Στις 5 Ιουνίου του 1981 μια σύντομη έκθεση πέντε περιπτώσεων πνευμονίας από Πνευμοκύστη σε νεαρούς ομοφυλόφιλους άνδρες στο Λος Άντζελες σηματοδότησε την ανακάλυψη του AIDS, της πρώτης πανδημίας του 20ου αιώνα που προκλήθηκε από έναν εντελώς νέο ιό, τον ιό HIV.
Από τότε ο ιός HIV έχει σκοτώσει 33 εκατομμύρια και έχει μολύνει 76 εκατομμύρια ανθρώπους. Από τα 38 εκατομμύρια άτομα που ζουν με HIV, τα 27 εκατομμύρια λαμβάνουν μία σωτηρια θεραπεία. Πρόκειται για τριπλάσια αύξηση από το 2010. Ωστόσο, εξακολουθεί να υπολείπεται του παγκόσμιου στόχου να διασφαλιστεί ότι 30 εκατομμύρια άνθρωποι θα λαμβάνουν θεραπεία μέχρι το 2020.
Στην πραγματικότητα, δεν έχει επιτευχθεί κανένας από τους στόχους για το 2020. Δεν είμαστε καν κοντά. Το 2020, αναφέρθηκαν 1,5 εκατομμύρια νέες λοιμώξεις, τρεις φορές ο στόχος των 500.000 και αναφέρθηκαν 690.000 θάνατοι, σχεδόν 200.000 περισσότεροι από τον στόχο των 500.000.
Ακόμη πιο ανησυχητικό είναι το γεγονός ότι οι νέες λοιμώξεις και οι θάνατοι δεν έχουν μειωθεί σχεδόν καθόλου μεταξύ 2019 και 2020. Τα ακόλουθα τέσσερα σημεία δράσης είναι απαραίτητα για την καλύτερη αντιμετώπιση του ιού HIV.
4 σημεία δράσης για την αντιμετώπιση του HIV
1. Μία επένδυση τώρα θα εξοικονομήσει χρήματα για το μέλλον
Η πρόοδος και η χρηματοδότηση της αντιμετώπισης του HIV αυξήθηκαν δραματικά από το 2001 έως το 2015. Αλλά τα τελευταία χρόνια η ετήσια χρηματοδότηση έχει σταματήσει και στη συνέχεια έχει μειωθεί. Οι συνέπειες ήταν ολέθριες. Η μείωση της χρηματοδότησης εν μέσω της πανδημίας οδηγεί σε αύξηση των νέων λοιμώξεων και θανάτων. Αυτό ισχύει για τον ΙΌ HIV όπως ισχύει για τη COVID-19 και τη φυματίωση.
Ο τερματισμός του AIDS ως απειλής για τη δημόσια υγεία είναι μια εξαιρετικά αποδοτική επένδυση, καθώς με κάθε επιπλέον αμερικάνικό δολλάριο που επενδύεται εκτιμάται ότι θα φέρει απόδοση άνω των επτά αμερικανικών δολαρίων σε οφέλη για την υγεία. Παρά τη γνώση αυτή, οι ετήσιες παγκόσμιες επενδύσεις στην αντιμετώπιση του HIV έχουν μειωθεί από το 2018. Αυτό οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στη μείωση της διεθνούς χρηματοδότησης, η οποία εκτιμάται ότι μειώθηκε κατά 15% μεταξύ 2013 και 2019.
2. Μην αφήσετε κανέναν πίσω
Πολλές στρατηγικές για τον ιό HIV διαφημίζουν ότι δεν αφήνουν κανέναν πίσω. Αλλά στην πραγματικότητα πολλοί πληθυσμοί και περιοχές παραμένουν παραμελημένοι και διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο μόλυνσης και θανάτου από τον ιό HIV.
Για παράδειγμα, το 62% των νέων λοιμώξεων το 2019 ήταν σε βασικούς και ευάλωτους πληθυσμούς υψηλού κινδύνου για HIV, όπως οι άνδρες που έκαναν σεξ με άνδρες, εργαζόμενους στο σεξ, χρήστες ναρκωτικών και άλλες ευάλωτες ομάδες. Ωστόσο, πολλές χώρες εξακολουθούν να ποινικοποιούν αυτές τις ομάδες: 67 κράτη μέλη του ΟΗΕ ποινικοποιούν συναινετική συμπεριφορά του ίδιου φύλου· 92 ποινικοποιούν την έκθεση στον ιό HIV, τη μετάδοση και τη μη αποκάλυψη της λοίμωξης hiv· 18 ποινικοποιούν τους διεμφυλικούς ανθρώπους· η σεξουαλική εργασία και η χρήση ενέσιμων ναρκωτικών παραμένουν παράνομες σε μεγάλο μέρος του κόσμου.
Περιφέρειες όπως η Ανατολική και η Νότια Αφρική έχουν σημειώσει τεράστια πρόοδο όσον αφορά την παροχή πρόσβασης σε διαγνωστικές εξετάσεις και θεραπεία για τον ιό HIV. Αλλά άλλοι όπως η Δυτική και κεντρική Αφρική, έχουν πολύ χαμηλότερη κάλυψη σε testing και της θεραπείας.
Η πρόσβαση στη θεραπεία είναι επίσης πολύ χαμηλότερη σε παιδιά και εφήβους από ό, τι στους ενήλικες. Είναι επίσης χαμηλότερο για τους άνδρες από τις γυναίκες. Ωστόσο, ο ιός HIV επηρεάζει δυσανάλογα τις γυναίκες στην υποσαχάρια Αφρική, όπου είναι η πρώτη αιτία θανάτου μεταξύ των γυναικών ηλικίας μεταξύ 15 και 49 ετών. Μία στις τέσσερις νέες λοιμώξεις εμφανίζεται μεταξύ των νέων γυναικών, οι οποίες αντιπροσωπεύουν μόνο το 10% του πληθυσμού
3. Θεραπεία και Πρόληψη
Εκατομμύρια ζωές έχουν σωθεί από την απάντηση στον HIV. Ώστοσο, δεν έχουμε καταφέρει να περιορίσουμε σημαντικά τις νέες λοιμώξεις. Με 1,5 εκατομμύριο νέες μολύνσεις μόνο το 2020, απέχουμε πολύ από τον τερματισμό της επιδημίας hiv.
Τα προγράμματα που πέτυχαν υψηλή κάλυψη των εξετάσεων και της θεραπείας του HIV σημείωσαν σημαντικές μειώσεις των κρουσμάτων. Για την επίτευξη αυτού του στόχου, ήταν ζωτικής σημασίας να διασφαλιστεί ότι τα άτομα που διατρέχουν υψηλό κίνδυνο HIV είχαν πρόσβαση σε διαγνωστικά τεστ και συνδέονταν ταχέως με τη θεραπεία. Αυτό απαιτεί σημαντικές επενδύσεις σε προσεγγίσεις που βασίζονται στην κοινότητα και σύνδεση με τη φροντίδα.
Είναι επίσης σημαντικό να αυξηθεί η πρόσβαση σε άλλα εργαλεία πρόληψης για άτομα με υψηλό κίνδυνο HIV. Αυτό περιλαμβάνει την προαγωγή της υγείας, προφυλακτικά, προφύλαξη πριν από την έκθεση (PrEP), προφύλαξη μετά την έκθεση (PEP), θεραπεία σεξουαλικά μεταδιδόμενων λοιμώξεων και προγράμματα ανταλλαγής βελόνων για χρήστες ενδοφλέβιων ναρκωτικών.
Νέες μέθοδοι, όπως ο κολπικός δακτύλιος dapivirine και τα ενέσιμα αντιρετροϊκά φάρμακα μακράς δράσης, παρέχουν ελπίδα για βελτιωμένη πρόληψη σε πληθυσμούς στους οποίους η προσκόλληση είναι πιο δύσκολη, όπως οι εργαζόμενες στο σεξ. Τέλος, ο εντοπισμός και η διαχείριση της αποτυχίας της θεραπείας, η ιχνηλάτηση των ατόμων που απεμπλέκονται από τη φροντίδα και την υποστήριξη για την επαναδέσμευση στη φροντίδα είναι όλα απαραίτητα για την πρόληψη καθώς και τη θεραπεία. Η επίτευξη και η διατήρηση μη ανιχνεύσιμου ιικό φορτίου είναι απαραίτητη για την πρόληψη της μετάδοσης.
4. Να απευθυνθούμε στους κύριους δολοφόνους ατόμων με HIV
Ακόμη και σε χώρες με υψηλή κάλυψη της αντιρετροϊκής θεραπείας, πολλοί άνθρωποι εξακολουθούν να παρουσιάζουν προχωρημένο HIV και πεθαίνουν από σοβαρές ευκαιριακές λοιμώξεις. Το ένα τρίτο των ατόμων που ξεκινούν αντιρετροϊκή θεραπεία εξακολουθούν να έχουν προχωρημένη νόσο HIV. Οι κύριοι δολοφόνοι ατόμων με HIV είναι γνωστοί: φυματίωση (Φυματίωση), σοβαρές βακτηριακές λοιμώξεις και σοβαρές μυκητιασικές λοιμώξεις, όπως η κρυπτοκοκκική μηνιγγίτιδα.
Ωστόσο, με εξαίρεση τη φυματίωση, η πρόσβαση σε διαγνωστικές εξετάσεις και θεραπεία για προχωρημένο HIV και σοβαρές ευκαιριακές λοιμώξεις παραμένει εξαιρετικά περιορισμένη σε περιβάλλοντα περιορισμένων πόρων. Ενώ υπάρχει μια παγκόσμια στρατηγική για τον τερματισμό της φυματίωσης, δεν υπάρχει στρατηγική για τους άλλους κύριους δολοφόνους του HIV.
Για να μειωθούν οι θάνατοι από AIDS, είναι απαραίτητο να προχωρήσουμε πέρα από τo testing και τη θεραπεία και να επενδύσουμε στη διάγνωση και τη θεραπεία προηγμένων hiv και σοβαρών ευκαιριακών ασθενειών.
ΠΗΓΗ: theconversation
