Καθημερινά μιλάμε για ανθρώπους που έχασαν τη ζωή τους από γεράματα. Ποιος όμως πεθαίνει από γεράματα - ιατρικά μιλώντας - στον 21ο αιώνα; Μία τόσο ασαφή αιτία θανάτου εγείρει ερωτήματα για το πώς πέθανε κάποιος.

Οι άνθρωποι πεθαίνουν για διάφορους λόγους

Οι κύριες αιτίες θανάτου στην Αγγλία και στην Ουαλία είναι η άνοια και η ασθένεια Αλτσχάιμερ, οι καρδιαγγειακές παθήσεις, εγγεφαλοαγγειακές παθήσεις, καρκίνος και COVID. Άλλες σημαντικές αιτίες είναι οι χρόνιες ασθένειες του χαμηλού αναπνευστικού, (όπως το άσθμα), η γρίπη και η πνευμονία.

Στην πραγματικότητα, τα γεράματα ως αιτία θανάτου - μαζί με την ασαφή περιγραφή της αδυναμίας - συχνά κατηγοριοποιείται σε «συμπτώματα, σημεία και ακαθόριστες συνθήκες».

Αυτή η τελευταία κατηγορία βρίσκεται στις 10 κορυφαίες κατηγορίες θανάτου. Ωστόσο, βρίσκεται πίσω από την COVID και πίσω από την γρίπη και την πνευμονία σε μία περίοδο 5 ετών.

Τα γεράματα ως αιτία θανάτου

Tα γεράματα, ως κατηγορία πρόκλησης θανάτου, έχει μακρά ιστορία . Ήταν η κύρια αιτία θανάτου τον 19ο αιώνα, παράλληλα με την ασαφή περιγραφή του «βρέθηκε νεκρός». Στα μέσα του 19ου αιώνα, η καταγραφή του θανάτου κάποιου μετακινήθηκε από κληρική σε κοσμική, με τον νόμο περί καταγραφής γεννήσεων και θανάτων του 1836 (Ηνωμένο Βασίλειο).

Υπήρξε τότε η δημοσίευση ορόσημο, η Ταξινόμηση των Αιτιών Θανάτου Bertillon , που γράφτηκε από τον Γάλλο στατιστικολόγο και δημογράφο Jacques Bertillon. Ο Καναδός φιλόσοφος Ian Hacking έγραψε ότι το να πεθάνεις από οτιδήποτε άλλο εκτός από αυτό που βρισκόταν στον επίσημο κατάλογο ήταν «παράνομο, για παράδειγμα, να πεθάνεις από γεράματα».

Αν και πρόκειται για μία υπερβολική δήλωση, ήθελε να υπογραμμίσει ότι η υπόδειξη της αιτίας θανάτου είναι σημαντική επειδή είναι ένα πολύτιμο εργαλείο για την παρακολούθηση των τάσεων θνησιμότητας σε διαφορετικά επίπεδα του πληθυσμού.

Τελικά, τα «γηρατειά» έγινε η τελευταία λύση για να περιγράψει μια άγνωστη αιτία θανάτου ή χρησιμοποιείται όταν ένα άτομο μπορεί να είχε πεθάνει από μια σειρά επιπλοκών όπου δεν ήταν πρακτικό ή ηθικό να διαταχθεί η αυτοψία για να βρεθεί η ακριβής υποκείμενη αιτία θανάτου.

Δεν υπάρχει αποχαιρετισμός

Ένας άλλος λόγος για τον οποίο τα γεράματα χρησιμοποιήθηκαν σπάνια ως αιτία θανάτου τον 20ο και τον 21ο αιώνα ήταν ότι δεν παρέχει κανέναν αποχαιρετισμός στις οικογένειες των θανόντων.

Έρευνες δείχνουν ότι οι οικογένειες θέλουν πληροφορίες για το πώς πέθανε το αγαπημένο τους πρόσωπο, όχι μόνο επειδή μπορεί να είναι χρήσιμο για τη διαχείριση των δικών τους προβλημάτων υγείας, αλλά και επειδή παρέχει λύση στο θάνατο του αγαπημένου τους προσώπου.

Μια άγνωστη αιτία θανάτου μπορεί να επιδεινώσει τη θλίψη και το τραύμα, ιδιαίτερα εάν ο θάνατος ήταν ξαφνικός ή απροσδόκητος. Οι ερευνητές έχουν υποστηρίξει εδώ και καιρό ότι οι οικογένειες δημιουργούν συνεχείς σχέσεις με το αγαπημένο τους πρόσωπο μετά το θάνατό τους. Η εξακρίβωση του τρόπου με τον οποίο πέθαναν είναι ένα μέρος του τρόπου με τον οποίο τα μέλη της οικογένειας που έμειναν πίσω διαχειρίζονται τη θλίψη τους και μνημονεύουν τον αποθανόντα.

Γιατί, όμως, κάποιοι να θέλουν να μάθουν την ακριβή αιτία θανάτου της βασίλισσας Ελισάβετ; Ίσως γιατί θα ήθελαν να μάθουν το μυστικό της μακροζωίας που χάρισε στη βασίλισσα Ελισάβετ μία ζωή 96 ετών.

ΠΗΓΗ: theconversation