Η δύναμη, η καρδιαγγειακή ικανότητα και η αναερόβια δύναμη μπορούν όλα να εξαρτηθούν από τη γενετική σύνθεση ενός ατόμου, σύμφωνα με μελέτη των Βρετανών επιστημόνων. Οι επιστήμονες ανέλυσαν τα αποτελέσματα από 3.012 ενήλικες 18-55 ετών - που προηγουμένως δεν είχαν λάβει μέρος σε προπονητική άσκηση - για να προσδιορίσουν πώς τα γονίδια μπορούν να επηρεάσουν τους 3 σημαντικούς τύπους άσκησης. Ενώ όλοι έδειξαν βελτιώσεις μετά την προόνηση, οι αλλαγές διέφεραν από άνθρωπο σε άνθρωπο.

Συνδυάζοντας δεδομένα από 24 διαφορετικές έρευνες, η μελέτη καταλήγει ότι οι γενετικές διαφορές είναι υπεύθυνες για το 72% των διαφορετικών αποτελεσμάτων σε άτομα που χρησιμοποίουν ένα παρόμοιο πρόγραμμα προπόνησης δύναμης. Τα γονίδια είναι υπεύθυνα για το 44% των διαφορών που παρατηρήθηκαν μετά από ασκήσεις καρδιαγγειακής ικανότητας. Τέλος αυτό το ποσοστό έφτανε το 10% για ασκήσεις που βελτιώνουν την αναεροβική δύναμη, η οποία αποτελεί κλειδί για την κίνηση και την ευκινησία. Οι υπόλοιπες διαφορές στα αποτελέσματα επηρεάζονται από παράγοντες, όπως η δίαιτα, η διατροφή, η ανάρρωση και οι τραυματισμοί.

Κάθε γονίδιο διαθέτει αλληλόμορφα και ο τύπος αλληλόμορφων μπορεί να επηρεάσει το πόσο αποτελεσματικό είναι αυτό το γονίδιο. Οι ερευνητές πιστεύουν ότι είναι αυτά τα αλληλόμορφα που προκαλούν το σώμα των ανθρώπων να ανταποκρίνεται διαφορετικά στις ίδιες ασκήσεις. Συνολικά, η μελέτη εντόπισε 13 γονίδια και συναφή αλληλόμορφα ως υπεύθυνα για το πόσο καλά αντιδρά το σώμα στην καρδιαγγειακή ικανότητα, τη μυϊκή δύναμη και τις ασκήσεις αναερόβιας δύναμης. Οι ερευνητές πιστεύουν ότι δοκιμάζοντας τα γονίδια ενός ατόμου, οι ειδικοί θα μπορούσαν να δημιουργήσουν και να προσαρμόσουν ένα πρόγραμμα προσωπικής προπόνησης.

«Γνωρίζουμε ότι η άσκηση είναι καλή για εμάς, αλλά όλοι βελτιωνόμαστε με διαφορετικούς ρυθμούς, ακόμη και όταν ακολουθούμε πανομοιότυπα προπονητικά προγράμματα. Αυτό σημαίνει ότι παίζουν και άλλοι παράγοντες. Η μελέτη μας βρήκε 13 γονίδια που έχουν ρόλο στα αποτελέσματα της άσκησης και διαπιστώσαμε ότι συγκεκριμένα αλληλόμορφα που περιέχονται σε αυτά τα γονίδια είναι πιο κατάλληλα για ορισμένες πτυχές της φυσικής κατάστασης», εξηγεί ένας μεταπτυχιακός ερευνητής στο Πανεπιστήμιο Anglia Ruskin, σε δήλωση.

Αυτό θα μπορούσε να ωφελήσει ιδιαίτερα εκείνους που χρειάζονται βελτιώσεις σε σύντομο χρονικό διάστημα, όπως ασθενείς στο νοσοκομείο ή αθλητές της ελίτ , όπου οι οριακές βελτιώσεις θα μπορούσαν να σημαίνουν τη διαφορά μεταξύ επιτυχίας και αποτυχίας».

Η μελέτη δημοσιεύεται στο περιοδικό PLOS ONE.