Η λύση για την αυπνία των ηλικιωμένων δεν βρίσκεται σε μορφή χαπιού αλλά είναι μορφή άσκησης και συγκεκριμένα πρόκειται για την άρση βαρών
Σύμφωνα με τους ειδικούς σε θέματα ύπνου, η μυϊκή ανάπτυξη ή η προπόνηση αντίστασης, όπως η χρήση αλτήρων και μπάρας, μπορεί να ενισχύσει σημαντικά την ικανότητα κάποιου να κοιμηθεί.
Οι πιο παραδοσιακές μορφές άσκησης για τους ηλικιωμένους, δηλαδή οι αερόβιες ασκήσεις όπως το γρήγορο περπάτημα ή το pilates, βρέθηκαν επίσης να είναι ευεργετικές, αλλά σε μικρότερο βαθμό από την προπόνηση με βάρη.
Το συμπέρασμα αυτό προκύπτει από νέα μελέτη, η οποία δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά στο Family Medicine and Community Health Journal, και ασχολήθηκε με το πώς η αϋπνία είναι πιο διαδεδομένη στους ηλικιωμένους πληθυσμούς, καθώς «η ποιότητα του ύπνου μειώνεται με την ηλικία».
Τα στοιχεία της μελέτης ανέφεραν ότι σχεδόν οι μισοί ηλικιωμένοι παραπονιούνται για υπνηλία (έως και 48%), ενώ ένας στους πέντε αντιμετωπίζει αϋπνία.
Η κούραση δεν είναι όμως το μόνο μειονέκτημα, καθώς τα στοιχεία που περιέχονται στη μελέτη συνδέουν επίσης την έλλειψη ποιοτικού ύπνου με την κατάθλιψη και το άγχος.
Η γνωστική παρακμή, οι καρδιακές παθήσεις και ο καρκίνος είναι άλλα ζητήματα που αυξάνουν τις πιθανότητες ένας ηλικιωμένος να βασανίζεται από αυπνία.
Οι ερευνητές πρόσθεσαν ότι προηγούμενες μελέτες έχουν ήδη διαπιστώσει ότι η άσκηση βοηθά στην καταπολέμηση της αϋπνίας, αλλά δεν ήταν σαφές ποιο είδος άσκησης μπορεί να είναι πιο ευεργετικό.
Η ίδια η μελέτη περιελάμβανε την αξιολόγηση 24 κλινικών δοκιμών με πάνω από 2.045 ασθενείς ηλικίας 60 ετών και άνω.
Οι τύποι άσκησης που καλύφθηκαν από τις μελέτες περιλάμβαναν: αερόβια, όπως ποδηλασία, χορό, κολύμβηση, γρήγορο περπάτημα και πεζοπορία- αντίσταση, όπως άρση βαρών, ασκήσεις ισορροπίας, όπως πλάγιο περπάτημα, ευλυγισίας, όπως γιόγκα, χορός και Pilates- και συνδυαστική άσκηση που περιλάμβανε διάφορα είδη.
Σε όλες τις μελέτες, περισσότερες από τις μισές περιλάμβαναν άσκηση ήπιας έως μέτριας έντασης, με μέση διάρκεια συνεδρίας λίγο πάνω από 50 λεπτά και συχνότητα περίπου δύο έως τρεις φορές την εβδομάδα. Κατά μέσο όρο, τα προγράμματα άσκησης διήρκεσαν 14 εβδομάδες.
Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι, χρησιμοποιώντας μια τυπική κλίμακα ύπνου και ποιότητας ύπνου, η άσκηση δύναμης/αντίστασης ήταν μακράν και κατά πολύ η πιο αποτελεσματική για τη μείωση της αϋπνίας.
Η κλίμακα που χρησιμοποιήθηκε ήταν ο Δείκτης Ποιότητας Ύπνου του Πίτσμπουργκ (PSQI), ο οποίος είναι ένα απλό ερωτηματολόγιο που χρησιμοποιείται για την αξιολόγηση του ύπνου.
Με τη χρήση αυτού, η λεπτομερής ανάλυση έδειξε ότι η άσκηση δύναμης/αντίστασης βελτίωσε τον PSQI κατά 5,75 μονάδες.
Η αερόβια άσκηση βελτίωσε το GPQSI κατά 3,76 μονάδες, ενώ η συνδυαστική άσκηση το βελτίωσε κατά 2,54 μονάδες.
