Τα παιδιά ηλικίας έξι ετών και άνω με παχυσαρκία θα μπορούσαν να επωφεληθούν από τη χρήση ενέσεων για την απώλεια βάρους, σύμφωνα με ερευνητές, που ωστόσο επισήμαναν ότι φαίνεται να προκαλούν σε αυτήν την ηλικία περισσότερες γαστρεντερικές παρενέργειες.
Σύμφωνα με στοιχεία του Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Πρόνοιας των ΗΠΑ, περίπου το ένα τρίτο των παιδιών που αποφοιτούν από το δημοτικό σχολείο σε ηλικία 11 ετών είναι υπέρβαρα ή πάσχουν από παχυσαρκία, γεγονός που τα εκθέτει σε κίνδυνο διαβήτη, εγκεφαλικού επεισοδίου και ορισμένων μορφών καρκίνου σε μεταγενέστερη ηλικία.
Αν και υπάρχουν διάφορα ενέσιμα για απώλεια βάρους διαθέσιμα – είτε για τη διαχείριση του βάρους είτε για τη θεραπεία του διαβήτη τύπου 2 – αυτά συνιστώνται μόνο για ενήλικες. Στις ΗΠΑ, ένα τέτοιο φάρμακο ωστόσο έχει εγκριθεί για παιδιά ηλικίας 12 έως 17 ετών που πάσχουν από παχυσαρκία.
Μια αμερικανική μελέτη που δημοσιεύθηκε στο JAMA Paediatrics δείχνει ότι ενέσεις για την απώλεια βάρους θα μπορούσαν να βοηθήσουν παιδιά ηλικίας έξι ετών με παχυσαρκία και διαβήτη τύπου 2.
Οι ερευνητές πραγματοποίησαν μια ανασκόπηση και μετα-ανάλυση 18 δοκιμών που αφορούσαν αγωνιστές GLP-1 σε νέους ηλικίας 6 έως 17 ετών.
Συνολικά, οι μελέτες περιελάμβαναν 1.402 παιδιά και συνέκριναν την αποτελεσματικότητα των αγωνιστών GLP-1 με τη θεραπεία με εικονικό φάρμακο σε νέους που ήταν παχύσαρκοι, υπέρβαροι, είχαν προ-διαβήτη ή διαβήτη τύπου 2
Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι τα φάρμακα «βελτίωσαν σημαντικά» τον έλεγχο του σακχάρου στο αίμα και το βάρος σε παχύσαρκα παιδιά και σε παιδιά με διαβήτη τύπου 2.
Ωστόσο, τόνισαν ότι οι «γαστρεντερικές ανεπιθύμητες ενέργειες», που μπορεί να περιλαμβάνουν ναυτία, έμετο, διάρροια και δυσκοιλιότητα, ήταν «σημαντικά πιο συχνές» μεταξύ όσων έλαβαν τα φάρμακα.
Στη σχετική τους δημοσίευση, οι ερευνητές πρόσθεσαν ότι οι μακρύτερες περίοδοι παρακολούθησης σε μελλοντικές δοκιμές και περισσότερες μελέτες στον πραγματικό κόσμο είναι «απαραίτητες για να καθοριστούν οι μακροπρόθεσμες επιδράσεις των φαρμάκων GLP-1 σε παιδιά και εφήβους».
Ο Naveed Sattar, καθηγητής καρδιομεταβολικής ιατρικής στο Πανεπιστήμιο της Γλασκόβης, δήλωσε: «Χρειαζόμαστε περισσότερες αξιολογήσεις ασφάλειας για τα νεότερα φάρμακα, συμπεριλαμβανομένων των επιπτώσεων στην ανάπτυξη και την εφηβεία, και να εξετάσουμε για πόσο χρονικό διάστημα χρειάζονται αυτά τα φάρμακα. Πρέπει να σημειωθεί ότι δεν μπορούμε να λύσουμε το πρόβλημα της παιδικής παχυσαρκίας μόνο με φάρμακα – η πρόληψη μέσω της αλλαγής του παχυσαρκιογόνου περιβάλλοντος είναι το κλειδί, αλλά είναι εξαιρετικά δύσκολο να επιτευχθεί, καθώς καμία χώρα δεν έχει πραγματικά λύσει αυτό το πρόβλημα».
Πηγή: Independent
