Ως υλιστική συμπεριφορά ορίζεται η επικέντρωση του ενδιαφέροντος στην απόκτηση χρημάτων και στην κατοχή πραγμάτων που σηματοδοτούν ένα οικονομικό και κοινωνικό στάτους. Οι έρευνες έχουν δείξει ότι αυτού του είδους η συμπεριφορά προκαλείται συχνά όταν κάποιος νιώθει αρκετή μοναξιά ή στρες. Για πολλούς ανθρώπους, η πανδημία είναι μία μοναχική και αγχωτική περίοδος.

Ο υλισμός τροφοδοτείται επίσης από τα μίντια. Πρόσφατα δημοσιεύματα, έδειξαν ότι κατά τα lockdown και τους κοινωνικούς περιορισμούς, οι άνθρωποι «κόλλησαν» ακόμα περισσότερο στις οθόνες τους.

Παρά την επικράτηση αυτών των συνθηκών, μία νέα έρευνα δείχνει ότι το αντίθετο συμβαίνει κατά τη διάρκεια της πανδημίας. Ειδικότερα, ρωτήθηκαν άτομα από τον Ηνωμένο Βασίλειο για τις αξίες και τις πεποιθήσεις τους πριν και μετά την άφιξη της COVID-19 και βρέθηκε ότι οι περισσότεροι νοιάζονταν λιγότερο για τα χρήματα και τα υλικά οφέλη.

Αξιολόγησαν στόχους, όπως η «οικονομική επιτυχία» και η εύρεση μίας δουλειάς που «πληρώνει καλά» και βρέθηκαν χαμηλότερα από πριν. Άλλες κοινωνικές αξίες, όπως η αποδοχή του εαυτού και μία ζωή παρέα με «κάποιον που αγαπώ» παρέμειναν στα ίδια επίπεδα.

Πώς εξηγείται η απομάκρυνση από τον υλισμό

Οι επιστήμονες θεωρούν ότι αυτές οι αλλαγές μπορούν να εξηγηθούν με βάση άλλους παράγοντες που σχετίζονται με την πανδημία. Για παράδειγμα, η COVID-19 έστρεψε την προσοχή στη σημασία της υγείας. Επίσης, οι διαφημίσεις στα social media προώθησαν τις κοινωνικές αξίες όπως η αλληλεγγύη που χρειάζεται για την προστασία των πιο ευάλωτων ομάδων.

Οι επιστήμονες σημειώνουν ότι χρησιμοποίησαν μία γκάμα τεχνικών συλλογής δεδομένων για να ρωτήσουν ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα του πληθυσμού του Ηνωμένου Βασίλειου. Τα άτομα που εκτέθηκαν περισσότερο στα μίντια και ήταν πιο αγχωμένοι για την COVID, φάνηκαν να επιδεικνύουν μεγαλύτερα επίπεδα υλισμού. Παρόλα αυτά, βρέθηκε συνολικά μία μείωση στα υλικά ενδιαφέροντα του κοινού.

ΠΗΓΗ: theconversation