Διάστημα 8 ωρών στο οποίο μπορούσαν να καταναλώνουν όποια τροφή ήθελαν, οδήγησε σε μεγαλύτερη απώλεια βάρους άτομα με διαβήτη τύπου 2 σε σχέση με τους συμμετέχοντες που είχαν αντίστοιχα μειώσει για τις ανάγκες της μελέτης τις ημερήσιες θερμίδες τους κατά 25%, ενώ και οι δυο ομάδες είδαν παρόμοια βελτίωση στις τιμές του σακχάρου τους.
Τα αποτελέσματα της έρευνας, λένε οι συγγραφείς της, οδηγούν σε μια αποτελεσματική εναλλακτική για τους ασθενείς με διαβήτη τύπου 2 που έχουν βαρεθεί να μετράνε θερμίδες στην προσπάθεια τους να μειώσουν το σωματικό τους βάρος.
«Για πολλούς ανθρώπους που προσπαθούν να χάσουν κιλά, η μέτρηση του χρόνου είναι ευκολότερη από τη μέτρηση των θερμίδων», επισημαίνει η επικεφαλής ερευνήτρια Krista Varady, Καθηγήτρια Διατροφολογίας στο Πανεπιστήμιο του Ιλινόις.
Σύμφωνα επίσης με τον Sun Kim, αναπληρωτή Καθηγητή ιατρικής και Ενδοκρινολόγο που ειδικεύεται στον διαβήτη στο Ιατρικό Κέντρο του Πανεπιστημίου Stanford, οι οδηγίες για χρονικά περιορισμένη διατροφή είναι εύκολο να δοθούν αλλά και να τηρηθούν, δίνοντας έτσι μια ικανοποιητική επιλογή σε γιατρούς και ασθενείς.
Πώς πραγματοποιήθηκε η έρευνα
Στη μελέτη συμμετείχαν 75 ασθενείς με μέση ηλικία τα 55 έτη και μέσο Δείκτη Μάζας Σώματος 39. Οι συμμετέχοντες χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες: αυτούς που ακολούθησαν τους χρονικά περιορισμένους κανόνες διατροφής, αυτούς που περιόρισαν τις θερμίδες τους και μια ομάδα ελέγχου τα μέλη της οποίας δεν έκαναν καμία αλλαγή στον τρόπο διατροφής τους.
Η ομάδα που ακολούθησε την τακτική της διαλειμματικής δίαιτας, έτρωγε ό,τι ήθελε μεταξύ 12 μ.μ. και 8 μ.μ. κάθε μέρα, χωρίς να μετράνε θερμίδες ή να αποκλείουν από την διατροφή τους κάποιες ομάδες τροφίμων. Κατά τη διάρκεια του 16ωρου της νηστείας, ενθαρρύνθηκαν να πίνουν πολύ νερό και τους επιτρεπόταν να καταναλώνουν ροφήματα χωρίς θερμίδες.
Τα άτομα στην ομάδα περιορισμού θερμίδων έλαβαν οδηγίες να μειώσουν την πρόσληψη κατά 25% σε σχέση με τον βασικό τους μεταβολικό ρυθμό. Δηλαδή, εάν ένα άτομο χρειαζόταν 2.000 θερμίδες για να εκτελέσει τη βασική μεταβολική του λειτουργία, ο στόχος ήταν να τις μειώσει κατά 500 και να καταναλώνει μόνο 1.500 θερμίδες την ημέρα. Τα άτομα αυτής της ομάδας μάλιστα ακολούθησαν εξατομικευμένο διαιτολόγιο από ειδικούς με στόχο ακριβώς την απώλεια βάρους.
Μετά από έξι μήνες, η ομάδα που έτρωγε μόνο στο «παράθυρο» των 8 ωρών, είχε χάσει το 3,6% του σωματικού της βάρους ενώ η ομάδα που είχε περιορίσει τις ημερήσιες θερμίδες που λάμβανε, έχασε το 1,8% σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου. Είναι χαρακτηριστικό ότι όσοι μετρούσαν τις θερμίδες τους, κατά μέσο όρο κατάφεραν να μειώσουν την ημερήσια πρόσληψη κατά 197 θερμίδες, ενώ η ομάδα με περιορισμένο χρόνο διατροφής σημείωσε αντίστοιχη μείωση κατά περίπου 300 θερμίδες ημερησίως.
Οι ερευνητές σημειώνουν πάντως ότι και στις δυο ομάδες, οι συμμετέχοντες παρότι έχασαν διαφορετικό αριθμό κιλών, βελτίωσαν το σάκχαρο τους, με τους ειδικούς να αποδίδουν το γεγονός ότι ανεξάρτητα των κιλών καταγράφηκε παρόμοια μείωση σπλαχνικού λίπους και μείωση στην περίμετρο της μέσης.
Πολλοί γιατροί έχουν εκφράσει την άποψη ότι το λίπος που συσσωρεύεται στην περιοχή της κοιλιάς όχι μόνο αυξάνει τον κίνδυνο για εκδήλωση διαβήτη τύπου 2 αλλά σχετίζεται επίσης με υψηλότερο κίνδυνο καρδιακής νόσου και εγκεφαλικού.
Oι αριθμοί που τρομάζουν
Υπολογίζεται ότι στις ΗΠΑ 1 στους 10 ενήλικες πάσχει από διαβήτη τύπου 2 σύμφωνα με τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (CDC). Εάν η τάση αυτή δεν ανακοπεί, υπολογίζεται ότι έως το 2050, ένας στους τρεις πολίτες θα έχει αναπτύξει τη νόσο.
Η επίτευξη υγιούς βάρους μέσω διατροφικών αλλαγών, σωματικής δραστηριότητας, φαρμάκων ή πιο δραστικών παρεμβάσεων όπως η βαριατρική χειρουργική, μπορεί να μειώσει τα επίπεδα γλυκόζης των ασθενών και σε ορισμένες περιπτώσεις ακόμη και να οδηγήσει σε ύφεση του διαβήτη τους. Σε αυτή την κατεύθυνση, σύμφωνα με τους ειδικούς, είναι χρήσιμη κάθε νέα στρατηγική που μπορεί να βοηθήσει τους ασθενείς να φτάσουν στον στόχο.
Σε κάθε περίπτωση ωστόσο, αν και κατά την διάρκεια της έρευνας δεν καταγράφηκαν περισσότερα περιστατικά υπογλυκαιμίας ή υπεργλυκαιμίας ανάμεσα στους ασθενείς που ακολούθησαν διαλειμματική νηστεία σε σχέση με την ομάδα ελέγχου, κάθε αλλαγή στην διατροφή ενός ασθενούς πρέπει να έχει το “πράσινο φως” από τον θεράποντα ιατρό του.
Πηγές: Jamanetwork.com και everydayhealth.com
