Θεραπεία που βασίζεται στην εικονική πραγματικότητα δοκιμάζεται στη Μεγάλη Βρετανία ως μέσο υποστήριξης εφήβων με αγχώδη διαταραχή και εκείνων που δυσκολεύονται να παρακολουθήσουν τα μαθήματα στο σχολείο.
Η υπηρεσία νεολαίας του Κάρντιφ βοήθησε στη δοκιμή και την ανάπτυξη μιας εφαρμογής για κινητά που χρησιμοποιεί την επαυξημένη πραγματικότητα (AR) ως παρέμβαση για το άγχος και την κοινωνική απομόνωση.
Τα πρώτα ευρήματα δείχνουν ότι η τεχνολογία, η οποία θα εφαρμοστεί πιλοτικά σε ορισμένα σχολεία στο Κάρντιφ και το Σουάνσι, έχει ως αποτέλεσμα την «αύξηση της κοινωνικής σύνδεσης» και τη μείωση των επιπέδων άγχους.
Η AR είναι μια διαδραστική εμπειρία όπου το περιβάλλον του πραγματικού κόσμου επαυξάνεται ή βελτιώνεται με τη χρήση περιεχομένου που παράγεται από υπολογιστή.
Η εφαρμογή χρησιμοποιεί τεχνολογία παιχνιδιών για να επιτρέψει σε ένα νέο άτομο να σχεδιάσει ένα λουλούδι και να προχωρήσει σε επιλογές προσομοίωσης για να υποστηρίξει την ανάπτυξή του και τις καιρικές συνθήκες. Οι χρήστες μπορούν στη συνέχεια να τοποθετήσουν τις ψηφιακές εικόνες στο φυσικό τους περιβάλλον χρησιμοποιώντας τη συσκευή τους.
«Αυτό που διαπιστώσαμε ήταν ότι οι νέοι χρησιμοποιούσαν τις συσκευές για να κινούνται στο φυσικό τους χώρο, αλλά και για να αλληλεπιδρούν μεταξύ τους με παιγνιώδη τρόπο και γνωρίζουμε ότι το παιχνίδι είναι εξαιρετικά σημαντικό για την ανάπτυξη των παιδιών», δήλωσε η ψυχολόγος Angela Mcmillan, η οποία δημιούργησε αυτήν την εφαρμογή.
Μια ομάδα νέων που υποστηρίζονται από την υπηρεσία νεολαίας του Κάρντιφ ήταν η πρώτη που δοκίμασε την εφαρμογή AR και καλούμενοι να περιγράψουν την εμπειρία τους έκαναν λόγο για μια εφαρμογή εύκολη στη χρήση που τούς βοηθάει να παρατηρήσουν τα συναισθήματα τους ως τρίτοι αλλά και να ανοιχτούν.
«Αν σε κάποιον δεν αρέσει να μιλάει, τότε μπορεί να είναι σαν ένα 'παγοθραυστικό' για να ανοίξει συζητήσεις με τον σύμβουλό του.
Νομίζω ότι θα ήταν ιδιαίτερα χρήσιμο για άτομα με κοινωνικό άγχος», τόνισε η 16χρονη Λίλι.
Ελπίζεται ότι η τεχνολογία θα βοηθήσει ορισμένα άτομα, ιδίως τα άτομα με νευροδιαφοροποιήσεις, όπως τα άτομα με διαταραχή ελλειμματικής προσοχής και υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ), αυτισμό ή δυσλεξία, να αισθάνονται πιο άνετα χρησιμοποιώντας εικόνες για να εκφράσουν τα συναισθήματά τους.
