Μολυσμένο με μικροπλαστικά, σε ιδιαίτερα υψηλά ποσοστά στα Φίτζι, είναι το ένα τρίτο των ψαριών που ζουν στα απομακρυσμένα παράκτια ύδατα των Νησιωτικών Χωρών και Εδαφών του Ειρηνικού, σύμφωνα με ανάλυση που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό ανοικτής πρόσβασης «PLOS One».
Η ρύπανση από μικροπλαστικά στα θαλάσσια οικοσυστήματα αποτελεί παγκόσμιο πρόβλημα, με επιπτώσεις τόσο στα οικοσυστήματα, όσο και στην ανθρώπινη υγεία. Παρά την απομακρυσμένη γεωγραφική τους θέση, οι Νησιωτικές Χώρες και Εδάφη του Ειρηνικού (PICTs) είναι ιδιαίτερα ευάλωτες στη ρύπανση από μικροπλαστικά, λόγω της ταχείας αστικοποίησης, αλλά και των περιορισμένων συστημάτων διαχείρισης αποβλήτων και υδάτων.
Οι ερευνητές αναζήτησαν την παρουσία μικροπλαστικών σε 878 παράκτια ψάρια από 138 είδη, τα οποία αλιεύθηκαν από τοπικές αλιευτικές κοινότητες γύρω από τα Φίτζι, την Τόνγκα, το Τουβαλού και το Βανουάτου.
Όπως διαπίστωσαν, περίπου το ένα τρίτο των ψαριών περιείχε τουλάχιστον ένα σωματίδιο μικροπλαστικού, ωστόσο τα ποσοστά μόλυνσης διέφεραν σημαντικά μεταξύ των νησιών. Στα Φίτζι, σχεδόν το 75% των ψαριών περιείχε μικροπλαστικά, ποσοστό σημαντικά υψηλότερο από τον παγκόσμιο μέσο όρο του 49%. Παρ’ όλα αυτά, αν και η συχνότητα εμφάνισης μικροπλαστικών ήταν υψηλή, η ποσότητα πλαστικού που βρέθηκε σε κάθε ψάρι ήταν πολύ μικρή. Αντίθετα, μόλις το 5% των ψαριών που αλιεύθηκαν στο Βανουάτου ήταν μολυσμένα με μικροπλαστικά.
Αν και κάθε νησί φιλοξενεί διαφορετικές κοινότητες ψαριών, δύο είδη βρέθηκαν και στις τέσσερις περιοχές, και στα δύο παρατηρήθηκαν υψηλότερα επίπεδα μόλυνσης στα Φίτζι, σε σύγκριση με τα άλλα νησιά.
Το υψηλό ποσοστό μόλυνσης στα Φίτζι, σε σύγκριση με άλλα νησιά και με τον παγκόσμιο μέσο όρο, ενδέχεται να οφείλεται στην υψηλή πληθυσμιακή πυκνότητα, την εκτεταμένη παράκτια ανάπτυξη και τις λιγότερο αποτελεσματικές πρακτικές διαχείρισης αποβλήτων.
Αξιοποιώντας δεδομένα από μια παγκόσμια βάση δεδομένων για είδη ψαριών, οι ερευνητές διερεύνησαν πώς διαφορετικά οικολογικά χαρακτηριστικά, όπως η διατροφή, η στρατηγική σίτισης και το περιβάλλον, επηρεάζουν τα ποσοστά μόλυνσης από μικροπλαστικά. Τα ψάρια των υφάλων και τα ψάρια του βυθού μολύνθηκαν συχνότερα από μικροπλαστικά σε σύγκριση με τα ψάρια του ανοικτού ωκεανού, των παράκτιων περιοχών και των λιμνοθαλασσών. Επίσης, είδη που τρέφονται με ασπόνδυλα, ψάρια που αναζητούν τροφή στον βυθό και είδη που χρησιμοποιούν τακτικές αιφνιδιασμού για να πιάσουν το θήραμά τους είχαν μεγαλύτερη πιθανότητα να περιέχουν μικροπλαστικά.
Η μελέτη αναδεικνύει τη διάχυτη παρουσία της ρύπανσης από μικροπλαστικά ακόμη και σε μερικά από τα πιο απομακρυσμένα μέρη του πλανήτη.
