Ο ΠΟΥ δημοσίευσε επίσης τα αποτελέσματα έρευνας με δεδομένα από 115 χώρες, τα οποία δείχνουν ότι η πλειονότητα των χωρών δεν χρηματοδοτεί επαρκώς τις υπηρεσίες υψηλής προτεραιότητας για τον καρκίνο και την παρηγορητική φροντίδα, ως μέρος της καθολικής υγειονομικής κάλυψης.
Οι εκτιμήσεις της IARC, οι οποίες βασίζονται στις καλύτερες και πιο αξιόπιστες διαθέσιμες πηγές δεδομένων στις χώρες το 2022, υπογραμμίζουν την αυξανόμενη επιβάρυνση του καρκίνου, τον δυσανάλογο αντίκτυπο στους υποεξυπηρετούμενους πληθυσμούς και την επείγουσα ανάγκη να αντιμετωπιστούν οι ανισότητες στον τομέα του καρκίνου παγκοσμίως.

Η παγκόσμια έρευνα του ΠΟΥ για τον καρκίνο δείχνει ότι μόνο το 39% των χωρών που συμμετείχαν κάλυπτε τα βασικά στοιχεία της διαχείρισης του καρκίνου ως μέρος των χρηματοδοτούμενων βασικών υπηρεσιών υγείας για όλους τους πολίτες, των «πακέτων παροχών υγείας». Μόλις το 28% των συμμετεχουσών χωρών κάλυψε επιπλέον τη φροντίδα για τα άτομα που χρειάζονται παρηγορητική φροντίδα, συμπεριλαμβανομένης της ανακούφισης από τον πόνο γενικά και όχι μόνο σε σχέση με τον καρκίνο.

Καρκίνοι πνεύμονα, μαστού και παχέος εντέρου

Οι νέες εκτιμήσεις που είναι διαθέσιμες στο Παγκόσμιο Παρατηρητήριο Καρκίνου της IARC δείχνουν ότι 10 τύποι καρκίνου αποτελούν συνολικά περίπου τα δύο τρίτα των νέων περιπτώσεων και των θανάτων παγκοσμίως το 2022. Τα δεδομένα καλύπτουν 185 χώρες και 36 καρκίνους.
Ο καρκίνος του πνεύμονα ήταν ο συχνότερα εμφανιζόμενος καρκίνος παγκοσμίως με 2,5 εκατομμύρια νέες περιπτώσεις που αντιστοιχούν στο 12,4% των συνολικών νέων περιπτώσεων. Ο γυναικείος καρκίνος του μαστού κατέλαβε τη δεύτερη θέση (2,3 εκατομμύρια περιπτώσεις, 11,6%), ακολουθούμενος από τον καρκίνο του παχέος εντέρου (1,9 εκατομμύρια περιπτώσεις, 9,6%), τον καρκίνο του προστάτη (1,5 εκατομμύρια περιπτώσεις, 7,3%) και τον καρκίνο του στομάχου (970 000 περιπτώσεις, 4,9%).

Ο καρκίνος του πνεύμονα ήταν η κύρια αιτία θανάτου από καρκίνο (1,8 εκατομμύρια θάνατοι, 18,7% του συνόλου των θανάτων από καρκίνο), ακολουθούμενος από τον καρκίνο του παχέος εντέρου (900 000 θάνατοι, 9,3%), τον καρκίνο του ήπατος (760 000 θάνατοι, 7,8%), τον καρκίνο του μαστού (670 000 θάνατοι, 6,9%) και τον καρκίνο του στομάχου (660 000 θάνατοι, 6,8%). Η επανεμφάνιση του καρκίνου του πνεύμονα ως του συχνότερου καρκίνου πιθανόν να σχετίζεται με την επίμονη χρήση καπνού στην Ασία.

Υπήρχαν ορισμένες διαφορές ανά φύλο όσον αφορά την επίπτωση και τη θνησιμότητα από το συνολικό σύνολο και για τα δύο φύλα. Για τις γυναίκες, ο συχνότερα διαγνωσμένος καρκίνος και η κύρια αιτία θανάτου από καρκίνο ήταν ο καρκίνος του μαστού, ενώ για τους άνδρες ήταν ο καρκίνος του πνεύμονα. Ο καρκίνος του μαστού ήταν ο συχνότερος καρκίνος στις γυναίκες στη συντριπτική πλειονότητα των χωρών (157 από τις 185).

Για τους άνδρες, ο καρκίνος του προστάτη και ο καρκίνος του παχέος εντέρου ήταν ο δεύτερος και ο τρίτος συχνότερα εμφανιζόμενος καρκίνος, ενώ ο καρκίνος του ήπατος και ο καρκίνος του παχέος εντέρου ήταν η δεύτερη και η τρίτη συχνότερη αιτία θανάτου από καρκίνο. Για τις γυναίκες, ο καρκίνος του πνεύμονα και ο καρκίνος του παχέος εντέρου ήταν δεύτερος και τρίτος τόσο όσον αφορά τον αριθμό των νέων κρουσμάτων όσο και των θανάτων.

Ο καρκίνος του τραχήλου της μήτρας ήταν ο όγδοος συχνότερα εμφανιζόμενος καρκίνος παγκοσμίως και η ένατη κύρια αιτία θανάτου από καρκίνο, αντιπροσωπεύοντας 661 044 νέες περιπτώσεις και 348 186 θανάτους. Είναι ο συχνότερος καρκίνος στις γυναίκες σε 25 χώρες, πολλές από τις οποίες βρίσκονται στην υποσαχάρια Αφρική. Ακόμη και αν αναγνωρίζονται διαφορετικά επίπεδα επίπτωσης, ο καρκίνος του τραχήλου της μήτρας μπορεί να εξαλειφθεί ως πρόβλημα δημόσιας υγείας, μέσω της επέκτασης της πρωτοβουλίας του ΠΟΥ για την εξάλειψη του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας.

Οι ανισότητες

Οι παγκόσμιες εκτιμήσεις αποκαλύπτουν εντυπωσιακές ανισότητες στην επιβάρυνση από καρκίνο ανάλογα με την ανθρώπινη ανάπτυξη. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για τον καρκίνο του μαστού. Σε χώρες με πολύ υψηλό δείκτη HDI, 1 στις 12 γυναίκες θα διαγνωστεί με καρκίνο του μαστού κατά τη διάρκεια της ζωής της και 1 στις 71 γυναίκες θα πεθάνει από αυτόν. Αντίθετα, σε χώρες με χαμηλό δείκτη HDI- ενώ μόνο μία στις 27 γυναίκες διαγιγνώσκεται με καρκίνο του μαστού κατά τη διάρκεια της ζωής της, μία στις 48 γυναίκες θα πεθάνει από αυτόν.

«Οι γυναίκες σε χώρες με χαμηλό δείκτη HDI έχουν 50% λιγότερες πιθανότητες να διαγνωστούν με καρκίνο του μαστού από ό,τι οι γυναίκες σε χώρες με υψηλό δείκτη HDI, ωστόσο διατρέχουν πολύ υψηλότερο κίνδυνο να πεθάνουν από τη νόσο λόγω της καθυστερημένης διάγνωσης και της ανεπαρκούς πρόσβασης σε ποιοτική θεραπεία», εξηγεί η Δρ Isabelle Soerjomataram, αναπληρώτρια επικεφαλής του κλάδου επιτήρησης του καρκίνου στο IARC.

Η παγκόσμια έρευνα του ΠΟΥ για τα HBPs αποκάλυψε επίσης σημαντικές παγκόσμιες ανισότητες στις υπηρεσίες για τον καρκίνο. Σύμφωνα με πληροφορίες, οι υπηρεσίες που σχετίζονται με τον καρκίνο του πνεύμονα ήταν 4-7 φορές πιθανότερο να περιλαμβάνονται σε ένα HBP σε μια χώρα υψηλού εισοδήματος από ό,τι σε μια χώρα χαμηλότερου εισοδήματος. Κατά μέσο όρο, υπήρχε τετραπλάσια πιθανότητα οι υπηρεσίες ακτινοβολίας να καλύπτονται σε ένα HBP μιας χώρας υψηλού εισοδήματος από ό,τι σε μια χώρα χαμηλότερου εισοδήματος. Η μεγαλύτερη διαφορά για οποιαδήποτε υπηρεσία ήταν η μεταμόσχευση βλαστοκυττάρων, η οποία είχε 12 φορές περισσότερες πιθανότητες να συμπεριληφθεί σε ένα HBP μιας χώρας υψηλού εισοδήματος από ό,τι μιας χώρας χαμηλότερου εισοδήματος.

«Η νέα παγκόσμια έρευνα του ΠΟΥ ρίχνει φως στις μεγάλες ανισότητες και την έλλειψη οικονομικής προστασίας για τον καρκίνο σε όλο τον κόσμο, με τους πληθυσμούς, ιδίως στις χώρες με χαμηλότερο εισόδημα, να μην μπορούν να έχουν πρόσβαση στα βασικά στοιχεία της φροντίδας για τον καρκίνο», δήλωσε η Δρ Bente Mikkelsen, Διευθύντρια του Τμήματος Μη Μεταδοτικών Νοσημάτων του ΠΟΥ. «Ο ΠΟΥ, μεταξύ άλλων μέσω των πρωτοβουλιών του για τον καρκίνο, συνεργάζεται εντατικά με περισσότερες από 75 κυβερνήσεις για την ανάπτυξη, τη χρηματοδότηση και την εφαρμογή πολιτικών για την προώθηση της φροντίδας του καρκίνου για όλους. Για την επέκταση αυτού του έργου, απαιτούνται επειγόντως σημαντικές επενδύσεις για την αντιμετώπιση των παγκόσμιων ανισοτήτων στα αποτελέσματα του καρκίνου».

Αυξημένη η επιβάρυνση το 2050

Πάνω από 35 εκατομμύρια νέα περιστατικά καρκίνου προβλέπονται το 2050, μια αύξηση 77% σε σχέση με τα 20 εκατομμύρια περιστατικά που εκτιμάται ότι θα εμφανιστούν το 2022. Η ταχέως αυξανόμενη παγκόσμια επιβάρυνση από τον καρκίνο αντανακλά τόσο τη γήρανση και την αύξηση του πληθυσμού, όσο και τις αλλαγές στην έκθεση των ανθρώπων σε παράγοντες κινδύνου, αρκετοί από τους οποίους συνδέονται με την κοινωνικοοικονομική ανάπτυξη. Ο καπνός, το αλκοόλ και η παχυσαρκία αποτελούν βασικούς παράγοντες πίσω από την αύξηση της επίπτωσης του καρκίνου, ενώ η ατμοσφαιρική ρύπανση εξακολουθεί να αποτελεί βασικό παράγοντα περιβαλλοντικών παραγόντων κινδύνου.

Όσον αφορά την απόλυτη επιβάρυνση, οι χώρες με υψηλό δείκτη ανάπτυξης αναμένεται να βιώσουν τη μεγαλύτερη απόλυτη αύξηση της επίπτωσης, με επιπλέον 4,8 εκατομμύρια νέα κρούσματα να προβλέπονται το 2050 σε σύγκριση με τις εκτιμήσεις του 2022. Ωστόσο, η αναλογική αύξηση της επίπτωσης είναι πιο εντυπωσιακή στις χώρες με χαμηλό δείκτη HDI (αύξηση 142%) και στις χώρες με μεσαίο δείκτη HDI (99%). Ομοίως, η θνησιμότητα από καρκίνο στις χώρες αυτές προβλέπεται να διπλασιαστεί σχεδόν το 2050.

«Ο αντίκτυπος αυτής της αύξησης δεν θα γίνει ομοιόμορφα αισθητός σε χώρες με διαφορετικά επίπεδα HDI. Εκείνες που διαθέτουν τους λιγότερους πόρους για τη διαχείριση του καρκινικού τους φορτίου θα επωμιστούν το μεγαλύτερο βάρος του παγκόσμιου καρκινικού φορτίου», λέει ο Δρ Freddie Bray, επικεφαλής του Κλάδου Επιτήρησης του Καρκίνου στο IARC.

«Παρά την πρόοδο που έχει σημειωθεί στην έγκαιρη ανίχνευση του καρκίνου και στη θεραπεία και φροντίδα των καρκινοπαθών, υπάρχουν σημαντικές ανισότητες στα αποτελέσματα της θεραπείας του καρκίνου όχι μόνο μεταξύ περιοχών με υψηλό και χαμηλό εισόδημα στον κόσμο, αλλά και εντός των χωρών. Το πού ζει κάποιος δεν θα πρέπει να καθορίζει αν θα ζήσει. Υπάρχουν εργαλεία που επιτρέπουν στις κυβερνήσεις να δώσουν προτεραιότητα στη φροντίδα του καρκίνου και να διασφαλίσουν ότι όλοι έχουν πρόσβαση σε οικονομικά προσιτές, ποιοτικές υπηρεσίες. Αυτό δεν είναι απλώς θέμα πόρων, αλλά θέμα πολιτικής βούλησης», λέει ο Δρ Cary Adams, επικεφαλής της UICC - Ένωση για τον Διεθνή Έλεγχο του Καρκίνου.