Παρά το γεγονός ότι αναφέρονται ως «ο καλύτερος φίλος του ανθρώπου», πολλά σκυλιά έχουν μια επιθετική πλευρά.Τώρα, μια μελέτη έχει εντοπίσει ακριβώς γιατί μερικά κουτάβια είναι πιο επιθετικά από άλλα.

Σύμφωνα με επιστήμονες του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ, η ευθύνη δεν βαρύνει τα ίδια τα σκυλιά, αλλά όσους τα ανατρέφουν.

Στη μελέτη τους, η ομάδα ανέλυσε δεδομένα από περισσότερα από 4.000 σκυλιά για να κατανοήσει γιατί ορισμένα κατοικίδια παρουσιάζουν βίαιες αντιδράσεις όπως δαγκωματιές.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τα σκυλιά που υπέστησαν παραμέληση ως κουτάβια είναι πιο επιρρεπή σε επιθετικές συμπεριφορές στην ενήλικη ζωή τους.

«Τα σκυλιά με ιστορικό πρώιμων δυσκολιών έδειξαν μεγαλύτερο φόβο και επιθετικότητα, με το ιστορικό της ζωής τους να εξηγεί τουλάχιστον την ίδια διακύμανση σε κάθε τύπο συμπεριφοράς με το φύλο ή το αν είναι στειρωμένα ή όχι», εξήγησαν οι ερευνητές στη μελέτη τους, που δημοσιεύθηκε στο Scientific Reports.

«Η συσχέτιση δυσκολιών-επιθετικότητας ήταν πιο έντονη για γεγονότα που συνέβησαν στους πρώτους έξι μήνες της ζωής, σε συνάρτηση με τις ευαίσθητες περιόδους της συμπεριφορικής ανάπτυξης.Επιπλέον, ορισμένες φυλές διατρέχαν μεγαλύτερο κίνδυνο από τις επιπτώσεις των δυσκολιών σε σχέση με άλλες, γεγονός που υποδηλώνει έναν σημαντικό γενετικό παράγοντα στον φόβο και την επιθετική συμπεριφορά».

Ωστόσο, μέχρι τώρα, έχουν γίνει λίγες έρευνες για το γιατί ακριβώς ορισμένα σκυλιά αναπτύσσουν πιο επιθετική συμπεριφορά από άλλα.

Για να φτάσει στο βάθος του θέματος, η ομάδα, με επικεφαλής την Julia Espinosa, συγκέντρωσε δεδομένα από 4.497 σκυλιά 211 φυλών.

Οι ιδιοκτήτες ερωτήθηκαν σχετικά με τις αντιδράσεις των σκύλων τους σε 45 κοινά ερεθίσματα επιθετικότητας – συμπεριλαμβανομένων ξαφνικών, δυνατών θορύβων ή ξένων που πλησιάζουν την μπροστινή πόρτα.

Επίσης, ερωτήθηκαν για τυχόν παραδείγματα δυσκολιών που αντιμετώπισαν όταν ήταν κουτάβια, όπως τραύματα, κακοποίηση και αρνητική συμπεριφορά.

Τα αποτελέσματα αποκάλυψαν ότι το ένα τρίτο των σκύλων είχε βιώσει κάποια μορφή δυσκολίας κατά τους πρώτους έξι μήνες της ζωής τους.

Και αυτοί οι σκύλοι έλαβαν «σημαντικά» υψηλότερη βαθμολογία για επιθετικότητα στην ενήλικη ζωή – ανεξάρτητα από το φύλο, την ηλικία ή το αν είχαν στειρωθεί.

Οι πιο επιρρεπείς ράτσες

Ωστόσο, οι ερευνητές βρήκαν σημαντικές διαφορές ανάλογα με την ράτσα, με μερικές να είναι πιο ευαίσθητες στις δυσκολίες της πρώιμης ζωής από άλλες.

Τα Αμέρικα Έσκιμο, τα αμερικανικά κυνηγόσκυλα και τα σιβηρικά χάσκι βρέθηκαν να παρουσιάζουν ισχυρότερη συσχέτιση μεταξύ των δυσκολιών στην πρώιμη ηλικία και του φόβου.

Αντίθετα, τα γκόλντεν ριτρίβερ και τα λαμπραντόρ ριτρίβερ έδειξαν πολύ μικρή διαφορά στην επιθετική συμπεριφορά μετά από δυσκολίες στην πρώιμη ηλικία.

«Ορισμένες ράτσες [φαίνεται] να έχουν αυξημένο κίνδυνο να αναπτύξουν φοβικές και επιθετικές συμπεριφορές μετά από δυσκολίες στην πρώιμη ζωή, ιδιαίτερα φυλές που ιστορικά εκτρέφονταν για την φύλαξη κοπαδιών ή το κυνήγι», εξήγησαν οι ερευνητές στη μελέτη τους.

«Αντίθετα, άλλες ράτσες φαινόταν να μην επηρεάζονται σχετικά από τις δυσκολίες στην πρώιμη ζωή, υποδηλώνοντας μια πιθανή ανθεκτικότητα στο στρες».