α. είναι υπέρβαροι (ΔΜΣ> 25). Εκτός από άμεσος παράγοντας κινδύνου, συμβάλλει επίσης έμμεσα αυξάνοντας τη δραστηριότητα της νόσου και καθιστώντας πιο δύσκολη την επίτευξη της ύφεσης.
Η υπέρταση μπορεί να παρατηρηθεί σε περίπου 50% των ασθενών με Ρ.Α. και είναι πιθανώς μεγαλύτερη σε ασθενείς με ανθεκτική νόσο. Επίσης, αναφέρεται υποδιάγνωση και υποθεραπεία της υπέρτασης και της δυσλιπιδαιμίας στην Ρ.Α.

Η σχέση της ψωριασικής αρθρίτιδας με το μεταβολικό σύνδρομο είναι ισχυρότερη με κοινές μηχανιστικές οδούς που οδηγούν και στα δύο. Οι καρδιαγγειακοί κίνδυνοι διαφόρων ρευματικών παθήσεων έχουν διερευνηθεί σε βάθος σε διάφορες ανασκοπήσεις.

Συμπερασματικά

«Τα Αυτοάνοσα Ρευματικά Νοσήματα δεν αποτελούν παράγοντα κινδύνου σοβαρής νόσησης από την COVID-19. Η διερεύνηση ύπαρξης συννοσηροτήτων, -στο πλαίσιο της σωστής αντιμετώπισης των Α.Ρ.Ν.-, είναι απαραίτητη, κυρίως στην εποχή της πανδημίας COVID-19, διότι επί παρουσίας τους αυξάνεται ο κίνδυνος βαρύτερης νόσησης από τον ιό», καταλήγει η κ. Κομνηνού.