Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο Brown των ΗΠΑ διαπίστωσαν ότι, σε σύγκριση με εκείνους των οποίων η μέση ημερήσια πρόσληψη ψαριών ήταν 3,2 γραμμάρια, ο κίνδυνος κακοήθους μελανώματος ήταν 22% υψηλότερος μεταξύ εκείνων των οποίων η μέση ημερήσια πρόσληψη ήταν 42,8 γραμμάρια.
«To μελάνωμα είναι ο 5ος πιο κοινός καρκίνος στις ΗΠΑ και ο κίνδυνος ανάπτυξης μελανώματος κατά της διάρκειας της ζωής είναι 1/38 σε λευκούς, 1/1000 σε έγχρωμους και 1/167 σε Ισπανόφωνους. Αν και η πρόσληψη ψαριών έχει αυξηθεί στις ΗΠΑ και στην Ευρώπη τις τελευταίες δεκαετίας, τα αποτελέσματα προηγούμενων μελετών που εξέτασαν την πιθανή σύνδεση μεταξύ της πρόσληψης ψαριού και του κινδύνου μελανώματος, δεν ήταν σταθερά. Τα ευρήματά μας βρήκαν μία σύνδεση που χρειάζεται περαιτέρω έρευνα» ανέφερε ο συγγραφέας της μελέτης, Eunyoung Cho.
Διαπίστωσαν επίσης ότι εκείνοι των οποίων η μέση ημερήσια πρόσληψη ήταν 42,8 γραμμάρια ψαριών είχαν 28% αυξημένο κίνδυνο να αναπτύξουν παθολογικά κύτταρα μόνο στο εξωτερικό στρώμα του δέρματος - γνωστό ως μελάνωμα σταδίου 0 ή μελάνωμα in situ - σε σύγκριση με εκείνους των οποίων η μέση ημερήσια πρόσληψη ήταν 3,2 γραμμάρια ψαριού. Μια μερίδα ψαριού είναι περίπου 140 γραμμάρια μαγειρεμένου ψαριού.
Για να εξετάσουν τη σχέση μεταξύ της πρόσληψης ψαριών και του κινδύνου μελανώματος, οι συγγραφείς ανέλυσαν δεδομένα που συλλέχθηκαν από 491.367 ενήλικες που στρατολογήθηκαν από όλη την Αμερική στη μελέτη NIH-AARP Diet and Health Study μεταξύ 1995 και 1996. Οι συμμετέχοντες, οι οποίοι ήταν 62 ετών κατά μέσο όρο, ανέφεραν πόσο συχνά έτρωγαν τηγανητά ψάρια, μη τηγανητά ψάρια και τόνο κατά τη διάρκεια του προηγούμενου έτους καθώς και το μέγεθος της μερίδας τους.
Οι ερευνητές υπολόγισαν τη συχνότητα εμφάνισης νέων μελανωμάτων που αναπτύχθηκαν σε μια διάμεση περίοδο 15 ετών χρησιμοποιώντας δεδομένα που ελήφθησαν από μητρώα καρκίνου. Υπήρξαν κοινωνικοδημογραφικοί παράγοντες, καθώς και ο ΔΜΣ των συμμετεχόντων, τα επίπεδα φυσικής δραστηριότητας, το ιστορικό καπνίσματος, η ημερήσια πρόσληψη αλκοόλ, η καφεΐνη και οι θερμίδες, το οικογενειακό ιστορικό καρκίνου και τα μέσα επίπεδα υπεριώδους ακτινοβολίας στην περιοχή τους. 5.034 συμμετέχοντες (1.0%) ανέπτυξαν κακοήθη μελάνωμα κατά την περίοδο της μελέτης και 3.284 (0,7%) εμφάνισαν μελάνωμα σταδίου 0.
Τα δύο είδη ψαριών που αυξάνουν τον κίνδυνο μελανώματος
Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η υψηλότερη πρόσληψη μη τηγανητού ψαριού και τόνου συσχετίστηκε με αυξημένους κινδύνους κακοήθους μελανώματος και μελανώματος σταδίου 0. Εκείνοι των οποίων η μέση ημερήσια πρόσληψη τόνου ήταν 14,2 γραμμάρια είχαν 20% υψηλότερο κίνδυνο κακοήθους μελανώματος και 17% υψηλότερο κίνδυνο μελανώματος σταδίου 0, σε σύγκριση με εκείνους των οποίων η μέση ημερήσια πρόσληψη τόνου ήταν 0,3 γραμμάρια.
Η μέση πρόσληψη 17,8 γραμμαρίων μη τηγανητού ψαριού την ημέρα συσχετίστηκε με 18% υψηλότερο κίνδυνο κακοήθους μελανώματος και 25% υψηλότερο κίνδυνο μελανώματος σταδίου 0, σε σύγκριση με μια μέση πρόσληψη 0,3 γραμμαρίων μη τηγανητού ψαριού την ημέρα. Οι ερευνητές δεν εντόπισαν σημαντικές συσχετίσεις μεταξύ της κατανάλωσης τηγανητού ψαριού και του κινδύνου κακοήθους μελανώματος ή μελανώματος σταδίου 0.
Ο Eunyoung Cho είπε: «Εικάζουμε ότι τα ευρήματα μας μπορούν να αποδοθούν σε μολυσματικές ουσίες στα ψάρια, όπως πολυχλωριωμένα διφαινύλια, διοξίνες, αρσενικό και υδράργυρος. Προηγούμενη έρευνα έχει δείξει ότι η υψηλότερη πρόσληψη ψαριών σχετίζεται με υψηλότερα επίπεδα αυτών των μολυσματικών ουσίων μέσα στον οργανισμό και έχει ταυτοπιήσει συσχετίσεις ανάμεσα σε αυτές τις ουσίες και στον υψηλότερο κίνδυνο καρκίνο του δέρματος. Ωστόσο, σημειώνουμε ότι η μελέτη μας δεν εξέτασε τις συγκεντρώσεις αυτών των μολυσματικών ουσιών στους οργανισμούς των συμμετεχόντων. Επομένως, χρειάζεται περαιτέρω έρευνα για να επιβεβαιωθεί αυτή η σχέση»
ΠΗΓΗ: news-medicalnet
