Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου Κουίνς (Queen's) του Μπέλφαστ, σύμφωνα με τη «Γκάρντιαν», ζητούν να αναθεωρηθεί ο κατάλογος του βρετανικού Εθνικού Συστήματος Υγείας με τα βασικά συμπτώματα της Covid-19 στα παιδιά, ο οποίος σήμερα περιλαμβάνει τον πυρετό, το συνεχή βήχα και την απώλεια γεύσης ή όσφρησης.
Οι Βρετανοί επιστήμονες επιβεβαίωσαν ότι τα στομαχικά συμπτώματα αποτελούν κάτι συχνό στα παιδιά. «Η διάρροια και οι εμετοί αποτελούν καλύτερη πρόγνωση από τον βήχα ή τις αλλαγές στην όσφρηση ή τη γεύση. Αν θέλουμε πραγματικά να διαγνώσουμε τη λοίμωξη Covid-19 στα παιδιά, πρέπει να αρχίσουμε να ψάχνουμε από τη διάρροια και τους εμετούς και όχι από τα συμπτώματα στην ανώτερη αναπνευστική οδό», δήλωσε ο επικεφαλής της έρευνας δρ Τομ Γουότερφιλντ.
Να μεγαλώσει η λίστα των συμπτωμάτων
Όπως είπε, με βάση τα τρία έως τώρα βασικά συμπτώματα (πυρετό, βήχα, απώλεια όσφρησης-γεύσης), η διενέργεια τεστ στα συμπτωματικά παιδιά μπορεί να αποκαλύψει το 76% των κρουσμάτων κορονοϊού, αν όμως στο κατάλογο των συμπτωμάτων προστεθούν τα γαστρεντερικά συμπτώματα, τότε το ποσοστό φθάνει το 97%.
Η έρευνα έγινε την περίοδο Απριλίου έως Ιουλίου και αφορούσε σχεδόν 1.000 παιδιά ηλικίας δύο έως 15 ετών, κανένα από τα οποία δεν είχε εισαχθεί στο νοσοκομείο για Covid-19. Διαπιστώθηκε ότι σχεδόν το 7% των παιδιών είχαν αναπτύξει ήδη αντισώματα κατά του κορονοϊού. Το 31% των παιδιών με Covid-19 είχαν πυρετό, το 19% γαστρεντερικά συμπτώματα και το 18% πονοκέφαλο. Τα περισσότερα παιδιά ήσαν ασυμπτωματικά, γι' αυτό, σύμφωνα με τους ερευνητές, συμπτώματα όπως η διάρροια και οι εμετοί θα πρέπει να χτυπάνε «καμπανάκι» στην οικογένεια ή στο σχολείο ότι μπορεί το παιδί να έχει λοίμωξη Covid-19. Από την άλλη, σύμφωνα με τον Γουότερφιλντ, μια καταρροή ή ένα φτάρνισμα κάλλιστα μπορεί να οφείλεται σε απλό κρυολόγημα.
Ο καθηγητής Τιμ Σπέκτορ του Βασιλικού Κολλεγίου του Λονδίνου (King's College) επιβεβαίωσε ότι «ο βήχας ως σύμπτωμα Covid-19 δεν είναι τόσο συνηθισμένος στα παιδιά όσο στους μεγάλους» και, από την άλλη, ότι «τα γαστρεντερικά συμπτώματα είναι κάπως συχνότερα στα παιδιά από ό,τι στους ενηλίκους».
