Εδώ και χρόνια, σε ό,τι αφορά τα πρωτόκολλα υπηρεσιών που είναι υποβοηθούμενες από ζώα (AAS), όλα τα φώτα έχουν πέσει στους καλότροπους, πειθαρχημένους και υπάκουους σκύλους που προσφέρουν ανακούφιση από το άγχος σε φοιτητές, ασθενείς νοσοκομείων και όσους έχουν ανάγκη από συναισθηματική υποστήριξη.
Νέα έρευνα ωστόσο δείχνει ότι και κάποιες γάτες μπορεί επίσης να έχουν αυτό που χρειάζεται για να ενταχθούν στις τάξεις των ζώων θεραπείας, εισφέροντας με τα γουργουρητά τους και τα τρυφερά σκουντήγματα τους.
Η μελέτη που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Animals με συν-συγγραφέα την καθηγήτρια του Κρατικού Πανεπιστημίου της Ουάσινγκτον Patricia Pendry, σε συνεργασία με ερευνητές στο Βέλγιο, διαπίστωσε ότι οι γάτες θεραπείας μοιράζονται συγκεκριμένα χαρακτηριστικά συμπεριφοράς που μπορεί να τις καθιστούν κατάλληλες για θεραπευτικά προγράμματα.
Η ερευνητική ομάδα εξέτασε εκατοντάδες ιδιοκτήτες γατών σε όλο το Βέλγιο χρησιμοποιώντας μια τυποποιημένη αξιολόγηση συμπεριφοράς. Εντόπισαν βασικές διαφορές μεταξύ των γατών που συμμετέχουν σε θεραπευτικά προγράμματα και άλλων γατών όσον αφορά τη συμπεριφορά των αιλουροειδών.
«Υπάρχει αυτή η αντίληψη ότι οι γάτες δεν είναι κατάλληλες για τέτοιου είδους εργασία, αλλά η μελέτη μας δείχνει ότι ορισμένες γάτες μπορεί να ευδοκιμήσουν σε αυτά τα πλαίσια», δήλωσε ο Pendry. «Αποδεικνύεται ότι οι γάτες που επιλέγονται για να ασχοληθούν με το AAS φαίνεται να παρουσιάζουν τα ίδια χαρακτηριστικά συμπεριφοράς με τους σκύλους θεραπείας - όπως υψηλή κοινωνικότητα και προθυμία να ασχοληθούν με τους ανθρώπους».
Η μελέτη διαπίστωσε ότι οι γάτες AAS τείνουν να είναι πιο κοινωνικές τόσο με τους ανθρώπους όσο και με άλλες γάτες, αναζητούν περισσότερο την προσοχή και είναι πιο ανεκτικές στο να τις χειρίζονται - ιδιαίτερα όταν πρόκειται να τις σηκώσουν, μια συμπεριφορά που πολλοί ιδιοκτήτες κατοικίδιων ζώων θα περιέγραφαν ως σπάνια στον κόσμο των αιλουροειδών.
Αν και οι υπηρεσίες με τη βοήθεια ζώων κυριαρχούν εδώ και καιρό από σκύλους, η μελέτη υποδηλώνει ότι η επέκταση αυτών των προγραμμάτων ώστε να συμπεριλάβουν αιλουροειδή θα μπορούσε να κάνει τη θεραπεία πιο προσιτή σε ένα ευρύτερο φάσμα ανθρώπων. Ορισμένα άτομα μπορεί να βρίσκουν άνεση στην ήρεμη παρουσία μιας γάτας αντί της ενθουσιώδους ενέργειας ενός σκύλου. Ωστόσο, η Pendry προειδοποίησε ότι δεν είναι όλες οι γάτες κατάλληλες για το ρόλο αυτό και, σε αντίθεση με τους σκύλους, οι θεραπευτικές γάτες δεν εκπαιδεύονται συνήθως για τη δουλειά αυτή. Αντιθέτως, ορισμένες γάτες φαίνεται να διαθέτουν εκ φύσεως τα απαραίτητα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας.
Πιο ευρωπαική επιλογή
Η Pendry σημείωσε ότι ενώ ορισμένες φυλές γατών, όπως οι Ragdoll ή οι Maine Coon, μπορεί να θεωρούνται πιο κοινωνικές, η μελέτη δεν εξέτασε τις διαφορές στη συμπεριφορά με βάση τη φυλή. Στην πραγματικότητα, η έρευνα εξέτασε μόνο τις ατομικές διαφορές στα χαρακτηριστικά συμπεριφοράς εντός ομάδων γατών και όχι μεταξύ ειδών ή φυλών.
Επί του παρόντος, οι θεραπευτικές γάτες φαίνεται να είναι πιο διαδεδομένες στην Ευρώπη από ό,τι στις ΗΠΑ, όπου η ιδέα έχει αργήσει να διαδοθεί. Στο Βέλγιο, όπου διεξήχθη η μελέτη, οι γάτες γίνονται όλο και πιο συμμετοχικές στα προγράμματα AAS, αποδεικνύοντας τις δυνατότητές τους σε περιβάλλοντα ανακούφισης από το στρες. Αντίθετα, οι αμερικανικές πανεπιστημιουπόλεις και τα νοσοκομεία παραμένουν σε μεγάλο βαθμό επικεντρωμένα στους σκύλους θεραπείας.
Παρά τα ελπιδοφόρα ευρήματα της μελέτης, οι ερευνητές τονίζουν ότι χρειάζεται περισσότερη δουλειά προτού οι γάτες θεραπείας γίνουν μια κυρίαρχη επιλογή. Παραμένουν ερωτήματα σχετικά με το αν αυτά τα χαρακτηριστικά είναι έμφυτα ή αναπτύσσονται μέσω των βιωμάτων, καθώς και με το πώς μπορεί να διασφαλιστεί ότι το θεραπευτικό έργο δεν επηρεάζει αρνητικά την ευημερία των ανυπότακτων αιλουροειδών.
Πηγή: Washington State University
