Σημαντικά δεδομένα για τη θεραπευτική αντιμετώπιση του μεταστατικού ορμονοευαίσθητου καρκίνου του προστάτη παρουσιάστηκαν στο Αμερικανικό Συνέδριο Ογκολογίας (ASCO 2026), με την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων της μελέτης φάσης III TALAPRO-3.

Η μελέτη αξιολόγησε τον συνδυασμό του αναστολέα PARP talazoparib με το νεότερο αντιανδρογόνο ενζαλουταμίδη και τον κλασικό ανδρογονικό αποκλεισμό (ADT), σε ασθενείς με μεταλλάξεις στα γονίδια επιδιόρθωσης του ομόλογου ανασυνδυασμού του DNA (HRR).

Όπως επισημαίνουν ο καθηγητής Θεραπευτικής – Ογκολογίας – Αιματολογίας του ΕΚΠΑ Θάνος Δημόπουλος και η δρ. Αγγελική Ανδρικοπούλου, οι μεταλλάξεις HRR, όπως στα γονίδια BRCA2, ATM, CDK12, CHEK2 και PALB2, οδηγούν σε αδυναμία επιδιόρθωσης βλαβών του DNA, καθιστώντας τα καρκινικά κύτταρα πιο ευάλωτα σε στοχευμένες θεραπείες με αναστολείς PARP.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης, ο συνδυασμός talazoparib με ενζαλουταμίδη και ADT μείωσε τον κίνδυνο υποτροπής της νόσου κατά 52% σε σύγκριση με την καθιερωμένη θεραπεία. Στους ασθενείς με μεταλλάξεις BRCA1/2, η μείωση του κινδύνου υποτροπής έφτασε το 63%.

Το διάστημα χωρίς εξέλιξη της νόσου δεν είχε ακόμη επιτευχθεί στην ομάδα που έλαβε talazoparib, έναντι 45,8 μηνών στην ομάδα ελέγχου, ενώ καταγράφηκε και σημαντική καθυστέρηση στη βιοχημική υποτροπή (άνοδος PSA) και στην ανάγκη για επόμενη θεραπευτική γραμμή.

Το προφίλ ασφάλειας του συνδυασμού ήταν συμβατό με τη γνωστή τοξικότητα των αναστολέων PARP, με συχνότερες ανεπιθύμητες ενέργειες την αναιμία, την κόπωση και την ουδετεροπενία. Το 19% των ασθενών διέκοψε τη θεραπεία λόγω ανεπιθύμητων ενεργειών, ενώ οι περισσότερες περιπτώσεις αντιμετωπίστηκαν με προσαρμογή της δόσης.

Οι ερευνητές τονίζουν ότι τα ευρήματα της TALAPRO-3 υποστηρίζουν μια νέα, στοχευμένη θεραπευτική επιλογή πρώτης γραμμής για ασθενείς με HRR μεταλλάξεις, αναδεικνύοντας παράλληλα τη σημασία του γενετικού ελέγχου ήδη από τη διάγνωση του μεταστατικού καρκίνου του προστάτη, ώστε οι ασθενείς να μπορούν να επωφεληθούν έγκαιρα από θεραπείες με αναστολείς PARP.