Η παρουσία ενός σκύλου στο σπίτι μπορεί να συμβάλει στη βελτίωση της ψυχικής υγείας των εφήβων, σύμφωνα με έρευνα, με τους επιστήμονες να προσθέτουν ότι αυτό μπορεί εν μέρει να οφείλεται στην ανταλλαγή μικροβίων.

Ο καθηγητής Takefumi Kikusui, του Πανεπιστημίου Azabu στην Ιαπωνία, ο οποίος ηγήθηκε της σχετικής έρευνας, δήλωσε ότι η συνύπαρξη με σκύλους μπορεί να μειώσει το άγχος των ιδιοκτητών και να διεγείρει την έκκριση της ορμόνης ωκυτοκίνης, η οποία ενισχύει τους δεσμούς.

Ωστόσο, η έρευνα δείχνει ότι μπορεί να υπάρχουν και άλλοι λόγοι για τους οποίους τα σκυλιά έχουν θετική επίδραση.

«Αρκετές μελέτες έχουν αναφερθεί στα οφέλη για την ψυχική υγεία που προσφέρει η ιδιοκτησία σκύλου, και έχουμε αποδείξει ότι το μικροβίωμα μπορεί να είναι ένας από τους μηχανισμούς που εμπλέκονται», δήλωσε ο Kikusui.

Σε άρθρο τους στο περιοδικό iScience, ο Kikusui και οι συνεργάτες του αναφέρουν πώς ανέλυσαν τα αποτελέσματα έρευνας σε 343 ψυχικά και σωματικά υγιείς εφήβους που συμμετείχαν στη Tokyo Teenager Cohort Study, εκ των οποίων οι 96 ήταν ιδιοκτήτες σκύλων.

Η ομάδα διαπίστωσε ότι οι έφηβοι που είχαν σκύλους στην ηλικία των 13 ετών είχαν σημαντικά χαμηλότερα ποσοστά σε κοινωνικά προβλήματα, κοινωνική απομόνωση, προβλήματα σκέψης, παραβατική συμπεριφορά και επιθετική συμπεριφορά στην ηλικία των 14 ετών σε σύγκριση με εκείνους που δεν είχαν σκύλους.

Στη συνέχεια, οι ερευνητές ανέλυσαν τα μικρόβια που βρέθηκαν στο σάλιο των εφήβων και διαπίστωσαν ότι, ενώ υπήρχαν πολλές ομοιότητες, 12 τύποι βακτηρίων – συμπεριλαμβανομένων των Streptococcus και Prevotella – ήταν σημαντικά λιγότερο άφθονα στο σάλιο των εφήβων που δεν είχαν σκύλους.

Η ομάδα μετέφερε τα μικρόβια από το σάλιο των εφήβων σε ποντίκια που δεν είχαν δικά τους μικρόβια. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τα ποντίκια με μικρόβια από εφήβους που είχαν σκύλους έδειχναν μεγαλύτερη τάση να μυρίζουν άγνωστα ποντίκια και να πλησιάζουν τα ποντίκια που ήταν παγιδευμένα στο κλουβί.

«Αυτή η [τελευταία] συμπεριφορά ονομάζεται «προληπτική ανησυχία», ένα είδος ενσυναίσθητης αντίδρασης σε ανθρώπους και ζώα», εξηγεί ο Kikusui.

Η ομάδα πρόσθεσε ότι η αφθονία ορισμένων βακτηρίων στο έντερο των ποντικιών συσχετίστηκε με διαφορές στην κοινωνική συμπεριφορά τους, με ορισμένα από αυτά τα στελέχη να συσχετίζονται επίσης με τη συμπεριφορά των εφήβων.

«Αν και δεν είναι δυνατό να συγκριθεί άμεσα η συμπεριφορά των ανθρώπων με αυτή των ποντικιών, αυτά τα αποτελέσματα δείχνουν ότι το μικροβίωμα είναι εν μέρει υπεύθυνο για τη βελτίωση της κοινωνικής συμπεριφοράς των εφήβων μετά τη συμβίωση με σκύλους», γράφει η ομάδα.

Μικροβίωμα από τους σκύλους ή χάρη στους σκύλους;

Ωστόσο, η ομάδα δεν ανέλυσε τα μικρόβια που έφεραν τα σκυλιά των συμμετεχόντων, με τον Kikusui να σημειώνει ότι «παραμένει ασαφές εάν αυτές οι διαφορές [στα μικρόβια μεταξύ των ιδιοκτητών σκύλων] προήλθαν από τα ίδια τα σκυλιά ή εάν η ιδιοκτησία σκύλων μείωσε το άγχος, οδηγώντας στις τελικές αλλαγές στο μικροβίωμα», είπε.

Ο καθηγητής Stefan Reber του Πανεπιστημίου του Ulm, ο οποίος δεν συμμετείχε στην έρευνα, συμφώνησε. «Έχει αποδειχθεί μόνο ότι οι έφηβοι που έχουν σκύλους έχουν διαφορετικό μικροβιακό σύμπλεγμα στο σάλιο από τους έφηβους που δεν έχουν σκύλους», είπε.

Επιπλέον, δεν έχει ακόμη προσδιοριστεί πώς τα μικρόβια μπορεί να επηρεάζουν τη συμπεριφορά.

Ο Kikusui πρόσθεσε ότι η μελέτη δεν σημαίνει ότι όλοι χρειάζονται έναν σκύλο για συντροφιά. «Ακόμη και χωρίς να έχεις σκύλο, η διατήρηση ενός ποικιλόμορφου μικροβιώματος μπορεί ενδεχομένως να βελτιώσει τα αποτελέσματα της ψυχικής υγείας», είπε.

Πράγματι, για ορισμένους, η κατοχή σκύλου μπορεί να είναι μια αρνητική εμπειρία. «Είναι γνωστό ότι οι σκύλοι με πολλά προβλήματα συμπεριφοράς μπορούν να προκαλέσουν άγχος στους ιδιοκτήτες τους», παραδέχτηκε ο Kikusui.

Πηγή: Guardian