Τα αποτελέσματα της Ινδίας, που δημοσιεύθηκαν στο BMJ British Medical Journal, διαπίστωσαν ότι το πλάσμα, το οποίο παρέχει αντισώματα από τους επιζώντες της COVID-19 σε μολυσμένα άτομα, δεν βοήθησε τους νοσοκομειακούς ασθενείς να καταπολεμήσουν τη μόλυνση και απέτυχαν να μειώσουν τα ποσοστά θανάτου ή να σταματήσουν την πρόοδο σε σοβαρές ασθένεια.
Τα ευρήματα είναι μια οπισθοδρόμηση για μια πιθανή θεραπεία που ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ σχολίασε τον Αύγουστο ως «ιστορική ανακάλυψη»,ενώ οι εμπειρογνώμονες είπαν ότι έχει χρησιμοποιηθεί ήδη σε περίπου 100.000 ασθενείς στις Ηνωμένες Πολιτείες, παρά τα περιορισμένα στοιχεία σχετικά με την αποτελεσματικότητά του.
Επιστήμονες που δεν συμμετείχαν άμεσα στη μελέτη της Ινδίας, στην οποία συμμετείχαν περίπου 460 ασθενείς, δήλωσαν ότι τα αποτελέσματά της ήταν απογοητευτικά, αλλά δεν πρέπει να σημαίνει ότι οι γιατροί πρέπει να παραιτηθούν από την υπόθεση. Είπαν ότι απαιτούνται περαιτέρω και μεγαλύτερες δοκιμές, συμπεριλαμβανομένων των ασθενών με κορονοϊό με ηπιότερη νόσο και εκείνων που πρόσφατα μολύνθηκαν.
«Με λίγους μόνο εκατοντάδες ασθενείς, (η δοκιμή στην Ινδία) είναι ακόμη πολύ μικρή για να δώσει σαφή αποτελέσματα», δήλωσε ο Martin Landray, καθηγητής ιατρικής και επιδημιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης της Βρετανίας.
«Θα μπορούσε κανείς να φανταστεί ότι η θεραπεία θα μπορούσε να λειτουργήσει ιδιαίτερα καλά σε εκείνους που βρίσκονταν στα πρώτα στάδια της νόσου ή που δεν μπόρεσαν να προκαλέσουν μια καλή αντίδραση αντισωμάτων στον ιό τους», είπε. «Αλλά τέτοιες υποθέσεις πρέπει να δοκιμαστούν - δεν μπορούμε απλώς να βασιστούμε σε μια εικασία».
Ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ινδία έχουν εξουσιοδοτήσει το πλάσμα από αναρρώσαντες ασθενείς για επείγουσα χρήση, άλλες χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Βρετανίας, συλλέγουν πλάσμα, που έχει δωρηθεί έτσι ώστε η θεραπεία να μπορεί να αναπτυχθεί ευρέως εάν αποδειχθεί ότι είναι αποτελεσματική.
Τα αποτελέσματα της μελέτης
Οι Ινδοί ερευνητές συμπεριέλαβαν σε 464 ενήλικες με COVID-19 που εισήχθησαν σε νοσοκομεία σε ολόκληρη την Ινδία μεταξύ Απριλίου και Ιουλίου. Χωρίστηκαν τυχαία σε δύο ομάδες - με τη μία να λαμβάνει δύο μεταγγίσεις πλάσματος ανάρρωσης παράλληλα με την καλύτερη τυπική φροντίδα και η άλλη να λαμβάνει μόνο την καλύτερη τυπική φροντίδα.
Μετά από επτά ημέρες, η χρήση αναρρωτικού πλάσματος φάνηκε να βελτιώνει ορισμένα συμπτώματα, όπως δύσπνοια και κόπωση, και οδήγησε σε υψηλότερα ποσοστά της λεγόμενης αρνητικής μετατροπής - ένα σημάδι ότι ο ιός εξουδετερώνεται από αντισώματα.
Αλλά αυτό δεν μεταφράστηκε σε μείωση των θανάτων ή πρόοδο σε σοβαρή ασθένεια κατά 28 ημέρες. Ο Ίαν Τζόουνς, καθηγητής ιολογίας του Πανεπιστημίου του Ρέντινγκ, συμφώνησε με τον Landray ότι το πλάσμα μπορεί να είναι πιο πιθανό να λειτουργήσει πολύ σύντομα αφού κάποιος μολυνθεί με τη COVID-19. Προέτρεψε αυτούς και άλλους ερευνητές να συνεχίσουν να διεξάγουν δοκιμές και να το πράξουν σε νεοδιαγνωσμένους ασθενείς.
«Ακόμα δεν έχουμε αρκετές θεραπείες για το πρώιμο στάδιο της νόσου για την πρόληψη σοβαρής νόσου και μέχρι να γίνει μια επιλογή, η αποφυγή μόλυνσης από τον ιό παραμένει το βασικό μήνυμα», είπε.
