Στη μελέτη, οι συγγραφείς αναφέρουν ότι οι όρχεις μπορεί να λειτουργούν ως ντεπόζιτο για τον SARS-CoV-2, τον ιό που προκαλεί την ασθένεια COVID-19. Η μελέτη δεν έχει δημοσιευτεί ακόμα σε κάποιο περιοδικό αλλά μπορεί κάποιος να τη βρει στο MedRxiv.
Η μελέτη
Ειδικότερα, η μελέτη διεξήχθη με σκοπό να διευκρινιστεί για ποιο λόγο οι άντρες είναι πιο πιθανό να χάσουν τη ζωή τους από το COVID-19 σε σχέση με τις γυναίκες. Έτσι, διατύπωσαν τη θεωρία ότι οι άντρες ίσως χρειάζονται περισσότερο χρόνο να καθαρίσουν τον ιό από το σώμα τους σε σχέση με τις γυναίκες. Για να το ερευνήσουν, χρησιμοποίησαν 68 συμμετέχοντες 3-75 ετών. Εξ΄αυτών οι 48 ήταν άντρες και οι 20 γυναίκες. Όπως το περίμεναν, σε αυτό το μικρό δείγμα, οι επιστήμονες εντόπισαν ότι οι γυναίκες «καθάριζαν» τον ιό 2 μέρες νωρίτερα από τους άντρες.
Έτσι, θέλησαν να εξακριβώσουν για ποιο λόγο συμβαίνει αυτό. Ο SARS-CoV-2 χρειάζεται έναν υποδοχέα για να εισέλθει στον ανθρώπινο ιστό. Αυτός ο υποδοχέας ονομάζεται «ένζυμο μετατροπής της αγγειοτενσίνης (ACE2)», εμφανίζεται σε πολλές περιοχές του σώματος, συμπεριλαμβανομένου των πνευμόνων και των όρχεων. Οι επιστήμονες εξέτασαν διάφορες περιοχές ιστού και πρόσεξαν ότι η ποσότητα του ACE2 ήταν ιδιαίτερα μεγάλη στους όρχεις. Αντίθετα, εντόπισαν πολύ λίγη ποσότητα του ενζύμου στον ιστό των ωοθηκών.
Έτσι οι συγγραφείς της μελέτης καταλήγουν στην εξής θεωρία: Η μεγάλη έκφραση ACE2 στους όρχεις αυξάνει τις πιθανότητες ότι μπορεί να αποτελούν ένα ρεζερβουάρ για τον ιό, διαδραματίζοντας σημαντικό ρόλο στη διατήρηση του στους άντρες. Γι΄αυτό, χρειάζεται να ερευνηθεί περισσότερο».
Οι ενστάσεις των ειδικών
Ο γιατρός Ροντ Μίτσελ είναι Σύμβουλος Παιδίατρος-Ενδοκρινολόγος στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου στο Ηνωμένο Βασίλειο και τοποθετήθηκε σχετικά με τη μελέτη. «Πρόκειται για μία μικρή μελέτη με χαμηλό αριθμό συμμετεχόντων. Η υπόθεσή τους ότι οι όρχεις λειτουργούν ως δεξαμενή για τον ιό είναι θεωρητική και δεν έχει εξεταστεί πραγματικά. Επίσης, είναι σημαντικό ότι η μελέτη δεν καθορίζει πότε κάποιος προσβάλλεται από τον ιό και γι΄αυτό δεν είναι δυνατό να προσδιοριστεί με ακρίβεια η διάρκεια της λοίμωξης».
Ο δρ. Μίτσελ εκφράζει επίσης, τις ενστάσεις του για τις μεγάλες ηλικιακές διαφορές ανάμεσα στους συμμετέχοντες. Συγκεκριμένα αναφέρει:«Δεδομένης της ποικιλίας στη συμπεριφορά του ιού και τις διαφορές στους όρχεις ανάμεσα στα παιδιά και στους ενήλικες, αυτό είναι μία σημαντική έλλειψη».
Ο Ροντ Μίτσελ εξηγεί ακόμα ότι παρόλο που η ACE2 είναι σημαντική για την είσοδο του ιού στο κύτταρο, υπάρχουν και άλλες πρωτεΐνες που παίζουν ρόλο. Η παρουσία του ενζύμου δε σημαίνει απαραίτητα ότι ο ιός μπορεί να εισχωρήσει και να παραμείνει στους όρχεις.
Ο καθηγητής καρδιαγγειακών παθήσεων, Πάολο Μαντέντου, διαφωνεί σε 2 σημεία με τη μελέτη. Πρώτον, στο μικρό της μέγεθος. Δεύτερον, θεωρεί ότι υπάρχουν και άλλοι λόγοι για τη διαφορά που παρατηρείται ανάμεσα στα φύλα, όπως τα ιικά φορτία, οι παράγοντες του ρίσκου και η προστασία των γυναικείων ορμονών.
Στη συνέχεια προσθέτει ότι «αν η υπόθεσή τους ήταν σωστή, τότε θα έπρεπε να προσέχουμε κλινικά συμπτώματα, όπως ο η φλεγμονή στους όρχεις, η οποία από όσο γνωρίζω δεν αποτελεί κοινό σύμπτωμα. Δεν υπάρχει κάποια απόδειξη ότι οι όρχεις μπορούν να κρύβουν τον ιό. Μία μικρή αύξηση στη διάρκεια της ασθένειας σε μία μικρή μελέτη σε συνδυασμό με το γεγονός ότι ο υποδοχέας του ιού εκφράζεται στους όρχεις, αποτελούν στοιχεία που δεν είναι επαρκή για να πούμε ότι οι όρχεις αποτελούν ρεζερβουάρ για τον ιό».
Ο καθηγητής Ιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Ρέντινγκ, Ίαν Τζόουνς εξηγεί ότι «οι άντρες γενικά τα πηγαίνουν χειρότερα σε σχέση με τις γυναίκες όσον αφορά τα ανοσοποιητικά αποτελέσματα, κάτι που πιθανώς να οφείλεται σε ένα Χ χρωμόσωμα. Σε αυτό οφείλεται μάλλον η διαφορά νεκρών ανάμεσα στα 2 φύλα.
Συμπερασματικά, καταλήγουμε ότι η θεωρία που υποστηρίζει ότι οι όρχεις λειτουργούν ως δεξαμενή για τον ιό μοιάζει απίθανη.
