Ειδικότερα, το περιστατικό που περιέγραψε δημοσιεύτηκε στο υψηλού κύρους περιοδικό, «New England Medicine».
Ακολουθεί το παράδειγμα που έφερε ο κ. Χατζηγεωργίου:
«Στο τέλος του Φλεβάρη του τρέχοντος έτος, οι υγειονομικές αρχές της επαρχίας King County, στην πολιτεία Ουάσινγκτον, ειδοποιήθηκαν ότι μία 73χρονη που νοσηλευόταν σε ένα γηροκομείο, είχε πάει σε τοπικό νοσοκομείο με βήχα, δύσπνοια, πυρετό και χαμηλό κορεσμό αιμοσφαιρίνης. Τα συμπτώματα της είχαν αρχίσει μερικές μέρες νωρίτερα ενώ μερικοί ακόμα τρόφιμοι του ίδιου γηροκομείου είχαν πυρετό και συμπτώματα του αναπνευστικού που δεν εξηγούνταν με κάποια από τις γνωστές αιτίες. Η συγκεκριμένη ασθενής είχε ζαχαρώδη διαβήτη, υπέρταση, ήπια νεφρική ανεπάρκεια κάποιου βαθμού συμφορητικής καρδιακής ανεπάρκειας. Η αναπνευστική ανεπάρκεια της ασθενούς χειροτέρεψε μέσα στο νοσοκομείο, που παρουσίασε πνευμονία και αφού εστάλη δείγμα για νέο κορονοϊό, την επόμενη ημέρα διασωληνώθηκε. Το δείγμα βγήκε θετικό και η ασθενής παρά τις προσπάθειες για θεραπείες μετά από κάποιες μέρες κατέληξε.
Στη συγκεκριμένη επαρχία μία εβδομάδα νωρίτερα είχε διαγνωστεί ένα περιστατικό COVID-19 σε έναν ταξιδιώτη από την Ουχάν της Κίνας και εξαιτίας αυτού του περιστατικού, οι υγειονομικές αρχές διεξήγαγαν εκτεταμένη επιδημιολογική έρευνα με ιχνηλάτηση και δειγματοληψίες. Από τον έλεγχο δειγμάτων που πάρθηκαν, προέκυψαν συνολικά 167 θετικοί ασθενείς που σχετίζονταν επιδημιολογικά με το συγκεκριμένο γηροκομείο. Από το σύνολο των 118 τροφίμων του γηροκομείου οι 101 βρέθηκαν θετικοί, καθώς επίσης και 50 άτομα από το προσωπικό και 16 επισκέπτες. Μέσα στις επόμενες 20 μέρες, 35 από αυτούς τους ασθενείς απεβίωσαν. Η θνητότητα για τους τρόφιμους του γηροκομείου υπολογίστηκε στο 33,7% ενώ για τους επισκέπτες στο 6,2%. Από το προσωπικό του νοσοκομείου κανείς από αυτούς που αρρώστησε δεν πέθανε.
Μέσω της επιδημιολογικής διερεύνησης, επίσης, διαπιστώθηκαν ότι σε άλλα 30 γηροκομεία της περιοχής υπήρχαν τουλάχιστον ένα κρούσμα στο καθένα. Σε κάποια από αυτά, μάλιστα, υπήρχε σαφής επιδημιολογική συσχέτιση με το πρώτο γηροκομείο, καθώς προσωπικό μοίραζε το χρόνο του ανάμεσα σε διαφορετικά γηροκομεία ή λόγω ανταλλαγής ασθενών μεταξύ των δομών.
Η ευαλωτότητα σε αναπνευστικές λοιμώξεις, όπως είναι η γρίπη, των ασθενών-τροφίμων που φιλοξενούνται σε δομές υγείας μακράς παραμονής, όπως είναι τα γηροκομεία και τα κέντρα αποκατάστασης είναι ήδη αναγνωρισμένα από καιρό. Όπως έδειξε αυτή η μελέτη, αυτό είναι αλήθεια και για το νέο κορονοϊό και μάλιστα φάνηκε ότι η διασπορά του μπορεί να είναι τάχιστη και ευρεία μέσα σε τέτοιες δομές, με αποτέλεσμα ο ιός να προκαλεί πολύ μεγάλη νοσηρότητα και θνητότητα.
Όσον αφορά τη γρίπη, βέβαια, λόγω της προστασίας που προσφέρει το εμβόλιο και της μερικής έστω ανοσίας που υπάρχει σε ένα μέρος του πληθυσμού, το πρόβλημα φαίνεται να ελέγχεται κατά ένα μέρος. Δυστυχώς, το ίδιο φαίνεται να μη συμβαίνει και με το νέο κορονοϊό. Πρακτικές, όπως το επισκεπτήριο σε αυτές τις δομές, η ανταλλαγή προσωπικού και η μεταφορά αρρώστων από τη μία δομή στην άλλη φαίνεται να είναι οι κύριοι παράγοντες εισβολής της νόσου σε αυτόν τον ευάλωτο πληθυσμό με τραγικές συνέπειες.
Από την εμφάνιση των πρώτων κρουσμάτων της χώρας μας, προτεραιότητα δώσαμε στην προφύλαξη ομάδων του πληθυσμού που κινδυνεύουν να νοσήσουν βαρύτερα ή ακόμα και να καταλήξουν. Η κυριότερη ομάδα συνανθρώπων που έχει υψηλότερο κίνδυνο είναι οι ηλικιωμένοι. Μπορεί κάποιος να πει ότι ηλικιωμένος είναι αυτός που είναι πάνω από 80 ή 90. Η αλήθεια είναι ότι αν δει κάποιος τις καμπύλες θνητότητας από το νέο ιό ανά ηλικιακή ομάδα, παρατηρεί ότι από την ηλικιακή ομάδα των 65 περίπου, αρχίζει η καμπύλη την ανοδική της πορεία» κατέληξε ο κύριος Χαστζηγεωργίου.
Υπόλοιπες ευπαθείς ομάδες
Εκτός από το κριτήριο της ηλικίας άλλοι ασθενείς που έχουν αυξημένο κίνδυνο, όπως είπε ο κ. Χατζηγεωργίου είναι «οι ασθενείς με αρρύθμιστη υπέρταση και σακχαρώδη διαβήτη, ασθενείς με βαριές καρδιοπάθειες, στεφανιαία νόσο, καρδιακή ανεπάρκεια καθώς και ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια και χρόνιες νευρολογικές- νευρομυϊκές παθήσεις. Βέβαια, αυτές οι νόσοι είναι πολύ συχνές σε ηλικίες άνω των 65. Οπότε δεν είναι καθόλου εύκολο να πει κανείς με απόλυτη βεβαιότητα ότι είναι πραγματικά αληθείς παράγοντες κινδύνου. Γι΄αυτό πρέπει να προστατέψουμε αυτούς τους ανθρώπους που είναι στο περιβάλλον μας, που μπορεί να είναι οι γονείς μας, οι συγγενείς μας ή κάθε άλλος, τηρώντας τα μέτρα κοινωνικής απόστασης, εφαρμόζοντας την υγιεινή των χεριών, φορώντας μάσκας όταν πρέπει να τους πλησιάσουμε, αποφεύγοντας να τους επισκεφθούμε ή πλησιάσουμε όταν είμαστε άρρωστοι αλλά ταυτόχρονα με το να τους δείχνουμε το ενδιαφέρον μας έστω και από μακριά με συχνά τηλεφωνήματα, με οπτική επικοινωνία μέσω της τεχνολογίας καθώς και με εξωτερικές δουλειές και εξυπηρετήσεις στο σπίτι όταν τη χρειάζονται. Εκείνοι πάλι θα πρέπει να αναλάβουν να τηρούν τα μέτρα και κυρίως να αποφεύγουν το συνωστισμό, να παίρνουν σωστά τα φάρμακά τους, να είναι ενυδατωμένοι, να επικοινωνούν συχνά με το γιατρό τους και φυσικά να ασκούνται καθημερινά, η οποία βελτιώνει πολλούς από τους επιβαρυντικούς παράγοντες».
Πρόληψη Θερμοπληξίας
Σχετικά με τους τρόπους αποφυγής της θερμοπληξίας, ο Λοιμωξιολόγος υποστήριξε τα εξής:
«Ειδικότερα, αυτές τις μέρες με τις υψηλές θερμοκρασίες θα πρέπει να λαμβάνουν τα μέτρα για την αποφυγή της θερμοπληξίας. Αυτά περιλαμβάνουν την παραμονή σε σκιερό και δροσερό χώρο, ενυδάτωση, χρήση ελαφρού ρουχισμού, μείωση της σωματικής δραστηριότητας, ειδικά τις πιο ζεστές ώρες της ημέρας, τακτικά ντουζ και κλήση του ιατρού αν υπάρχουν συμπτώματα, όπως πονοκέφαλος, ζάλη, ναυτία, σύγχυση και λοιπά είναι οι βασικές οδηγίες για την πρόληψη της θερμοπληξίας».
