Το Ισραήλ δείχνει το δρόμο για ένα επιτυχημένο πρόγραμμα εμβολιασμού κατά της COVID-19. Δεδομένου ότι οι κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο δίνουν μάχη για την ανάπτυξη προγραμμάτων εμβολιασμού κατά της COVID-19, πολλοί κοιτάζουν προς το Ισραήλ για να κατανοήσουν πώς πέτυχε, τη χορήγηση μιας πρώτης δόσης του εμβολίου Pfizer-BioNtech σε πάνω από 1 στους 10 Ισραηλινούς εντός 2 εβδομάδων από την έγκρισή του.
Η εμβολιαστική κάλυψη του πληθυσμού στο Ισραήλ έχει φτάσει σήμερα το 44,88%. Είναι η χώρα του πλανήτη που έχει φτάσει πιο κοντά στην επίτευξη του στόχου της ανοσίας της αγέλης. Θυμίζουμε ότι η ανοσία της αγέλης για να επιτευχθεί χρειάζεται περίπου 60 - 70% εμβολιαστική κάλυψη του πληθυσμού.
To Ισράηλ αξιοποίησε τις δυνάμεις του
Με μόνο 9,3 εκατομμύρια ανθρώπους, απαιτεί μόνο ένα πολύ μικρό μερίδιο της παγκόσμιας παραγωγής εμβολίων. Έχει επίσης σχετικά νέο πληθυσμό, καθιστώντας ευκολότερη την υλοποίηση μιας πολιτικής που δίνει προτεραιότητα στους ηλικιωμένους. Επίσης, η πυκνότητα του πληθυσμού της είναι σχετικά υψηλή, αποφεύγοντας την ανάγκη για πολύπλοκες υλικοτεχνικές ρυθμίσεις για την προσέγγιση των περιοχών μακριά από τα αστικά κέντρα. Ωστόσο, ορισμένες άλλες χώρες έχουν επίσης αυτά τα πλεονεκτήματα, σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό, και δεν ήταν τόσο επιτυχημένες.
Ένας προφανής παράγοντας στην επιτυχία του Ισραήλ ήταν η παρουσία ενός σχεδίου μαζικού εμβολιασμού. Θα πρέπει να είναι προφανές ότι η εφαρμογή ενός προγράμματος μαζικού εμβολιασμού είναι ένα σύνθετο έργο, τόσο υπό την κανονική έννοια του όρου "πολύπλοκο" όσο και στην ιδιαίτερη χρήση του στη θεωρία των συστημάτων. Ενώ άλλες χώρες επικεντρώθηκαν αρχικά στην απόκτηση των αποθεμάτων εμβολίων, είναι πλέον προφανές ότι πολλοί απέτυχαν να κατανοήσουν τη σημασία της αξιοποίησης όλων των δομών και των διαδικασιών που απαιτούνται για τη μετακίνηση των εμβολίων από τις αποθήκες στα χέρια των ανθρώπων.
Αναφορά πρέπει να γίνει και στα πολιτικά κίνητρα του Ισραηλινού Πρωθυπουργού, Μπέντζαμιν Νετανιάχου, ο οποίος αντιμέτωπος με μια ακόμη αβέβαιη εκλογή, έχει τους δικούς του πολιτικούς λόγους για να θέλει να πετύχει το πρόγραμμα εμβολιασμού. Ενώ το Ισραήλ φάνηκε να τα πήγαινε καλά στα πρώτα στάδια της πανδημίας, δεν ήταν σε θέση να διατηρήσει αυτή την κατάσταση και έκτοτε έχει βιώσει δύο μεγάλα κύματα. Έτσι, τα εύσημα πήγαν σε αυτόν για ένα πολύ επιτυχημένο πρόγραμμα εμβολιασμού έχει προφανή αξιοθέατα. Αντίθετα, σε ορισμένες άλλες χώρες που τα πήγαν πολύ χειρότερα, οι πολιτικοί ηγέτες αρνούνται τον κορονοϊό ή έχουν απορρίψει τα επιστημονικά στοιχεία [7].
Μια δεύτερη σκέψη είναι ο υψηλός βαθμός ετοιμότητας, όχι μόνο για μια πανδημία, αλλά και για άλλες απειλές κατά της υγείας. Όπως και η Δημοκρατία της Κορέας [8], το Ισραήλ έχει σημαντική εμπειρία με την κινητοποίηση του πληθυσμού σε περίοδο κρίσης. Η υποδομή που είναι απαραίτητη για να συμβεί αυτό προσφέρει στις κυβερνήσεις το περιθώριο να ενεργούν με τρόπους που δε μπορούν άλλοι, οι οποίοι στερούνται τέτοιας οργάνωσης και ικανότητας.
Τα 4 μαθήματα που μπορούμε να διδαχτούμε από το Ισραήλ
1) Για κάθε ομάδα προτεραιότητας αξιοποιήθηκαν διαφορετικές οργανώσεις
Διαφορετικές οργανώσεις είναι υπεύθυνες για καθεμία από τις τέσσερις ομάδες προτεραιότητας του ισραηλινού προγράμματος. Εκείνοι άνω των 60 ετών ή με προϋπάρχουσες ιατρικές παθήσεις καλύπτονταν από τα τέσσερα μη κερδοσκοπικά προγράμματα υγείας, τα οποία κατέχουν πληροφορίες σχετικά με το ιατρικό ιστορικό κάθε ατόμου. Οι κάτοικοι των γηροκομείων καλύφθηκαν από την εθνική οργάνωση υπηρεσιών έκτακτης ανάγκης Magen David Adom.
Οι εργαζόμενοι στον τομέα της υγείας εμβολιάστηκαν από τις οργανώσεις που τους απασχολούσαν. Ας σημειωθεί ότι το Ισραήλ έχει ένα πλεονέκτημα που δεν είναι διαθέσιμο σε ορισμένες άλλες χώρες, δεδομένου ότι διαθέτει πολύ καλά αναπτυγμένα συστήματα πληροφοριών [ έτσι ώστε οι διάφοροι οργανισμοί που συμμετέχουν στον εμβολιασμό να μπορούν να προσδιορίσουν εκείνους για τους οποίους είναι υπεύθυνοι και να τα παρακολουθούν ανάλογα με τις ανάγκες. Συγκεκριμένα, το Ισραήλ είναι μία από τις λίγες χώρες με ένα ολοκληρωμένο πληθυσμό με βάση το web-based μητρώο ανοσοποίησης. Η πλατφόρμα του εθνικού μητρώου προσαρμόστηκε γρήγορα στην εκστρατεία εμβολίων COVID-19, αξιοποιώντας το μοναδικό αναγνωριστικό για κάθε ισραηλινό κάτοικο που χρησιμοποιείται σε όλες τις εγκαταστάσεις υγειονομικής περίθαλψης.
2) Καλά εκπαιδευμένο προσωπικό για τους εμβολιασμούς
Δεύτερον, κάθε χώρα απαιτεί εκπαιδευμένο εργατικό δυναμικό για την υλοποίηση του προγράμματος εμβολιασμού. Και πάλι, το Ισραήλ έχει το πλεονέκτημα ενός προσωπικού καλά εκπαιδευμένου με νοσοκόμες με μακρά εμπειρία στον εμβολιασμό. Άλλες χώρες αναγκάστηκαν να μεταφέρουν τους επαγγελματίες του τομέα της υγείας από την οξεία περίθαλψη, μια εξαιρετικά ανεπιθύμητη ανάγκη σε μια εποχή που πολλά συστήματα υγείας κατακλύζονται από ασθενείς που πάσχουν από τις οξείες επιδράσεις του Covid 19. Και οι δύο αυτές εκτιμήσεις τονίζουν τη σημασία της επένδυσης σε υποδομές υγείας, είτε με τη μορφή εκπαιδευμένου προσωπικού, εγκαταστάσεων ή τεχνολογίας πληροφοριών σε κανονικούς καιρούς, έτσι ώστε να υπάρχει επαρκής ικανότητα σε περίπτωση κρίσης
3) Η διαχείριση των προβλημάτων για το κλεισιμο ραντεβού
Μια τρίτη παρατήρηση στην ισραηλινή εμπειρία ήταν τα προβλήματα που προέκυψαν κατά την κράτηση ραντεβού κατά τις πρώτες ημέρες της εκστρατείας. Όπως και πολλές άλλες χώρες, στηρίχθηκαν, σε σημαντικό βαθμό, στη χρήση διαδικτυακού προγραμματισμού και τηλεφωνικών κέντρων. Ωστόσο, ενώ αυτές οι προσεγγίσεις έχουν αποδειχθεί πολύ επιτυχείς σε άλλες πτυχές της σύγχρονης ζωής, όπως οι ηλεκτρονικές αγορές ή οι ταξιδιωτικές κρατήσεις, είναι εύκολο να ξεχάσουμε πώς εκείνοι που εκμεταλλεύονται αυτές τις ευκαιρίες δεν είναι αντιπροσωπευτικοί του πληθυσμού στο σύνολό του, ή εκείνων που συμμετέχουν στις ομάδες προτεραιότητας. Η πανδημία COVID-19 ανέδειξε την ύπαρξη, σε πολλές πλούσιες χώρες, μεγάλων ομάδων ανθρώπων που στην πραγματικότητα αποκλείονται από τον ψηφιακό κόσμο ], για παράδειγμα λόγω έλλειψης σύνδεσης στο διαδίκτυο ή γλωσσικών προβλημάτων στην επικοινωνία με τους παρόχους υπηρεσιών υγείας μέσω τηλεφώνου. Μέχρι να αντιμετωπιστεί αυτό κάποια στιγμή στο μέλλον, θα εξακολουθεί να είναι απαραίτητο να γίνει χρήση των παραδοσιακών μορφών αλληλεπίδρασης μεταξύ του ατόμου και του κράτους.
ΠΗΓΗ: ijhpr.biomedcentral.com
