Μελέτες έχουν αποκαλύψει ότι οι δρομείς έχουν πολύ μικρότερη συχνότητα εμφάνισης της συγκεκριμένης πάθησης, σε σύγκριση με εκείνους που δεν τρέχουν. Συγκεκριμένα, είκοσι πέντε μελέτες με συνολικό δείγμα περίπου 115.000 ατόμων έδειξαν ότι το τρέξιμο φαίνεται στην πραγματικότητα να προστατεύει από την οστεοαρθρίτιδα του ισχίου και του γόνατος καθώς μεγαλώνουμε. Η άσκηση προκαλεί πολύ μικρή ζημιά στους μύες, τους τένοντες, τα οστά και τους χόνδρους, ωστόσο τους κάνει ξανά δυνατούς και υγιείς.

«Υπάρχει πολύ μικρότερη συσχέτιση του πόνου στο γόνατο στους δρομείς στην τρίτη ηλικία σε σύγκριση με εκείνους που δεν τρέχουν», λέει χαρακτηριστικά ο Richard Blagrove, μιλώντας στον Guardian.

Ωστόσο, δεν είναι τόσο απλό: οι βραχυπρόθεσμοι τραυματισμοί του γόνατος είναι συνηθισμένοι για τους δρομείς. Πολλοί δρομείς θα υποστούν κάποια στιγμή το Σύνδρομο του Επιγονατιδομηριαίου Πόνου, με τα σχετικά ποσοστά να κυμαίνονται μεταξύ 14% και 42%.

Αυτός ο πόνος προκαλείται συχνά από τη λανθασμένη τεχνική τρεξίματος, τη χρήση λάθος αθλητικών παπουτσιών ή, το πιθανότερο, από την αύξηση του χρόνου ή της έντασης του τρεξίματος σε μικρό χρονικό διάστημα. Αυτό συνηθίζεται ιδιαίτερα από τους αρχάριους.

«Αν έπαιζαν τένις τέσσερις φορές την εβδομάδα, σε σύγκριση με το να μην κάνουν τίποτα, πιθανότατα θα τραυματίζονταν», τονίζει ο Blagrove και συμπληρώνει: «Δεν είναι το τρέξιμο που κάνει κακό στα γόνατά τους, αλλά το γεγονός αύξησαν τον χρόνο και την ένταση πολύ σύντομα».

Για να αποφύγετε τον πόνο γύρω από τα γόνατα, ξεκινήστε το πρόγραμμα προπόνησής σας ήπια και αυξήστε την ένταση αργά. Τρέξτε σε πιο αργό ρυθμό, επιλέξτε μικρότερες αποστάσεις και κάντε μεγαλύτερα διαλείμματα μεταξύ των προπονήσεων.

«Αν τα γόνατά σας πονάνε, μην ανησυχείτε πάρα πολύ», λέει ο Blagrove και επισημαίνει πως «οι άνθρωποι συχνά επανέρχονται αρκετά γρήγορα, μόλις ξεκουραστούν και αναρρώσουν λίγο».