Μερικούς μήνες μετά την 1η κυκλοφορία αυτού του ιού ένα από τα μεγάλα ερωτηματικά παραμένει η περιστασιακή σοβαρή νόσος και τυχόν θάνατοι σε νεαρά, φαινομενικά τουλάχιστον υγιή άτομα συμπεριλαμβανομένου και του ιατρικού προσωπικού που εκτίθεται σε ασθενείς με τον ιό.

Σύμφωνα με τον κ. Τσιόδρα οι εξηγήσεις μπορεί να είναι οι εξής: «Σε ορισμένες περιπτώσεις, αποκαλύπτονται υποκείμενα νοσήματα που δεν είχαν προηγουμένως διαγνωστεί. Σε άλλες μένουμε με το αναπάντητο ερωτηματικό για το τι συνέβη και πιστέψτε με μας αγγίζουν πάρα πολύ σαν υγειονομικούς αυτές οι περιπτώσεις της αιφνίδιας κατάρρευσης του οργανισμού σε έναν νέο άνθρωπο. Κάποιοι θεωρούν πως η αντίδραση του οργανισμού μπορεί να είναι χειρότερη αν κάποιος εκτεθεί περισσότερο, δηλαδή εάν ένας ασθενής με την νόσο βήξει δίπλα μου κι εγώ εισπνεύσω πολύ υψηλές ποσότητες του ιού. Κάποιοι επιστήμονες θεωρούν πως αυτό αποδεικνύεται από τα υψηλότερα ιικά φορτία σε σοβαρά ασθενείς. Εγώ νομίζω πως αυτό μπορεί να προέρχεται και από την αδυναμία του οργανισμού να ελέγξει τον ιό. Ούτως ή άλλως ένα από τα σημαντικά μηνύματα παραμένει η επαγρύπνηση για τα συμπτώματα μας ώστε να μην εκθέσουμε τους συνανθρώπους μας, τους δικούς μας αγαπημένους».

Επίσης, όπως αναφέρει ο εκπρόσωπος του Υπουργείου Υγείας «άλλοι υποστηρίζουν την παρουσία μιας προδιάθεσης για σοβαρή νόσο-αυτό που συζητούσαμε εχθές σε σχέση με τα γονίδια του καθενός μας. Είναι γνωστό πως μια από τις συχνότερες ιογενείς λοιμώξεις του ανθρώπου είναι ο έρπης. Οι περισσότεροι το περνούν ελαφρά σαν κάποιο σπυράκι στο χείλι. Σε κάποιους όμως ανθρώπους που έχουν μεταλλάξεις σε μια από τις «πόρτες» του ιού στον εγκέφαλο τους προκαλεί εγκεφαλίτιδα μια σοβαρή εκδήλωση της νόσου με σοβαρές επιπλοκές και θάνατο».

Ένας τρίτος λόγος, πρόσθεσε ότι «είναι η πολυσυστηματική μορφή που έχει αυτή η νόσος σε σοβαρά περιστατικά η οποία οδηγεί σε ένα καταρράκτη φλεγμονής, πνευμονική, ή/και καρδιακή συμμετοχή, μια ιογενή σήψη όπως ονομάζεται και μια κατάρρευση του οργανισμού».

«Μια τελευταία εξήγηση σχετικά με κάποιες από τις σοβαρές μορφές της νόσου, κάτι πάλι πρωτόγνωρο για μας τους ειδικούς- και το έχουμε δει και στην πατρίδα μας σε κάποιους σοβαρά ασθενείς- είναι πως κάποιοι από αυτούς μπορεί να έχουν χαμηλά επίπεδα οξυγόνου και να μην εμφανίζουν δύσπνοια, να μιλούν στα τηλέφωνά τους. Έχουν δηλαδή μια σιωπηρή χαμηλή οξυγόνωση, την οποία δεν την καταλαβαίνουν καλά και την αντιπαρέρχονται με περισσότερο έργο στην αναπνοή τους το οποίο δεν το αξιολογούν. Σου λένε πως νιώθουν καλά έως τα τελικά στάδια της ανεπάρκειας των πνευμόνων. Αυτό μπορεί να είναι και η εξήγηση για κάποιους από τους γρήγορους και αιφνίδιους θανάτους από αυτήν την νόσο. Η παραμικρή δυσκολία στην αναπνοή, η δύσπνοια, ο αυξημένος αριθμός αναπνοών πρέπει να αξιολογούνται ιατρικά και να αντιμετωπίζονται οι άνθρωποι στο νοσοκομείο» ανέφερε χαρακτηριστικά ο καθηγητής.