Οι ερευνητές αξιολόγησαν 184 ανθρώπους ηλικίας 85 έως 99 ετών, που δεν παρουσίαζαν κάποιο είδος γνωστικού προβλήματος στην έναρξη της μελέτης. Κατέγραψαν το είδος άσκησης του κάθε συμμετέχοντα και τους υπέβαλλαν σε μια σειρά νευροψυχολογικών τεστ που σχεδιάστηκαν έτσι ώστε να εκτιμηθεί το γνωστικό τους επίπεδο.
Αυτό που διαπίστωσαν είναι ότι όσοι ενσωμάτωναν τόσο αερόβιες ασκήσεις, όπως κολύμπι και ποδηλασία, όσο και ασκήσεις δύναμης όπως η άρση βαρών στη ρουτίνα τους –ανεξάρτητα από την ένταση και τη διάρκεια– είχαν καλύτερη πνευματική εγρήγορση, ταχύτερη σκέψη και μεγαλύτερη ικανότητα να αλλάζουν ή να προσαρμόζουν τη σκέψη τους ανάλογα με τα δεδομένα που λάμβαναν.
Τα αποτελέσματα των τεστ έδειξαν ότι όσοι δεν είχαν εντάξει την γυμναστική στην καθημερινότητα τους, σημείωσαν χαμηλότερες επιδόσεις σε σχέση με εκείνους αυτά που συστηματικά προπονούνταν με αερόβια γυμναστική ή έκαναν ασκήσεις ενδυνάμωσης. Μάλιστα, η ομάδα που συνδύαζε και τους δύο τύπους ασκήσεων είχε καλύτερα αποτελέσματα σε συγκεκριμένου είδους γνωστικές δραστηριότητες, όπως η κωδικοποίηση συμβόλων, πέρα από την γενική αποτίμηση των επιδόσεων τους στα τεστ.
Η σημασία της μελέτης
Καθώς ο παγκόσμιος πληθυσμός υπερηλίκων αυξάνει, το θέμα διατήρησης της γνωστικής υγείας σε αυτές τις ηλικιακές ομάδες, έρχεται στο προσκήνιο.
Μόνο στις ΗΠΑ, ο αριθμός των ατόμων που έχουν διαγνωστεί με Αλτσχάιμερ προβλέπεται να φτάσει σχεδόν τα 14 εκατομμύρια έως το 2060, από μόλις 6 εκατομμύρια που ήταν το 2020.
Οι ερευνητές παγκοσμίως, αναζητούν τρόπους και προσεγγίσεις που μπορούν να προσφέρουν πραγματικά αποτελέσματα στη διατήρηση ή ακόμα και ενίσχυση της γνωστικής υγείας σε ανθρώπους προχωρημένης ηλικίας.
Στην μελέτη καταγράφεται ως ενθαρρυντικό το στοιχείο ότι σχεδόν το 70% των συμμετεχόντων διατηρούσαν ήδη κάποιας μορφής σωματική δραστηριότητα, επιβεβαιώνοντας την ανατροπή της στερεοτυπικής προσέγγισης παλαιότερων δεκαετιών ότι τα γηρατειά συμβαδίζουν αδιαπραγμάτευτα με σωματική αδράνεια.
Τα αποτελέσματα της μελέτης, λένε οι συγγραφείς της, μπορούν να γίνουν η βάση ενός πρωτοκόλλου ώστε επαγγελματίες υγείας να καταρτίζουν και να να προτείνουν ένα μικτό σχήμα αερόβιας προπόνησης και ασκήσεων ενδυνάμωσης στο πλαίσιο διατήρησης της πνευματικής ευεξίας των ασθενών τους. Καλύτερη γνωστική λειτουργία άλλωστε αυτονόητα συνεπάγεται και καλύτερη ποιότητα ζωής.
Περαιτέρω έρευνες
Οι μελετητές ελπίζουν τώρα να εξελίξουν ερευνητικά τα ευρήματα τους ώστε να εντοπίσουν στοχευμένα ποιοι τύποι αερόβιας άσκησης και ασκήσεων δύναμης είναι περισσότερο αποτελεσματικοί για τη γνωστική υγεία.
Το περπάτημα είναι τόσο ωφέλιμο όσο το τζόκινγκ; Η άρση βαρών έχει τον ίδιο αντίκτυπο με τις ασκήσεις με ζώνη αντίστασης; Υπάρχει κάποια συγκεκριμένη άσκηση που μεγιστοποιεί τα γνωστικά οφέλη σε αυτές τις ηλικίες; Είναι τα ερωτήματα στα οποία οι ειδικοί ελπίζουν να απαντήσουν σύντομα.
Η τεκμηρίωση ότι η σωματική δραστηριότητα σε μεγάλη ηλικία δρα ως ασπίδα προστασίας της πνευματικής υγείας, ανοίγει τον δρόμο και για διερεύνηση του ενδεχομένου να μπορεί να χρησιμοποιηθεί ίσως και θεραπευτικά για κάποιες νευρογνωστικές διαταραχές που πλήττουν τον ηλικιωμένο πληθυσμό.
Είναι μια σημαντική εξέλιξη, επισημαίνουν οι ειδικοί, καθώς παρέχει νέες δυνατότητες παρέμβασης στην προσπάθεια για διατήρηση της καλής ποιότητας ζωής των ηλικιωμένων.
Πηγή: Theconversation.com
