Τα κενά στη στρατηγική κατά του καρκίνου και συγκεκριμένα κατά του καρκίνου του πνεύμονα ανέδειξε μελέτη της Intelligence Unit του Economist, που παρουσιάστηκε και ενόψει της Παγκόσμιας Ημέρας κατά του Καρκίνου. Τα αποτελέσματα της μελέτης, η οποία συνέκρινε 27 χώρες, μεταξύ αυτών και η Ελλάδα, παρουσιάστηκαν στο φετινό Ευρωπαϊκό Φόρουμ για τον Καρκίνο στις Βρυξέλλες, από τη Mary Bussell, Συνεργάτιδα της Intelligence Unit του Economist. Το News4Health βρέθηκε εκεί.
Αυτό που κατέστη σαφές από την πρώτη στιγμή ήταν πως γενικά οι πολιτικές που εφαρμόζονται στην ευρύτερη περιοχή της Ευρώπης και ειδικότερα στην Ε.Ε. είναι κατακερματισμένες. Η Ελλάδα, δε, έχει μείνει αρκετά βήματα πίσω στις πολιτικές αντιμετώπισης του καρκίνου του πνεύμονα. Η κ. Bussell όμως εκτίμησε πως τα κενά θα πρέπει να αντιμετωπιστούν ως πεδία όπου υπάρχει περιθώριο για βελτίωση και σημεία όπου η συζήτηση πρέπει να εστιάσει.
Ο καρκίνος του πνεύμονα αποτελεί την πιο θανατηφόρα κακοήθεια διεθνώς. Σκοτώνει τον ίδιο αριθμό ανθρώπων με τους καρκίνους του μαστού, του παχέος εντέρου και του προστάτη συνδυαστικά. Ένας στους πέντε ασθενείς με καρκίνο που χάνουν τη ζωή τους πάσχουν από τις μορφές της νόσου. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ), 470 χιλιάδες Ευρωπαίοι διαγνώστηκαν με καρκίνο του πνεύμονα το 2018. 388 χιλιάδες πέθαναν την ίδια χρονιά. Εμφανείς είναι λοιπόν η σημασία της ορθής διαχείρισης, της πρόληψης, έγκαιρης διάγνωσης και θεραπείας του καρκίνου του πνεύμονα.
Μιλώντας σε Έλληνες δημοσιογράφους στο περιθώριο του Φόρουμ η κ. Bussell απαρίθμησε τα σημεία όπου ο στρατηγικός σχεδιασμός χρειάζεται αναβάθμιση.
«Είμαστε στη φάση τελικής επεξεργασίας των δεδομένων για τη μελέτη», η τελική έκθεση της οποίας αναμένεται την άνοιξη. Σε ό,τι αφορά την Ελλάδα, «το Εθνικό Σχέδιο Ελέγχου του Καρκίνου πρέπει να επικαιροποιηθεί και να περιλαμβάνει ένα πλάνο εφαρμογής, με εξασφαλισμένη, αποκλειστική πηγή χρηματοδότησης», ξεκαθάρισε η κ. Bussell. « Ένα σχέδιο χωρίς πηγή χρηματοδότησης είναι ένα όνειρο, όπως λέει γνωστός οικονομολόγος», ανέφερε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας πως στο πλαίσιο του σχεδιασμού θα πρέπει να υπάρξει και μια συζήτηση για την πρόληψη την έγκαιρη διάγνωση.
Τα κενά είναι σημαντικά. «Οι κλινικές κατευθυντήριες οδηγίες πρέπει να προσεγγιστούν από διάφορες πλευρές. Στην Ελλάδα δεν συζητάτε για την υποστηρικτική και ανακουφιστική φροντίδα», ανέφερε.
«Ακόμη, δεν υπάρχει μια συγκεκριμένη ταχεία διαδικασία έγκαιρης διάγνωσης. Έτσι, όταν ένα άτομο πηγαίνει να δει τον οικογενειακό του ιατρού με έναν επίμονο βήχα θα πρέπει ο γιατρός να μην απορρίπτει το ενδεχόμενο καρκίνου του πνεύμονα. Ακόμη και αν το άτομο δεν είναι καπνιστής, καθώς το 15% των ασθενών με καρκίνο του πνεύμονα δεν ήταν καπνιστές. Όταν, λοιπόν, ο γιατρός έχει υπόνοια πως πρόκειται για καρκίνο του πνεύμονα ο ασθενής θα πρέπει επιταχύνεται η διαγνωστική διαδικασία, εντός συγκεκριμένων χρονικών πλαισίων, τα οποία επίσης απουσιάζουν από τις οδηγίες», ανέφερε και πρόσθεσε πως «μετά τη διάγνωση χρειάζεται ταχεία πρόσβαση στη θεραπεία».
Βασική απουσία από τις πολιτικές που εφαρμόζονται είναι και η ενεργός συμμετοχή εκπροσώπων των ασθενών. «Σύλλογοι ασθενών καρκίνου του πνεύμονα μπορούν να βοηθήσουν μια χώρα και τους θεράποντες ιατρούς να αντιληφθούν τις ευρύτερες επιπτώσεις της νόσου στους ίδιους, τις οικογένειες και τους φροντιστές τους. Αυτές οι πληροφορίες θα πρέπει να αντικατοπτρίζονται στις κατευθυντήριες οδηγίες. Οι εκπρόσωποι των ασθενών δεν έχουν συμπεριληφθεί στην ανάπτυξη κατευθυντήριων οδηγιών στην Ελλάδα και οι σύλλογοι ασθενών δεν συμμετέχουν στη διαδικασία HTA», τόνισε η κ. Bussell, σχολιάζοντας ερώτηση του News4Health για ένα από τα μεγαλύτερα «αγκάθια» στην προσέγγιση των πολιτικών που εφαρμόζονται.
