Άνθρωποι που ζουν κοντά σε καθαριστήρια ρούχων ενδέχεται να διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο να εμφανίσουν νόσο του Πάρκινσον, σύμφωνα με νέα μεγάλη μελέτη ερευνητών του Barrow Neurological Institute στο Φοίνιξ των ΗΠΑ.

Η μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο npj Parkinson's Disease, προκειμένου να γίνει άμεσα διαθέσιμη πριν από την ολοκλήρωση της συντακτικής αξιολόγησης, βασίστηκε σε δεδομένα σχεδόν 19 εκατομμυρίων ηλικιωμένων Αμερικανών.

Ο κίνδυνος αυξανόταν όσο μειωνόταν η απόσταση

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι όσοι κατοικούσαν σε απόσταση περίπου 152 μέτρων από ένα καθαριστήριο είχαν 14% υψηλότερο κίνδυνο να διαγνωστούν με νόσο του Πάρκινσον σε σύγκριση με ανθρώπους που ζούσαν σε μεγαλύτερη απόσταση.

Μάλιστα, η συσχέτιση εξασθενούσε σταδιακά όσο αυξανόταν η απόσταση από το καθαριστήριο. Το εύρημα αυτό δείχνει ότι η εγγύτητα μπορεί να συνδέεται με την έκθεση σε περιβαλλοντικούς παράγοντες που σχετίζονται με τη νόσο.

Η συσχέτιση ίσχυε ακόμη και αφού οι ερευνητές έλαβαν υπόψη άλλους παράγοντες κινδύνου.

«Η μελέτη αυτή προσθέτει στοιχεία σε ένα αυξανόμενο σύνολο ερευνών που δείχνουν ότι οι περιβαλλοντικές εκθέσεις μπορεί να διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στη νόσο του Πάρκινσον», δήλωσε ο Brad Racette, MD, επικεφαλής του τμήματος Νευρολογίας και ανώτερος αντιπρόεδρος του Barrow Neurological Institute και επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης.

«Ο εντοπισμός αυτών των παραγόντων αποτελεί σημαντικό βήμα για να κατανοήσουμε πώς θα μπορούσαμε να μειώσουμε την επιβάρυνση από αυτή τη νόσο στο μέλλον», πρόσθεσε.

Οι χημικές ουσίες που παραμένουν στο περιβάλλον

Οι ερευνητές συνδέουν τα ευρήματα με προηγούμενες ενδείξεις για πιθανή σχέση ανάμεσα στη μακροχρόνια έκθεση σε χλωριωμένους διαλύτες, όπως το τριχλωροαιθυλένιο (TCE) και το τετραχλωροαιθυλένιο ή υπερχλωροαιθυλένιο (PCE), και τη νόσο του Πάρκινσον.

Για πολλές δεκαετίες, οι συγκεκριμένες χημικές ουσίες χρησιμοποιούνταν στα καθαριστήρια ως ισχυρά καθαριστικά, καθώς μπορούσαν να διαλύουν λίπη και λεκέδες από τα ρούχα χωρίς τη χρήση νερού.

Το TCE έχει σε μεγάλο βαθμό αποσυρθεί από τη βιομηχανία των καθαριστηρίων εδώ και δεκαετίες. Πολλές επιχειρήσεις στράφηκαν, ωστόσο, στο PCE, το οποίο μπορεί να διασπαστεί σε TCE όταν βρεθεί στο υπέδαφος.

Ως αποτέλεσμα, οι συγκεκριμένοι διαλύτες μπορούν να παραμείνουν για χρόνια σε μολυσμένο έδαφος και υπόγεια ύδατα, ακόμη και μετά το κλείσιμο ενός καθαριστηρίου.

Ισχυρότερη συσχέτιση με προβλήματα βάδισης και ισορροπίας

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσίασε ένα ακόμη εύρημα της μελέτης.

Η ισχυρότερη συσχέτιση με την κατοικία κοντά σε καθαριστήριο καταγράφηκε μεταξύ των ανθρώπων με Πάρκινσον που παρουσίαζαν προβλήματα στη βάδιση και την ισορροπία, πτώσεις και γνωστική διαταραχή.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, αυτό αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο οι περιβαλλοντικές εκθέσεις να επηρεάζουν όχι μόνο την πιθανότητα εμφάνισης της νόσου, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο αυτή εκδηλώνεται.

Οι περιοχές με τη μεγαλύτερη συσχέτιση

Η ανάλυση ανέδειξε επίσης συγκεκριμένες γεωγραφικές περιοχές στις ΗΠΑ όπου η σχέση μεταξύ κατοικίας κοντά σε καθαριστήριο και νόσου του Πάρκινσον ήταν εντονότερη.

Σε αυτές περιλαμβάνονται το νοτιοανατολικό Ιλινόι, η περιοχή στα σύνορα Τενεσί και Κεντάκι και το Ντάλας του Τέξας.

Οι ερευνητές εκτιμούν ότι οι γεωγραφικές διαφορές μπορεί να σχετίζονται με παράγοντες όπως η παλαιότερη περιβαλλοντική ρύπανση, η γεωλογία κάθε περιοχής ή οι υποδομές που έχουν κατασκευαστεί εδώ και πολλές δεκαετίες και ενδέχεται να επηρεάζουν την έκθεση σε χημικές ουσίες.

Ωστόσο, τονίζουν ότι απαιτείται περαιτέρω έρευνα για να κατανοηθεί ο λόγος αυτών των διαφορών.

Οι επιστήμονες υπογραμμίζουν ότι η μελέτη δεν αποδεικνύει πως η έκθεση σε διαλύτες από τα καθαριστήρια προκαλεί τη νόσο του Πάρκινσον.