Σύμφωνα με τους συγγραφείς του άρθρου: «Για κάθε τρεις θανάτους που εμποδίζονται από τον εμβολιασμό κατά της Covid -19 πρέπει να αποδεχτούμε ότι δύο μπορεί να προέλθουν από τον εμβολιασμό».
Από την Παρασκευή και μετά τουλάχιστον έξι επιστήμονες σταμάτησαν τη συνεργασία τους με το περιοδικό, συμπεριλαμβαβομένου του Florian Krammer, ιολόγου στην Ιατρική Σχολή Σχολή Icahn (Mount Sinai) και της Katie Ewer μιας ανοσολογόυ στο Ινστιτούτο Jenner στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, η οποία και ήταν μέλος της ομάδας που βοήθησε στην ανάπτυξη του εμβολίου της AstraZeneca.
Τα δεδομένα αυτά χρησιμοποιήθηκαν με λάθος τρόπο. Είναι λάθος να ισχυριζόμαστε ότι όλοι οι θάνατοι που σημειώνονται μετά από εμβολιασμό να λέμε ότι «οφείλονται» στον εμβολιασμό και αυτό ρίχνει ακόμα μεγαλύτερο λάδι στη φωτιά καθώς οι αντιεμβολιαστές και οι αρνητές του κορονοϊού το χρησιμοποιούν σαν απόδειξη ότι τα εμβόλια δεν είναι ασφαλή. Αυτό είναι εντελώς ανεύθυνο και ειδικά για ένα περιοδικό το οποίο έχεις ως αντικείμενό του τον εμβολιασμό αναφέρει η Ewer σε μαιλ της.
Από την πλευρά της, η καθηγήτρια Εμβολιολογίας (vaccinologist) στο πανεπιστήμιο του Auckland Ελένη Petousis-Harris παραιτήθηκε από συνεργάτης του περιοδικού. Επίσης, η Diane Harper, επιδημιολόγος από το πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν αλλά και η Ann Arbor, η οποία είναι συνιδρίτρια του περιοδικού παραιτήθηκε όπως και ο Paul Licciardi, ανοσολόγος από το Παιδιατρικό Ερευνητικό Ινστιτούτο Murdoch του Parkville της Αυστραλίας και ο Andrew Pekosz, ιολόγος που ειδικεύεται στα αναπνευστικά προβλήματα στο πανεπιστήμιο του Johns Hopkins.
Οι παραιτήσεις έπεσαν βροχή την Παρασκευή μια μέρα μετά την δημοσίευση του περιοδικού και ακολούθως ξεκίνησε μεγάλη έρευνα γύρω το άρθρο. Επίσης, βγήκε στον αέρα ένα κείμενο που δημοσίευσαν οι συντάκτες του περιοδικού εκφράζοντας την ανησυχία τους σχετικά με το μήνυμα το οποίο θέλει να περάσει.
Το άρθρο αυτό προσέλκυσε 350.000 αναγνώστες την 1η Ιουλίου και τράβηξε το ενδιαφέρον των αντιεμβολιαστών ακτιβιστών οι οποίοι έχουν εκατοντάδες ακόλουθους στο twitter.
Σε κάθε περίπτωση, το περιοδικό «Vaccines» δεν απάντησε σε ερωτήσεις δημοσιογράφων, συμπεριλαμβανομένου του τρόπου επιλογής των κριτών.
Άσχετο με το αντικείμενο οι συντάκτες
Κανένας από τους συντάκτες του άρθρου όμως δεν είναι εκπαιδευμένος ιολόγος ούτε έχει γνώσεις στα εμβόλια ή στην επιδημιολογία. Ένας από αυτούς είναι κλινικός ψυχολόγος, ο Harald Walach ο οποίος είναι και ιστορικός και περιγράφει τον εαυτό του ως ιατρικό ερευνητή στο πανεπιστήμιο Poznan της Πολωνίας. Επίσης, ο Rainer Klemen είναι φυσικός που προσπαθεί να μελετήσει πώς οι Κετογονικές δίαιτες μπορεί να λειτουργήσουν ως μέσο αντιμετώπισης του καρκίνου στο νοσοκομείο Leopoldina της Γερμανίας και ο Wouter Aukem ο οποίος είναι data scientist και ασχολείται με τα δεδομένα στο πανεπιστήμιο Hoenderloo της Ολλανδίας.
Τρία άτομα αξιολόγησαν το άρθρο και δύο από αυτούς είναι ανώνυμοι και δεν προσφέρουν γόνιμη κριτική ούτε όσον αφορά το περιοχόμενο ούτε και στην μεθοδολογία. Το τρίτο άτομο που έκανε κριτική είναι χημικός από το Ινστιτούτο Biological Interfaces και εργάζεται ως βιοχημικός στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας Karlsruhe στη Γερμανία και αναφέρει ότι η ανάλυση που έκαναν οι συγγραφείς είναι υπεύθυνη και οτι δεν υπάρχουν λάθη στην μεθοδολογία τους και ότι τα αποτελέσματα αυτής ερμηνεύονται με τις απαραίτητες επισημάνσεις.
Η Petousis-Harris αναφέρει ότι είναι προφανές ότι από την αξιολόγηση που παρέχουν δεν έχει κανένας από αυτούς εξειδίκευση ούτε καν οι συγγραφείς οι ίδιοι. Εξάλλου, δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι κανένας εξειδικευμένος επιστήμονας δεν έκανε κριτική σε αυτή την πρόχειρη επισκόπηση.
Στην μελέτη αυτή, οι συγγραφείς κατέληξαν σε συμπεράσματα μετρώντας τους θανάτους που παρεμποδίστηκαν από τα εμβόλια χρησιμοποιώντας δεδομένα από μια μελέτη που έγινε σε 1.2 χιλιάδες Ισραηλινούς πολίτες οι μισοί από τους οποίους είχαν κάνει εμβόλιο με Pfizer-BioNTech και οι μισοί δεν είχαν κάνει κανένα εμβόλιο. Υπολόγισαν μάλιστα ότι για την ανακοπή του κορονοϊού έπρεπε να εμβολιαστούν 16.000 άτομα για να χτιστεί ένα τοίχος ανοσίας - ένας υπολογισμός ο οποίος είναι έτσι και αλλιώς προβληματικός καθώς για να πετύχει η ανοσία χρειάζεται ακόμα μεγαλύτερος αριθμός εμβολιασμένων ατόμων.
Επίσης, για να υπολογίζουν τους θανάτους που «οφείλονται» από τις παρενέργειες του εμβολιασμού οι συγγραφείς χρησιμοποίησαν δεδομένα από την Ευρωπαϊκή Ένωση τα οποία βασίζονται στον αριθμό των δόσεων που χορηγήθηκαν στην Ολλανδία και δεδομένα από τη βάση δεδομένων της χώρας κατά την οποία και δηλώνονται ανεπιθύμητες ενέργειες, η οποία και ήταν πιο ογκώδης σε ό,τι αφορά την καταγραφή των δεδομένων της Ολλανδίας σε σχέση με τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες.
Η βάση δεδομένων που χρησιμοποιείται στην Ολλανδία ονομάζεται Lareb και είναι παρόμοια με αυτή των ΗΠΑ (VAERS) και μπορεί ο οποιοσδήποτε να φτιάξει μια αναφορά γύρω από την παρενέργεια την οποία και βίωσε μετά τον εμβολιασμό της. Παρόλα αυτά τα δεδομένα αυτά δεν αποδεικνύουν από μόνα τους ότι ένας θάνατος προήλθε από μια παρενέργεια που οφείλεται στον εμβολιασμό.
Οι συγγραφείς του άρθρου επιμένουν ωστόσο ότι οι θάνατοι που αναφέρει το Υπουργείο της Ολλανδίας δεν οφείλονται μόνο στα εμβόλια κατά του κορονοϊού τονίζοντας ότι απλώς παρέθεσαν τα δεδομένα.
Η Petousis-Harris από την πλευρά της δηλώνει ευχαριστημένη που τουλάχιστον οι υπέυθυνοι του περιοδικού προχώρησαν σε υπεύθυνες δηλώσεις και τόνισε ότι η παραίτηση της μπορεί και να μην είναι μόνιμη.
Πληροφορίες από το https://www.sciencemag.org/news
