Τα δεδομένα από μεγάλες μελέτες δείχνουν ότι οι γυναίκες που κινούνται περισσότερο έχουν μικρότερο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του μαστού. Η επιστημονική επιτροπή που συνέταξε τις αμερικανικές οδηγίες για τη σωματική δραστηριότητα κατέληξε ότι η τακτική άσκηση μειώνει τον κίνδυνο για επτά τύπους καρκίνου, ανάμεσά τους και τον καρκίνο του μαστού. Σε αυτές τις μελέτες, οι πιο δραστήριες γυναίκες είχαν περίπου 10% μικρότερο κίνδυνο σε σύγκριση με τις λιγότερο δραστήριες, σύμφωνα με τον κ. Σταύρο Γογολόπουλο, Παθολόγο-Ογκολόγο, Medical Advisor της Φαρμασέρβ-Λίλλυ.

Και ποτέ δεν είναι αργά. Πρόσφατα ερευνητικά δεδομένα δείχνουν ότι οι γυναίκες που αύξησαν την άσκησή τους με τα χρόνια είχαν κι αυτές μικρότερο κίνδυνο, σχεδόν όσο και εκείνες που γυμνάζονταν σταθερά από νεαρή ηλικία.

Το βάρος μετράει

Σύμφωνα με τον Διεθνή Οργανισμό Έρευνας για τον Καρκίνο (IARC), το περιττό σωματικό λίπος αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης 13 τύπων καρκίνου, ανάμεσά τους και του καρκίνου του μαστού μετά την εμμηνόπαυση. Σημασία έχει και το πόσο βάρος παίρνουμε σταδιακά. Όπως έδειξε πρόσφατη μελέτη με μεγάλο αριθμό συμμετεχόντων, κάθε αύξηση του βάρους κατά 5% από την εφηβεία ως την ενήλικη ζωή συνδέεται με 3% υψηλότερο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του μαστού μετά την εμμηνόπαυση.

Το ενθαρρυντικό είναι ότι η απώλεια βάρους αποδίδει, καθώς γυναίκες άνω των 50 ετών που έχασαν βάρος και δεν το ξαναπήραν έχουν μικρότερο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του μαστού από γυναίκες με παρόμοιο αρχικό βάρος που δεν άλλαξε.

Γιατί συμβαίνει αυτό;

Η έρευνα έχει δώσει και την εξήγηση. Μετά την εμμηνόπαυση, οι ωοθήκες σταματούν να παράγουν οιστρογόνα και κύρια πηγή τους γίνεται το λίπος του σώματος. Έτσι, όσο περισσότερο λίπος, τόσο περισσότερα οιστρογόνα, που μπορούν να «τροφοδοτήσουν» τους καρκίνους του μαστού που εξαρτώνται από αυτά. Το περιττό βάρος αυξάνει επίσης τα επίπεδα ινσουλίνης και προκαλεί χρόνια φλεγμονή, ευνοώντας έτσι την εμφάνιση καρκίνου του μαστού. Η άσκηση και η μείωση του βάρους δρουν ακριβώς σε αυτούς τους μηχανισμούς.

Και μετά τη διάγνωση;

Η άσκηση και το βάρος μετράνε και για τις γυναίκες που έχουν ήδη διαγνωστεί. Σύμφωνα με τα διαθέσιμα δεδομένα, το αυξημένο βάρος μετά τη διάγνωση συνδέεται με μεγαλύτερο κίνδυνο εμφάνισης δεύτερου καρκίνου του μαστού και με χειρότερη πρόγνωση. Αντίθετα, η άσκηση φαίνεται να βοηθά: σε μελέτη που αφορούσε γυναίκες με καρκίνο του μαστού και αυξημένο κίνδυνο επανεμφάνισης, όσες ακολουθούσαν τις συστάσεις για άσκηση πριν από τη διάγνωση και μετά τη θεραπεία είχαν περίπου υποδιπλάσιο κίνδυνο να επανεμφανιστεί η νόσος.

Τι μπορούμε να κάνουμε από σήμερα

Οι διεθνείς οδηγίες για τους ενήλικες είναι απλές:

• • 150 έως 300 λεπτά μέτριας αερόβιας άσκησης την εβδομάδα, όπως γρήγορο περπάτημα, ποδήλατο ή κολύμπι. Μισή ώρα, πέντε ημέρες την εβδομάδα, αρκεί.
• • Ασκήσεις ενδυνάμωσης τουλάχιστον δύο ημέρες την εβδομάδα, για παράδειγμα με λάστιχα, βαράκια ή με το βάρος του σώματός μας.
• • Λιγότερη καθιστική ζωή, περισσότερη κίνηση μέσα στη μέρα.

Ας προσπαθήσουμε επίσης να μην παίρνουμε βάρος με τα χρόνια, έχοντας στον νου μας ότι ακόμη και μια μέτρια, σταθερή απώλεια βάρους μετράει. Γυναίκες που έχουν διαγνωστεί ή κάνουν θεραπεία πρέπει να συζητήσουν με τον γιατρό τους πριν ξεκινήσουν ένα νέο πρόγραμμα άσκησης και διατροφής.

«Ο τρόπος ζωής δεν αντικαθιστά τον προληπτικό έλεγχο ή τη θεραπεία. Τα συμπληρώνει.» Με την υποστήριξη της Φαρμασέρβ-Λίλλυ.