H άσκηση κατά τη διάρκεια της ενήλικης ζωής μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο πρόωρου θανάτου κατά 30 έως 40%, όπως προκύπτει από νέα μελέτη.

Αν και οι μακροχρόνιες καλές συνήθειες αποφέρουν τα μεγαλύτερα οφέλη, οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι η υιοθέτηση ενός πιο ενεργού τρόπου ζωής σε οποιοδήποτε στάδιο της ενήλικης ζωής μπορεί να αυξήσει τη μακροζωία, υποδηλώνοντας ότι δεν είναι ποτέ αργά για να υιοθετήσουμε πιο υγιεινές συνήθειες.

Η έρευνα, που δημοσιεύθηκε στο British Journal of Sports Medicine, εξέτασε 85 υπάρχουσες μελέτες στις οποίες συμμετείχαν εκατομμύρια άτομα και διαπίστωσε ότι, συνολικά, τα άτομα που είναι σωματικά δραστήρια έχουν λιγότερες πιθανότητες να πεθάνουν από μια σειρά παθήσεων, όπως καρδιακές παθήσεις, εγκεφαλικά επεισόδια και καρκίνο.

Τα ευρήματα υπογράμμισαν ότι όσοι διατηρούσαν σταθερή σωματική δραστηριότητα είχαν 30 έως 40% χαμηλότερο κίνδυνο θανάτου από οποιαδήποτε αιτία, ενώ τα άτομα που αύξησαν τα επίπεδα άσκησής τους, ακόμη και από προηγούμενα χαμηλά επίπεδα, παρουσίασαν σημαντική μείωση του κινδύνου κατά 20 έως 25%.

Αξίζει να σημειωθεί ότι τα άτομα που άλλαξαν από σωματικά αδρανή σε σωματικά ενεργά είχαν 22% λιγότερες πιθανότητες να πεθάνουν από οποιαδήποτε αιτία σε σύγκριση με εκείνα που παρέμειναν αδρανή.

Η ομάδα, που περιλαμβάνει ειδικούς από το Πανεπιστήμιο του Queensland στην Αυστραλία, έγραψε: «Αρκετοί μηχανισμοί μπορούν να εξηγήσουν τη μείωση του κινδύνου θνησιμότητας με την υψηλή σωματική δραστηριότητα, όπως η βελτίωση της σωματικής λειτουργίας και οι αντιφλεγμονώδεις επιδράσεις».

Ανέφεραν ότι τα αποτελέσματά τους «υπογραμμίζουν τη σημασία της σωματικής δραστηριότητας σε όλη την ενήλικη ζωή, υποδεικνύοντας ότι η έναρξη σωματικής δραστηριότητας σε οποιοδήποτε στάδιο της ενήλικης ζωής μπορεί να προσφέρει οφέλη για την επιβίωση».

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) συνιστά στους ενήλικες να επιδιώκουν 150 έως 300 λεπτά μέτριας έντασης σωματικής δραστηριότητας την εβδομάδα, ή 75 έως 150 λεπτά έντονης σωματικής δραστηριότητας την εβδομάδα, ή ένα συνδυασμό των δύο.

Παραδείγματα μέτριας έντασης δραστηριότητας περιλαμβάνουν πολύ γρήγορο περπάτημα (6 χλμ./ώρα ή γρηγορότερα), δουλειές του σπιτιού υψηλής έντασης όπως πλύσιμο παραθύρων ή σφουγγάρισμα, ποδηλασία με ταχύτητα 16-19 χλμ./ώρα ή μπάντμιντον.

Η έντονη δραστηριότητα περιλαμβάνει πεζοπορία, τζόκινγκ με ταχύτητα 10 χλμ./ώρα ή γρηγορότερα, φτυάρισμα, γρήγορη ποδηλασία, ποδόσφαιρο, μπάσκετ ή τένις.