Η ανάφλεξη στην Λωρίδα της Γάζας, κάνει εκατομμύρια ανθρώπους αυτόπτες μάρτυρες της φρίκης ακόμα κι αν βρίσκονται χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά. Και ενεργοποιεί μηχανισμό τραύματος ακόμα κι αν δεν εμπλεκόμαστε με φυσική παρουσία σε αυτήν τη νέα τραγωδία, λένε οι ειδικοί.

Το ψυχικό τραύμα μπορεί να δημιουργηθεί ακόμα κι όταν γινόμαστε κοινωνοί αυτής της φρίκης από μακριά, σύμφωνα με επιστήμονες ψυχικής
υγείας. Και οι μηχανισμοί αντιμετώπισης του άγχους και της θλίψης που γεννούν τα γεγονότα δεν διαφέρουν πολύ από τον τρόπο που προσπαθούμε να αντιμετωπίσουμε ένα τραυματικό γεγονός στο οποίο εμπλεκόμαστε άμεσα.

Πώς μπορούμε να διατηρήσουμε την ψυχική μας υγεία αντιμέτωποι με τόση δυστυχία;

Αναγνωρίζοντας τα σημάδια

Η παρακολούθηση τραυματικών γεγονότων, είτε αυτά συμβαίνουν μπροστά στα μάτια μας είτε εμείς τα παρακολουθούμε από μακριά, είναι ένα
ερέθισμα το οποίο ο εγκέφαλος μας επεξεργάζεται ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, και αντιδρά με τον ίδιο μηχανισμό. Αυτό σημαίνει ότι το αίσθημα
αγωνίας που μπορεί να αισθανθούμε είναι αδιαμφισβήτητα αληθινό. Το ψυχικό τραύμα είναι πραγματική αντίδραση ακόμα κι αν δεν εμπλεκόμαστε άμεσα σε αυτά που παρακολουθούμε και μπορεί να εκδηλωθεί με αισθήματα θλίψης, άγχος, απελπισία και καταθλιπτική διάθεση.

Είναι σημαντικό λένε οι ειδικοί, να ξέρουμε πότε πρέπει να κλείσουμε το κουμπί της τηλεόρασης ή να σταματήσουμε να αναζητούμε πληροφορίες
για το γεγονός. Αυτό μπορεί να ακούγεται αυτονόητο όμως βαθιά μέσα μας, η απόφαση να μην παρακολουθούμε την φρίκη, δημιουργεί ένα αίσθημα ενοχής ότι προσπαθούμε να αποφύγουμε την πραγματικότητα. Η καταπίεση ή η άρνηση των συναισθημάτων μας δεν θα οδηγήσει πουθενά.

Δώστε στον εαυτό σας την άδεια να βιώσει όλα αυτά που νιώθετε, συμβουλεύουν οι γιατροί. Αυτά τα συναισθήματα είναι δικά σας και ισχύουν, οπότε παραχωρήστε στον εαυτό σας τον χώρο που χρειάζεται για να τα αντιμετωπίσει. Η αναγνώριση μπορεί να βοηθήσει στην επούλωση.

Δεν είμαστε όλοι ίδιοι

Οι άνθρωποι επεξεργαζόμαστε μια δύσκολη κατάσταση διαφορετικά, ανάλογα με τις εμπειρίες μας, τις συνθήκες, τον χαρακτήρα μας.

Δεν υπάρχει μόνο ένας “σωστός” τρόπος αντιμετώπισης του θυμού ή του άγχους που μπορεί να νιώθουμε. Ο καθένας θα επιλέξει διαφορετικό τρόπο
διαχείρισης, και αυτό είναι εντάξει όσο δημιουργεί έναν θύλακα ανακούφισης, σημειώνουν οι ψυχολόγοι.

Αν και μπορεί να είναι δελεαστικό, τακτικές όπως η κατάχρηση αλκοόλ ή το φαγητό ως τρόπος συναισθηματικής αντίδρασης, δεν αποτελούν λύση
καθώς μπορεί να πυροδοτήσουν έναν νέο, διαφορετικό κύκλο προβλημάτων για την ψυχική μας υγεία.

Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να ελέγχουμε την πηγή πληροφόρησης μας, ώστε να μην πέφτουμε θύματα παραπληροφόρησης που θα εντείνει χωρίς λόγο το άγχος μας.

Η τήρηση της καθιερωμένης ρουτίνας μας, επίσης βοηθά καθώς διατηρεί μια αίσθηση ελέγχου της ζωής μας, σκέψη που δεν είναι αυτονόητη όταν
παρακολουθούμε χιλιάδες ζωές να καταστρέφονται σε πραγματικό χρόνο.

Και μην φοβάστε να μιλήσετε για το πώς νιώθετε, υπενθυμίζουν οι ειδικοί. Η έκφραση των συναισθημάτων μας δυνατά βοηθά στην επεξεργασία
των επιπτώσεων που έχουν τέτοια παγκόσμια γεγονότα στον συλλογικό κοινωνικό ψυχισμό.

Μην ξεχνάτε τα παιδιά

Οι ειδικοί κάνουν ειδική μνεία στον τρόπο με τον οποίο πρέπει να συζητάμε αυτές τις εικόνες με τα παιδιά. Δεν είναι ασυνήθιστο για ένα παιδί να φοβάται, να στενοχωριέται ή να μπερδεύεται αφού έχει δει ένα τραυματικό γεγονός ακόμα και μέσω της οθόνης.

Ο φόβος που θα νιώσει μπορεί να είναι μη ρεαλιστικός, αλλά είναι πραγματικός. Είναι σημαντικό οι ενήλικες να μην υποτιμούν τις παιδικές
ανησυχίες αλλά να δέχονται με προθυμία να συζητήσουν τις σκέψεις, τα συναισθήματα και το άγχος που αυτά τα γεγονότα προκαλούν σε ένα παιδί.

Κυρίως, μην προσπαθήσετε να εμποδίσετε την εκδήλωση αυτών των φυσιολογικών αντιδράσεων, συστήνουν οι επιστήμονες. Όπως και οι ενήλικες, είναι φυσιολογικό για τα παιδιά να βιώνουν αρνητικά συναισθήματα κατά τη διάρκεια ενός τραυματικού γεγονότος, επομένως οι ενήλικες πρέπει να αποφεύγουμε να αντιδρούμε υπερβολικά αφού έτσι ενδεχομένως επιδεινώσουμε τις αρνητικές εμπειρίες που βιώνουν. Εάν, ωστόσο, τα συναισθήματα άγχους ενός παιδιού επιμείνουν ή ενταθούν, είναι χρήσιμο να ζητήσουμε την γνώμη ενός ειδικού για να μας καθοδηγήσει.