Η 10η Σεπτεμβρίου έχει καθιερωθεί ως Παγκόσμια Ημέρα για την Πρόληψη της Αυτοκτονίας. Η αυτοκτονία μπορεί να προληφθεί.
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα για την Πρόληψη της Αυτοκτονίας, ο Πρόεδρος του ΙΣΑ, Γ. Πατούλης, δήλωσε:
«Στη χώρα μας κάθε χρόνο περισσότεροι από 500 άνθρωποι δίνουν τέλος στη ζωή τους. Έχει μεγάλη σημασία, η ενημέρωση και η ευαισθητοποίηση των πολιτών, για την ψυχική ανθεκτικότητα και την πρόληψη των αυτοκαταστροφικών συμπεριφορών. Η έγκαιρη αναγνώριση των συμπτωμάτων τους στο περιβάλλον μας μπορεί να σώσει ανθρώπινες ζωές. Στον τομέα αυτό, η τοπική αυτοδιοίκηση μπορεί να παίξει σημαντικό ρόλο καθώς είναι ο φορέας που βρίσκεται κοντά στο πολίτη και έχει τη δυνατότητα να αναλάβει πρωτοβουλίες, για την πρόληψη και την προαγωγή της Υγείας του».
Παγκόσμια Ημέρα για την Πρόληψη της Αυτοκτονίας - Δημιουργώντας ελπίδα μέσω δράσης
Η 10η Σεπτεμβρίου είναι η Ημέρα που όλοι οι άνθρωποι πάνω στη γη, θα πρέπει να ενημερώνονται για την αυτοκτονία, και δεδομένης της καθιέρωσής της από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, αναγνωρίζεται η παγκόσμια διάσταση του ζητήματος και το γεγονός ότι κανείς δεν έχει ανοσία απέναντι σε αυτήν, αναφέρει η «Κλίμακα». Σημειώνει επίσης ότι «αυτή όμως, είναι και η δική μας Ημέρα, ως μέλη της Διεθνούς Ένωσης για την Πρόληψη της Αυτοκτονίας, που δουλεύουμε στο πεδίο και αγωνιζόμαστε να συμβάλουμε στην ευαισθητοποίηση, παγκοσμίως, για το μέγεθος και το στίγμα αυτού του τεράστιου πόνου. Η Παγκόσμια Ημέρα υπογραμμίζει την ευθύνη όλων μας να βοηθήσουμε να σωθούν οι ζωές σε κίνδυνο. Μπορούμε να το κάνουμε».
Δίνει ιδιαίτερη έμφαση στην κατάρτιση Εθνικής Στρατηγικής για την Πρόληψη της Αυτοκτονίας, σημειώνοντας ότι η «η απουσία ενός Εθνικού Σχεδίου Δράσης για την Πρόληψη της Αυτοκτονίας και μίας ολοκληρωμένης εθνικής στρατηγικής όχι μόνο δεν επιτρέπει την ευθυγράμμιση των πολιτικών δημόσιας υγείας της χώρας με αυτές των ευρωπαϊκών κρατών, αλλά, κυρίως, διαιωνίζει την παραγνώριση της αυτοκτονίας ως μείζονος ζητήματος της δημόσιας υγείας (όπως προβλέπεται στις σχετικές κατευθύνσεις του ΠΟΥ ήδη από το 1990), και δυσχεραίνει τη συνολική αναβάθμιση των εθνικών υπηρεσιών ψυχικής υγείας».
