Χρησιμοποιώντας ως «όπλο» τα πηγαία καλά σας συναισθήματα, αντί του εγωισμού, βρίκσεστε πιο κοντά στην επίλυση εκείνων των συναισθηματικών τραυματισμών που προέρχονται από τα «ανθυγιεινά» βέλη.

Όλοι μας ζούμε σε γυάλινα σπίτια

Κανείς δεν είναι τέλειος. Όλοι κάνουμε λάθη. Ο καθένας πληγώνεται και με τη σειρά του πληγώνει τους άλλους. Γνωρίζοντας το αυτό, όλοι καταλαβαίνουμε όταν κάποιος λέει ή κάνει κάτι που μας πονάει. Δυστυχώς, ο εγωισμός μας δεν συμφωνεί. Είναι τόσο απασχολημένος να κρίνει τους άλλους που δεν έχει καμία ικανότητα για αγάπη. Το «εγώ» επιμένει να είναι σωστό και όχι ευχαριστημένο. Όταν το «εγώ» μας είναι συνδεδεμένο με αυτό το νόημα τότε παίζεται ένα παιχνίδι επίρριψης ευθυνών, από το οποίο όμως κανείς δεν βγαίνει κερδισμένος.

*πρόταση: Το κλειδί για την ευτυχία και τη συναισθηματική ελευθερία είναι να γνωρίζουμε πώς να μην παίρνουμε τα πράγματα προσωπικά. Αντί να προσπαθούμε να επιλύουμε το θέμα εγωιστικά με το μυαλό μας, ας δοκιμάσουμε να δούμε μέσα από τα μάτια της ψυχής μας. Αυτή η υψηλότερη προοπτική θα μας βοηθήσει να εντάξουμε την κατάσταση σε ένα συναίσθημα πιο συμπονετικό.

Μαθαίνοντας πώς να μην παίρνουμε τίποτα προσωπικά

Όταν ένα άτομο κάνει κάτι που δεν μας αρέσει, δεν σημαίνει κατ 'ανάγκην ότι οι δράσεις του απευθύνονται σε εμάς. Για παράδειγμα: Ένας επιθετικός οδηγός που οδηγεί πολύ κοντά στο δικό σας αυτοκίνητο, σας κόβει και μετά σας προσπερνά, ίσως να έχει καθυστερήσει στην δουλειά του και φοβάται ότι αν δεν φτάσει στην ώρα του ενδέχεται να απολυθεί. Μια ευέξαπτη πωλήτρια μπορεί να ανησυχεί για το άρρωστο παιδί της και εύχεται να μπορούσε να είναι το σπίτι για να αναλάβει τη φροντίδα του, αντί να χρειάζεται να ασχοληθεί με τους πελάτες όλη την ημέρα.

*πρόταση: Σκεφτείτε τις φορές που είστε υπό στρες, κάτω από πίεση και ενεργήσατε με αγενή τρόπο. Πώς αντέδρασαν οι άνθρωποι σε σας; Ήταν ευγενικοί, με κατανόηση ή σας απώθησαν. Πώς σας έκαναν να αισθάνεστε οι αντιδράσεις τους; Επιλέξτε να ενεργείτε μέσα από την καρδιά σας, με ευγένεια και κατανόηση και διοχετεύστε την θετική σας ενέργεια προς όλους.

Αν οι άνθρωποι μπορούσαν να φερθούν καλύτερα τη συγκεκριμένη στιγμή, θα το έκαναν

Η πλειοψηφία των ανθρώπων δεν έχουν πρόθεση να προκαλέσουν ή να πληγώσουν με την συμπεριφορά τους. Οι πιθανότητες είναι, ότι, αν κάποιος σας έχει πληγώσει με οποιονδήποτε τρόπο, να δρούσε από φόβο ή πόνο.

Αντί να ζητήσει βοήθεια, αυτό που έκανε ήταν να δράσει εγωιστικά αντιμετωπίζοντάς σας μέσα από το κομμάτι εκείνο του πόνου που καίει και «μαστιγώνει». Ακριβώς όπως ένα απελπισμένο ζώο είναι πιο πιθανό να επιτεθεί, ένα απελπισμένο πρόσωπο είναι πιο πιθανό να σας βλάψει. Εάν η συμπεριφορά τους δεν ήταν κατάλληλη, τότε να είστε σίγουροι ότι δεν είχε να κάνει με εσάς.

*πρόταση: Αντί να είστε θυμωμένοι μαζί τους, προσπαθείστε να τους αντιμετωπίσετε με ενσυναίσθηση. Τι να συμβαίνει άραγε στη ζωή τους; Πονούν, και αν ναι, μήπως χρειάζεται να ζητήσουν βοήθεια; Η ψυχραιμία από μέρους σας, θα ωφελήσει τη συζήτηση/διένεξη να οδηγηθεί σε λύση.

Προβάλλουμε τα συναισθήματά μας στους άλλους

Οι χαρούμενοι άνθρωποι έχουν την τάση να συμπεριφέρονται στους άλλους με ευγένεια, λεπτότητα και σεβασμό διότι νιώθουν καλά εσωτερικά. Οι αρνητικοί άνθρωποι, από την άλλη πλευρά, βρίσκουν πάντα ένα λόγο να διαμαρτύρονται. Οι τελευταίοι μπορεί να αντιμετωπίζουν συναισθήματα κατάθλιψης, άγχους και θυμού και έτσι υποσυνείδητα να προβάλλουν την αγωνία τους στους άλλους. Είτε θετικά είτε αρνητικά, η φύση ενός ατόμου καθορίζεται από τον εσωτερικό του κόσμο.

πρόταση: Προσπαθήστε να είναι προσεκτικοί όσον αφορά στις δικές σας σκέψεις και τα συναισθήματα σας. Αν είστε αναστατωμένοι από τη συμπεριφορά κάποιου άλλου, οι πιθανότητες είναι ότι και εσείς, ενδεχομένως, να προβάλλετε τις δικές σας ανασφάλειες και επικρίσεις προς τον άλλον. Αν νιώθετε να ισχύει κάτι παρόμοιο, αναρωτηθείτε τί είναι αυτό που χρειάζεστε για να αισθανθείτε καλύτερα.

Προσελκύουμε ό,τι αισθανόμαστε, όχι ό,τι θέλουμε

Ο τρόπος που άλλοι σας συμπεριφέρονται είναι η αντανάκλαση του πώς αισθάνεστε για τον εαυτό σας. Για παράδειγμα, τα άτομα με χαμηλή αυτοεκτίμηση μπορεί να βρεθούν σε σχέσεις που επιδεινώνουν τις ανασφάλειές τους. Αντί να βρουν κάποιον με αυθεντική δύναμη ψυχής, μπορεί να προσελκύσουν ένα νταή, που είναι αυταρχικός και ελεγκτικός, δηλαδή το άλλο άκρο του φάσματος της ανασφάλειας.

*πρόταση: Εξετάστε τις σχέσεις σας όσο πιο αντικειμενικά γίνεται. Ποια μοτίβα βλέπετε; Τι σημαίνει αυτό για σας και πώς αισθάνεστε για τον εαυτό σας; Αν δεν σας αρέσουν οι σχέσεις σας με τους άλλους, τι χρειάζεται να αλλάξει στον τρόπο που αισθάνεστε για τον εαυτό σας; Ερωτήματα αρκετά δύσκολα όταν κοιτάζει κανείς μέσα του, που για την υγιή απάντησή τους, μπορείτε να αναζητήσετε βοήθεια από έναν ψυχολόγο.

Οι λιγότερο αξιαγάπητοι άνθρωποι χρειάζονται την περισσότερη αγάπη

Μερικοί άνθρωποι είναι τόσο εστιασμένοι στο να αντιδρούν σε πράγματα που εμποδίζουν ακούσια τις επιθυμίες τους που στη συνέχεια εκείνες γίνονται ο χειρότερος εφιάλτης τους. Μη γνωρίζοντας πώς να σπάσουμε τον φαύλο κύκλο, είναι εύκολο να παρασυρθούμε σε έναν κύκλο αρνητικότητας και αντίδρασης. Μια ατέρμονη μάχη τότε συντηρείται εντός μας τόσο κουραστική και επιζήμια για τη σωματική, ψυχική και συναισθηματική μας υγεία, ενώ αυτό που πραγματικά χρειαζόμαστε είναι αγάπη.

*πρόταση: Αν δεν σας αρέσει η συμπεριφορά των άλλων ανθρώπων, φανταστείτε πώς είναι να είστε σαν αυτούς. Εσείς μπορείτε να φύγετε μακριά από την αρνητική συμπεριφορά τους, αλλά οι ίδιοι δεν μπορούν. Δείχνοντας συμπόνια για αυτούς ακόμα κι αν δεν μπορείτε να είστε στο πλάι τους, βοηθά εσάς να αντιληφθείτε τη δική σας στάση.

Η συγχώρεση θα σας απελευθερώσει

Εάν έχετε πληγωθεί ή θιχτεί από την αρνητική συμπεριφορά κάποιου, μπορείτε να «πιάσετε» τον εαυτό σας ξαναζεί το τραύμα. Σε σοβαρές περιπτώσεις, αυτό είναι γνωστό ως διαταραχή μετα-τραυματικού στρες και αυτή η διαταραχή απαιτεί ψυχοθεραπευτική φροντίδα και επαγγελματική συμβουλευτική. Αλλά για λιγότερο τραυματικές περιπτώσεις, η συγχώρεση είναι το πιο ισχυρό εργαλείο για την επούλωση.

Συγχώρεση δεν σημαίνει ότι θα παραβλέψετε το πώς σας αντιμετώπισαν, ή ότι έχετε δώσει την άδεια στο άτομο αυτό να σας βλάψει ξανά. Είναι απλά ένας τρόπος για να σταματήσετε τον ψυχικό πόνο έτσι ώστε να μη βρεθείτε να βιώνετε ξανά την κακομεταχείριση αντίστοιχων συμπεριφορών. Αυτό είναι το εισιτήριό σας για συναισθηματική ελευθερία.

*πρόταση: Εξάσκηση στην πρακτική της συμφιλίωσης και της συγχώρεσης. Όταν νιώθουμε βαθιά και αληθινά τα συναισθήματα συγχώρεσης μέσα στην καρδιά μας, το βάρος της προηγούμενης αρνητικής πράξης μετατοπίζεται και σταματά να έχει αρνητική επίδραση πάνω μας ή να μας πληγώνει.

Να ξέρετε πότε να φεύγετε μακριά

Μερικοί άνθρωποι είναι πάρα πολύ αρνητικοί για να τους επιτρέψουμε να είναι κοντά μας. Δεν έχει σημασία τι θα κάνουμε για να τους βοηθήσουμε, καθώς τίποτα δεν φαίνεται να λειτουργεί. Είτε γιατί χρειάζονται περισσότερη βοήθεια από αυτή που εμείς τους δίνουμε και δεν μπορούν να τα πάνε καλύτερα είτε γιατί δεν θέλουν να βελτιωθούν.

Μπορεί να βρίσκονται σε συνεχή μάχη με τον εαυτό τους/με το εγώ τους, με τις σκιές και με τα φαντάσματα του παρελθόντος ή μπορεί να είναι τόσο σταθερά εδραιωμένος στη συνείδηση τους ο ρόλος του θύματος που έχουν χάσει την επιθυμία τους να διεκδικήσουν την προσωπική τους δύναμη. Μπορεί ακόμα να έχουν σοβαρά προβλήματα ψυχικής υγείας.

Όποιοι και αν είναι οι λόγοι, αν έχουν συνεχώς την τάση να μας αποστραγγίζουν, να μας εκμεταλλεύονται, να μας χειρίζονται καταχρηστικά και να μας πληγώνουν τότε ήρθε η ώρα να σπάσουμε τη συν-εξάρτηση, έτσι ώστε και οι δύο πλευρές να μπορέσουν να οδηγηθούν σε μια υγιέστερη ζωή.

*πρόταση: Αν το άτομο αυτό χρειάζεται περισσότερη βοήθεια από ό,τι εμείς μπορούμε να τους δώσουμε, τους ενθαρρύνουμε να αναζητήσουν την βοήθεια ενός ειδικού ψυχικής υγείας. Είτε πρόκειται για τον/την σύζυγο, το παιδί, τον/την φίλο/η ή συνάδελφο/η μας, τους ενθαρρύνουμε να επισκεφτούν έναν ψυχολόγο. Αν είναι μια φιλία ή μια ρομαντική σχέση, ίσως χρειαστεί να βρεθείτε χωριστά προσωρινά ή ακόμη και μόνιμα, ώστε να σπάσει ο ανθυγιεινός δεσμός. Μερικές φορές όταν η πρωτοβουλία τερματισμού μίας κακής σχέσης, είναι ό,τι πιο σωστό και συμπονετικό που μπορούμε να κάνουμε από αγάπη.

ΠΗΓΗ: PSYCHOLOGYNOW