Τα άτομα με σοβαρή ψυχική ασθένεια (SMI), όπως η σχιζοφρένεια, συχνά βιώνουν παχυσαρκία. Και στο Ηνωμένο Βασίλειο, τέτοιοι άνθρωποι έχουν σχεδόν διπλάσιες πιθανότητες να είναι παχύσαρκοι σε σύγκριση με εκείνους χωρίς διάγνωση.
Τα άτομα με SMI έχουν επίσης μεγαλύτερο κίνδυνο να έχουν άλλες ασθένειες που σχετίζονται με την παχυσαρκία, όπως ο διαβήτης τύπου 2, οι αναπνευστικές παθήσεις, οι καρδιαγγειακές παθήσεις και η καρδιακή ανεπάρκεια. Το αποτέλεσμα είναι ένα προσδόκιμο ζωής που είναι 15 χρόνια μικρότερο από τον γενικό πληθυσμό.
Πολλοί ειδικοί πιστεύουν ότι ο μεγαλύτερος κίνδυνος παχυσαρκίας οφείλεται στα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία ψυχικών ασθενειών. Τα αντιψυχωσικά, για παράδειγμα, έχουν συχνά αποδειχθεί ότι επηρεάζουν το σωματικό βάρος.
Αλλά αυτή η εξήγηση δεν εξετάζει τον ρόλο που παίζουν βαθύτεροι ψυχολογικοί παράγοντες στην παχυσαρκία. Υπάρχει ένα σύνολο ερευνών που υποδηλώνουν ότι το παιδικό τραύμα έχει επίσης μεγάλο ρόλο .
Ψυχολογικό τραύμα και παχυσαρκία
Οι ψυχολόγοι συχνά αναφέρονται στο τραύμα που βιώθηκε στην παιδική ηλικία ως «δυσμενείς παιδικές εμπειρίες» (ACEs). Τέτοιες εμπειρίες περιλαμβάνουν κακοποίηση και παραμέληση (τόσο σωματική όσο και συναισθηματική), ψυχικές ασθένειες και κατάχρηση ουσιών στο σπίτι, μάρτυρες ενδοοικογενειακής κακοποίησης και έγκλειστο συγγενή.
Αυτός ο τύπος τραύματος συνδέεται στενά με την ανάπτυξη ψυχικών ασθενειών στη μετέπειτα ζωή. Αυτό μπορεί να εξηγήσει γιατί πολλοί άνθρωποι που νοσηλεύονται σε ψυχιατρικά νοσοκομεία είχαν τέτοιες εμπειρίες.
Η έρευνα δείχνει επίσης ότι το τραύμα μπορεί να επηρεάσει τον τρόπο που συμπεριφέρονται οι άνθρωποι. Μια πρόσφατη μελέτη διαπίστωσε ότι κάποιος που έχει βιώσει τέσσερις ή περισσότερες δυσμενείς εμπειρίες παιδικής ηλικίας έχει διπλάσιες πιθανότητες να έχει μια ανθυγιεινή διατροφή. Αυτό μπορεί να εξηγήσει γιατί υπάρχει 46% αύξηση στις πιθανότητες παχυσαρκίας των ενηλίκων μετά από έκθεση σε πολλαπλά ACE.
Η έρευνα
Γιατί οι άνθρωποι που βιώνουν τραύματα στην παιδική ηλικία έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να γίνουν παχύσαρκοι;
Είναι γνωστό ότι οι άνθρωποι που έχουν βιώσει τραυματικές παιδικές ηλικίες επιδίδονται σε συμπεριφορές που δεν είναι ιδιαίτερα υγιείς, όπως αυτοτραυματισμός, κατάχρηση ναρκωτικών και υπερφαγία. Αυτοί οι άνθρωποι το κάνουν αυτό ως μια μορφή αποφυγής, για να αποσπάσουν την προσοχή τους από τις δύσκολες σκέψεις και τα συναισθήματα που βιώνουν. Ο όρος που χρησιμοποιείται για να περιγράψει αυτή τη συμπεριφορά είναι «βιωματική αποφυγή» .
Όπως εξηγεί ο Joseph Lloyd Davies, Λέκτορας Εφαρμοσμένης Ψυχολογίας στο Cardiff Metropolitan University, η βιωματική αποφυγή μπορεί να πάρει πολλές μορφές.
«Η πιο συνηθισμένη μέθοδος είναι η συναισθηματική διατροφή, η οποία είναι η τάση να τρώμε ως απάντηση σε αρνητικά συναισθήματα. Συνδέεται με την κατανάλωση νόστιμων φαγητών που είναι πλούσιες σε θερμίδες.
Όταν κάποιος τρώει επειδή είναι συναισθηματικά φορτισμένος, μπορεί να βιώσει το μούδιασμα των έντονων αρνητικών συναισθημάτων, μπορεί να αποσπαστεί η προσοχή και να αισθανθεί μια αίσθηση άνεσης . Αυτό συμβαίνει γιατί όταν τρώμε φαγητό με πολλά λιπαρά και ζάχαρη, ενεργοποιούνται τα κέντρα ανταμοιβής και ευχαρίστησης του εγκεφάλου. Η κατανάλωση τροφών με υψηλή περιεκτικότητα σε λιπαρά και ζάχαρη είναι καλή με μέτρο, φυσικά. Αλλά τα θετικά αποτελέσματα της κατανάλωσης νόστιμων φαγητών με πολλές θερμίδες είναι συχνά βραχύβια.
Έτσι, οι άνθρωποι που επιδίδονται σε βιωματική αποφυγή μπορεί να βασίζονται σε αυτές τις τροφές και να τις καταναλώνουν υπερβολικά. Αυτό, σύμφωνα με έρευνες , είναι που μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση βάρους και παχυσαρκία.
Επί του παρόντος, οι κατευθυντήριες γραμμές θεραπείας για άτομα με SMI δεν λαμβάνουν υπόψη την επίδραση που μπορεί να έχουν τα ΜΕΑ στην παχυσαρκία σε αυτήν την ομάδα ατόμων. Αυτό πιθανότατα οφείλεται στην έμφαση που δίνεται στα αντιψυχωσικά φάρμακα ως τον κύριο παράγοντα που συμβάλλει στην υπερβολική αύξηση βάρους.
Και παρά τον αρνητικό αντίκτυπο που μπορεί να έχει η παχυσαρκία σε άτομα με σοβαρή ψυχική ασθένεια, οι ψυχιατρικές υπηρεσίες συχνά παραβλέπουν ζητήματα σωματικής υγείας επειδή κάποιο ψυχιατρικό προσωπικό πιστεύει ότι δεν είναι επαρκώς εκπαιδευμένο για να αντιμετωπίσει τη σωματική υγεία των ασθενών τους» σημειώνει ο ειδικός.
Και συνεχίζει «Για να βελτιωθεί η σωματική υγεία σε άτομα με σοβαρή ψυχική ασθένεια, είναι σημαντικό οι επαγγελματίες ψυχικής υγείας και οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής να εξετάσουν τον αντίκτυπο που έχει το ψυχολογικό τραύμα στην παχυσαρκία σε αυτήν την ομάδα ανθρώπων.
Η προώθηση μιας προσέγγισης με πληροφόρηση για το τραύμα τόσο στην ψυχιατρική όσο και στη σωματική φροντίδα υγείας είναι ζωτικής σημασίας. Ουσιαστικά, αυτό θα περιλάμβανε τις ομάδες φροντίδας να έχουν μια πλήρη εικόνα του ασθενούς τους, ψυχικά και σωματικά, και να παρέχουν επαρκή εκπαίδευση σχετικά με τον αντίκτυπο που μπορεί να έχει το ψυχολογικό τραύμα στη συμπεριφορά ενός ατόμου».
Πηγή: Theconversation.com
