Η άνοδος των θερμοκρασιών καθιστά τη σωματική δραστηριότητα ανεπιθύμητη, ακόμα και επικίνδυνη, σε πολλές περιοχές του κόσμου, και καθώς η υπερθέρμανση του πλανήτη επιδεινώνεται, θα επηρεάσει ακόμη περισσότερο το βαθμό στον οποίο οι άνθρωποι θα μπορούν να κινούνται.
Οι ερευνητές ανέλυσαν δεδομένα από 156 χώρες μεταξύ του 2000 και του 2022 και μοντελοποίησαν τον τρόπο με τον οποίο η άνοδος των θερμοκρασιών ενδέχεται να επηρεάσει τη σωματική δραστηριότητα σε παγκόσμιο επίπεδο έως το 2050.
Διαπίστωσαν ότι κάθε επιπλέον μήνας με μέση θερμοκρασία άνω των 27,8 °C θα αυξάνει τη σωματική αδράνεια κατά μέσο όρο κατά 1,5 ποσοστιαίες μονάδες σε παγκόσμιο επίπεδο, με ακόμη μεγαλύτερη αύξηση κατά 1,85 μονάδες στις χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος.
Η σωματική αδράνεια αυξάνει τον κίνδυνο καρδιαγγειακών παθήσεων, διαβήτη τύπου 2, ορισμένων μορφών καρκίνου και διαταραχών ψυχικής υγείας, οι οποίες μειώνουν το προσδόκιμο ζωής, δήλωσε ο κύριος συγγραφέας της μελέτης, Christian García-Witulski, ερευνητής στο Lancet Countdown Latin America και καθηγητής στο Καθολικό Πανεπιστήμιο της Αργεντινής.
Η μειωμένη σωματική δραστηριότητα αποτελεί ήδη ένα μεγάλο παγκόσμιο πρόβλημα υγείας και ευθύνεται για περίπου το 5% όλων των θανάτων ενηλίκων, σύμφωνα με τη μελέτη, η οποία δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Lancet Global Health. Περίπου το ένα τρίτο του παγκόσμιου πληθυσμού δεν πληροί τις κατευθυντήριες γραμμές του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας για την εβδομαδιαία άσκηση.
Η μελέτη προβλέπει ότι η αύξηση της σωματικής αδράνειας θα μπορούσε να συμβάλει σε περίπου μισό εκατομμύριο επιπλέον πρόωρους θανάτους ετησίως και σε απώλειες παραγωγικότητας ύψους 2,4 δισ. – 3,68 δισ. δολαρίων έως το 2050.
Η γεωγραφία του προβλήματος
Οι μεγαλύτερες αυξήσεις στην αδράνεια προβλέπεται να σημειωθούν σε θερμότερες περιοχές, όπως η Κεντρική Αμερική, η Καραϊβική, η ανατολική υποσαχάρια Αφρική και η ισημερινή νοτιοανατολική Ασία, όπου η αδράνεια θα μπορούσε να αυξηθεί κατά περισσότερο από τέσσερα ποσοστιαία σημεία τον μήνα.
«Δεν πρόκειται απλώς για ένα ζήτημα κλίματος, αλλά και για ένα ζήτημα ανισότητας. Οι περιοχές που αναμένεται να αντιμετωπίσουν τις μεγαλύτερες αυξήσεις στη σωματική αδράνεια λόγω του κλίματος είναι συχνά οι ίδιες περιοχές που διαθέτουν λιγότερους πόρους για να προσαρμοστούν», δήλωσε ο García-Witulski.
«Σε περιβάλλοντα όπου οι άνθρωποι έχουν λιγότερη πρόσβαση σε τεχνητό δροσισμό, λιγότερες ασφαλείς εναλλακτικές λύσεις σε εσωτερικούς χώρους και λιγότερη ευελιξία στα καθημερινά τους προγράμματα, η ζέστη φαίνεται πιο πιθανό να μεταφραστεί σε μειωμένη σωματική δραστηριότητα».
Το μοντέλο προέβλεψε επίσης μεγαλύτερη αύξηση της αδράνειας μεταξύ των γυναικών, κάτι που θα μπορούσε να αντανακλά διαφορές στον οργανισμό καθώς και κοινωνικούς παράγοντες, όπως λιγότερο χρόνο και πρόσβαση σε δροσερά μέρη για άσκηση, δήλωσε η García-Witulski.
Τα ευρήματα είναι προσομοιωμένες προβολές που βασίζονται σε αυτοαναφερόμενες έρευνες δραστηριότητας και δεν λαμβάνουν υπόψη άλλες κλιματικές επιπτώσεις, όπως ακραίες βροχοπτώσεις, πλημμύρες και τροπικούς κυκλώνες.
Οι συγγραφείς αναφέρουν ότι τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η σωματική δραστηριότητα πρέπει να αντιμετωπίζεται ως ζήτημα δημόσιας υγείας που επηρεάζεται από το κλίμα, και όχι απλώς ως ατομική επιλογή τρόπου ζωής.
«Το να παραμείνεις ενεργός σε έναν πλανήτη που θερμαίνεται εξαρτάται όχι μόνο από το προσωπικό κίνητρο, αλλά και από τον αστικό σχεδιασμό, τις υποδομές και την πρόσβαση σε αξιόπιστες πληροφορίες. Πρακτικά, οι πολιτικές σωματικής δραστηριότητας ανθεκτικές στο κλίμα είναι εκείνες που βοηθούν τους ανθρώπους να παραμένουν ενεργοί με ασφάλεια ακόμη και υπό πιο ζεστές συνθήκες», δήλωσε ο García-Witulski.
Αυτό περιλαμβάνει τον σχεδιασμό πιο δροσερών πόλεων μέσω της επέκτασης της δενδροκάλυψης και των δικτύων σκιάς σε δρόμους και πάρκα, την παροχή προσιτών κλιματιζόμενων χώρων για άσκηση και την παροχή σαφών συμβουλών για το πώς να παραμείνετε ασφαλείς σε συνθήκες ακραίας ζέστης, καθώς και φιλόδοξους στόχους μείωσης των εκπομπών.
Πηγή: Guardian
