Θυμός, κατάθλιψη, κατάχρηση ουσιών, αυτοτραυματισμοί, επεισόδια υπερφαγίας που μπορεί να οδηγήσουν σε παχυσαρκία. Είναι μερικές από
τις επιπτώσεις στην ενήλικη ζωή που έχουν συσχετιστεί με περιστατικά λεκτικής κακοποίησης κατά την διάρκεια της παιδικής ηλικίας.
Σύμφωνα με ανασκόπηση που δημοσιεύτηκε στην έκδοση Οκτωβρίου του Child Abuse & Neglect: The International Journal, η λεκτική κακοποίηση πρέπει να μελετάται ως μεμονωμένη μορφή παιδικής κακοποίησης και να αντιμετωπίζεται άμεσα καθώς μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρά ψυχικά προβλήματα όταν το παιδί μεγαλώσει.
Άμεσες και μακροπρόθεσμες συνέπειες
«Η λεκτική κακοποίηση στην παιδική ηλικία από ενήλικες έχει καταρχάς έναν άμεσο αντίκτυπο, καθώς κάνει τα παιδιά να αισθάνονται ότι δεν αγαπιούνται, τους δημιουργεί αισθήματα εγκατάλειψης και ταπείνωσης και αυτά τα αισθήματα τελικά τα συνοδεύουν σε όλη τους την ζωή και μπορεί να οδηγήσουν σε κατάθλιψη, διαταραχές άγχους ακόμα και αυτοκτονία», λέει η επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης, Shanta Dube, ερευνήτρια και διευθύντρια προγράμματος δημόσιας υγείας στο Πανεπιστήμιο Wingate στη Βόρεια Καρολίνα.
Αυτό το ζήτημα που πολλές φορές μένει στην αφάνεια, μπορεί να οδηγήσει σε σειρά προβλημάτων στην ενήλικη ζωή και πρέπει οι ενδείξεις που δίνει να λαμβάνονται υπόψιν, προσθέτει.
Η μελέτη επισημαίνει την ανάγκη προσοχής στη λεκτική κακοποίηση, επειδή οι συνέπειες είναι εξίσου σημαντικές με εκείνες της σωματικής ή
σεξουαλικής κακοποίησης, συνηγορεί και η ψυχίατρος στο Stanford Medicine Children's Health, Hilit Kletter.
Το πρόβλημα όπως εξηγεί έγκειται στο ότι η λεκτική κακοποίηση συχνά υποτιμάται ως λιγότερο σοβαρή σε σχέση με άλλες μορφές παιδικής
κακοποίησης, κι όμως τα ερευνητικά ευρήματα δείχνουν ότι οι συνέπειες είναι εξίσου σοβαρές και η αντιμετώπιση του φαινομένου πρέπει να αλλάξει.
Πώς οι γονείς γίνονται οι συχνότεροι θύτες
Οι γονείς είναι αυτοί που συνήθως κρύβονται πίσω από τα περιστατικά λεκτικής κακοποίησης, λένε οι ειδικοί και μάλιστα σε ποσοστό 76,5%.
Ακολουθούν με μικρότερα ποσοστά άλλοι ενήλικες του οικογενειακού περίγυρου αλλά και δάσκαλοι.
Οι συνέπειες έχουν μακρά επίδραση σε σωματική και ψυχική υγεία, συμπεριλαμβανομένης της διαταραχής μετατραυματικού στρες της
κατάθλιψης, του αυξημένου κινδύνου κατάχρησης ουσιών και του αυτοκτονικού ιδεασμού.
Πολύ συχνά οι επαγγελματίες ψυχικής υγείας σε κέντρα απεξάρτησης ουσιών ακούν τους θεραπευόμενους τους να αναφέρονται σε χρόνια λεκτική κακοποίηση που είχαν υποστεί όταν ήταν παιδιά.
Η μορφή της λεκτικής κακοποίησης περιλαμβάνει συνήθως φωνές και ουρλιαχτά, προσβλητικούς χαρακτηρισμούς, αίσθημα εχθρότητας, επιθετικότητας και απειλητικές φράσεις.
Μέχρι στιγμής, ο ορισμός της παιδικής κακοποίησης ταξινομείται σε τέσσερις υποτύπους: σωματική κακοποίηση, σεξουαλική κακοποίηση, συναισθηματική κακοποίηση και παραμέληση, σύμφωνα με τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (CDC).
Οι απειλές και άλλα είδη λεκτικής κακοποίησης βρίσκονται κάτω από την «ομπρέλα» της συναισθηματικής κακοποίησης, και αυτό σύμφωνα με τους συγγραφείς της μελέτης πρέπει να τροποποιηθεί ώστε να υπάρξει ένας τυποποιημένος ξεχωριστός ορισμός που θα επιτρέψει την κατάρτιση θεραπευτικής προσέγγισης αποκλειστικά για τα περιστατικά λεκτικής κακοποίησης.
Η συνειδητοποίησή μας ως ενήλικες
Για πολλούς ενήλικες που παλεύουν με θέματα ψυχικής υγείας, η συνειδητοποίηση ότι αυτά μπορεί να σχετίζονται με περιστατικά λεκτικής κακοποίησης όταν ήταν παιδιά δεν είναι πάντα αυτονόητη.
Όσο νωρίτερα αναζητήσουν ψυχοθεραπεία, τόσο πιθανότερο είναι να περιοριστεί ή και να αντιστραφεί ο αρνητικός αντίκτυπος στην ενήλικη
ζωή, τονίζουν οι γιατροί.
Συνήθως αυτό που συστήνεται είναι η γνωσιακή συμπεριφορική θεραπεία, μια θεραπευτική προσέγγιση που σχετίζεται με το παιδικό τραύμα και βοηθά τους θεραπευόμενους να προσεγγίσουν την κατάσταση που βίωσαν και να αναρρώσουν από την εμπειρία που τους τραυμάτισε ψυχικά.
