Πάνω από 1 δις ατόμων παγκοσμίως (1/7) ζουν με κάποιο είδος αναπηρίας σύμφωνα με στατιστικά του Παγκόσμιος Οργανισμού Υγείας. Τα άτομα με αναπηρία έχουν τις ίδιες γενικές ανάγκες υγείας, όπως και οι υπόλοιπο άνθρωποι. Ωστόσο, είναι:

2 φορές πιο πιθανό να βρουν ανεπακρείς παρόχους και εγκαταστάσεις υγειονομικής περίθαλψης
3 φορές πιο πιθανό να δεχθούν απόρριψη για την υγειονομική τους φροντίδα
4 φορές πιο πιθανό να τους συμπεριφερθούν άσχημα στο σύστημα υγειονομικής περίθαλψης

Δυσβάσταχτο το κόστος

Δυσβάσταχτο είναι το κόστος ζωής για τα περισσότερα άτομα με αναπηρία. Το 50% δεν μπορεί να αντέξει οικονομικά την υγειονομική περίθαλψη. Επίσης, είναι 50% πιο πιθανό να υποφέρουν από καταστροφικές δαπάνες υγείας. Αυτό το κόστος μπορεί να οδηγήσει μία οικογένεια στη φτώχεια.

Μειωμένη πρόσβαση στις καθοριστικές συσκευές βοήθειας

Η αποκατάσταση και οι συσκευές βοήθειας μπορούν να επιτρέψουν στα άτομα με αναπηρία να είναι ανεξάρτητα. 70 εκατομμύρια άτομα χρειάζονται αναπηρικό καροτσάκι. Ωστόσο, μόλις 5-15% έχει πρόσβαση σε ένα τέτοιο.

Επιπλέον, 360 εκατομμύρια άτομα παγκοσμίως έχουν μέτρια ως σημαντική απώλεια ακοής. Ωστόσο, η παραγωγή ακουστικών βοηθημάτων ικανοποιεί μόνο το 10% της παγκόσμιας ανάγκης και το 3% των αναγκλων σε αναπτυσσόμενες χώρες.

Ίση πρόβαση στην υγεία για όλους

Ο ΠΟΥ τονίζει οτι προσβασιμότητα ατόμων με αναπηρία σε όλες τις υπηρεσίες υγείας ελθναθ εφικτή και θα μειώσει όλες τις απαράδεκτες διακρίσεις υγείας.

Για να συμβεί αυτό πρέπει να

• να μετακινηθούν όλα τα φυσικά εμπόδια για την πρόσβαση σε υγειονομικές δομές, πληροφορία και εξοπλισμό
• να γίνει οικονομικά προσιτή η υγειονομική φορντίδα
• να εκπαιδευτούν όλοι οι εργαζόμενοι υγείας σε θέματα αναπηρίας, συμπεριλαμβανομένων των δικαιωμάτων
• να γίνει επένδυση σε συγκεκριμένες υπηρεσίες, όπως η αποκατάσταση.