Οι ασθενείς χωρίς ουρική αρθρίτιδα που έλαβαν 600 mg αλλοπουρινόλης ημερησίως, δεν είχε καμία επίδραση στα σύνθετα πρωτεύοντα τελικά σημεία, συμπεριλαμβανομένου του μη θανατηφόρου εμφράγματος του μυοκαρδίου (ΜΙ), του μη θανατηφόρου εγκεφαλικού επεισοδίου ή του καρδιαγγειακού θανάτου.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η αλλοπουρινόλη δεν θα έπρεπε να συστήνεται ως προληπτικό φάρμακο σε αυτούς τους ασθενείς, δήλωσε επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας, καθηγήτρια, Isla Shelagh Mackenzie, MBChB (Honors), PhD στο πανεπιστήμιο Dundee της Σκωτίας. Παρόλο που παραμένει σημαντική θεραπεία για την αρθρίτιδα: «Άλλα μονοπάτια για τη θεραπεία της ισχαιμικής καρδιακής νόσου θα πρέπει να διερευνηθούν στο μέλλον».

Τα αποτελέσματα της μελέτης αυτής που ερεύνησε την επίδραση του φαρμάκου αυτού στα καρδιαγγειακά προβλήματα και στην ισχαιμική καρδιακή νόσο παρουσιάστηκαν στις 27 Αυγούστου στο Ευρωπαϊκό Συνέδριο Καρδιολογίας (ESC).

Η αλλοπουρινόλη είναι αναστολέας της οξειδάσης της ξανθίνης και δρα μειώνοντας τα επίπεδα ουρικού οξέος στον ορό και το οξειδωτικό στρες. Η θεραπεία ήταν καλά ανεκτή, σύμφωνα με όσα σημείωνε η Mackenzie στην παρουσίασή της, ωστόσο κάποιοι ασθενείς ανέπτυξαν ένα εξάνθημα, το οποίο μπορεί σε κάποιες περιπτώσεις να είναι σοβαρό ή ακόμα και θανατηφόρο και να εξελιχθεί στο σύνδρομο Stevens-Johnson ή τοξική επιδερμική νεκρόλυση, ειδικα σε συγκεκριμένες εθνικότητες. Αν το εξάνθημα αναπτυχθεί, καλό είναι να σταματήσει η θεραπεία αμέσως.

«Η σημασία των επιπέδων ουρικού οξέος στον ορό στις καρδιαγγειακές παθήσεις είναι αμφιλεγόμενη και υπήρξαν διαφορετικές αναφορές κατά τη πάροδο των ετών σχετικά με το πόσο σημαντικά μπορεί να είναι», εξήγησε η Mackenzie.

Οι μελέτες παρατήσεις έχουν δείξει ότι υπάρχουν ποικίλα αποτελέσματα, την ώρα που οι δοκιμές παρέμβασης, με λιγότερους από 100 συμμετέχοντες, συστήνουν ότι υπάρχουν βελτιώσεις σε παράγοντες όπως είναι η πίεση, η ενδοθηλιακή λειτουργία, υπερτροφία αριστερής κοιλίας ή πάχος έσω μέσου καρωτίδας.

Η ALL-HEART πρόκειται μια μελέτη προοπτικής, τυχαιοποιημένη, ανοιχτή, τυφλή, πολυκεντρική δοκιμή.

Ασθενείς με ισχαιμική καρδιακή νόσο αλλά χωρίς ιστορικό ουρικής αρθρίτιδας επιλέχθηκαν από 424 γενικά ιατρεία σε όλο το Ηνωμένο Βασίλειο. Η μελέτη ξεκίνησε τον Φεβρουάριο του 2014 και η παρακολούθηση που έληξε τον Σεπτέμβριο του 2021. Οι συμμετέχοντες χωρίστηκαν τυχαία 1:1 για να λάβουν 600 mg αλλοπουρινόλης ημερησίως ή τη συνηθισμένη ιατρική φροντίδα που δίνεται σε αυτές τις περιπτώσεις.

Πηγή: https://www.medscape.com/viewarticle/979859?src=