Μετά την αύξηση των κρουσμάτων στην αμερικανική ήπειρο το 2025, η μετάδοση της νόσου συνεχίστηκε και το 2026. Από την 1η Ιανουαρίου έως τις 26 Μαΐου 2026, έξι χώρες κατέγραψαν συνολικά 79 λοιμώξεις σε ανθρώπους, ενώ αναφέρθηκαν και πολλαπλά επεισόδια νόσησης σε ζώα, γεγονός που υποδηλώνει ενεργή κυκλοφορία του ιού στο φυσικό περιβάλλον.

Στην Αφρική, η δραστηριότητα του ιού παρέμεινε σταθερή σε διάφορες περιοχές, επηρεάζοντας 13 χώρες υψηλού κινδύνου, σύμφωνα με την ταξινόμηση της στρατηγικής EYE («Εξάλειψη των επιδημιών κίτρινου πυρετού»). Από τον Ιανουάριο έως τον Μάιο του 2026, τρεις αφρικανικές χώρες ανέφεραν 16 επιβεβαιωμένα κρούσματα σε ανθρώπους, ενώ σε πέντε ακόμη χώρες διερευνώνται 32 ύποπτα περιστατικά.

Η πρόσφατη ταχεία αξιολόγηση κινδύνου έλαβε υπόψη τις γεωγραφικές διαφορές στην εμβολιαστική κάλυψη, τα στοιχεία για την κυκλοφορία του ιού και την παρουσία κατάλληλων φορέων μετάδοσης (κουνουπιών). Το συμπέρασμα ήταν ότι οι ανεμβολίαστοι πληθυσμοί σε χώρες ή περιοχές με ιστορικό μετάδοσης του κίτρινου πυρετού εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν τον μεγαλύτερο κίνδυνο.

Η δυναμική της μετάδοσης επηρεάζεται επίσης από εποχικούς οικολογικούς παράγοντες, όπως οι βροχοπτώσεις, η θερμοκρασία και η αφθονία των κουνουπιών.

Οι επιδημικές εξάρσεις που καταγράφηκαν από τον Οκτώβριο του 2025 έως τον Μάιο του 2026 σε χώρες ή περιοχές με ιστορικό εμφάνισης της νόσου ήταν γενικά συμβατές με τα εποχικά πρότυπα ή αντανακλούσαν κενά στην εμβολιαστική κάλυψη. Αντίθετα, τα κρούσματα που εντοπίστηκαν σε περιοχές όπου ο κίτρινος πυρετός δεν είχε εμφανιστεί στο παρελθόν υποδηλώνουν εισαγωγή του ιού και αυξημένο κίνδυνο αστικής μετάδοσης.

Μέχρι στιγμής δεν έχουν καταγραφεί εισαγόμενα κρούσματα εκτός των δύο περιοχών του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας που έχουν επηρεαστεί. Ωστόσο, η διεύρυνση των περιοχών όπου μπορούν να επιβιώσουν οι φορείς μετάδοσης, η ταχεία αστικοποίηση, οι αλλαγές στο κλίμα και η αυξημένη κινητικότητα των πληθυσμών δημιουργούν συνθήκες που ευνοούν τη διεθνή εξάπλωση της νόσου.

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας υπογραμμίζει τη σημασία:

• της ενεργητικής επιδημιολογικής επιτήρησης,
• της έγκαιρης εργαστηριακής διάγνωσης,
• του διασυνοριακού συντονισμού και
• της ανταλλαγής πληροφοριών μεταξύ των χωρών.

Ο εμβολιασμός παραμένει το βασικό μέσο πρόληψης και ελέγχου του κίτρινου πυρετού. Ο ΠΟΥ συνεχίζει να υποστηρίζει τις χώρες στην επέκταση της εμβολιαστικής κάλυψης μέσω των προγραμμάτων τακτικού εμβολιασμού και των προληπτικών εκστρατειών εμβολιασμού, με στόχο την ενίσχυση της ανοσίας του πληθυσμού και τη μείωση του κινδύνου εκδήλωσης επιδημιών.