Ο κίνδυνος ανάπτυξης καρκίνου του ήπατος είναι αυξημένος σε άτομα που πάσχουν από κίρρωση, μια ασθένεια κατά την οποία ο υγιής ηπατικός ιστός αντικαθίσταται από ουλώδη ιστό. Ο ουλώδης ιστός εμποδίζει τη ροή του αίματος μέσω του ήπατος και δεν το αφήνει να λειτουργήσει όπως θα έπρεπε και οι ασθενείς με προχωρημένο καρκίνο του ήπατος και κίρρωση θεωρούνται συνήθως ακατάλληλοι για χειρουργική επέμβαση ή μεταμόσχευση.

Σε μια νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στο British Journal of Surgery, οι ερευνητές περιγράφουν την επιτυχή αφαίρεση του όγκου μέσω της χρήσης ανοσοθεραπείας και στοχευμένης ακτινοθεραπείας (TARE), σε έναν ασθενή που προηγουμένως θεωρούνταν ακατάλληλος για τη διαδικασία.

«Η μελέτη μας περιγράφει πώς μια ελάχιστα επεμβατική χειρουργική προσέγγιση, γνωστή ως τεχνική Arantius-first, μπορεί να εφαρμοστεί σε πληθυσμούς υψηλού κινδύνου, διευρύνοντας δυνητικά τις χειρουργικές ενδείξεις για ασθενείς με κίρρωση», εξηγεί ο συγγραφέας Eduardo Vega, MD, επίκουρος καθηγητής χειρουργικής στην Ιατρική Σχολή Chobanian & Avedisian του Πανεπιστημίου της Βοστώνης.

Η τεχνική Arantius-first είναι μια λαπαροσκοπική διαδικασία που χρησιμοποιεί τον Αράντιο σύνδεσμο ως ανατομικό ορόσημο για τη γρήγορη αποκάλυψη της μέσης ηπατικής φλέβας (MHV).

Η μέθοδος αυτή επιτρέπει στον χειρουργό να εντοπίσει γρήγορα και με ακρίβεια την MHV, ένα από τα σημαντικότερα αγγεία του ήπατος. Στις συμβατικές προσεγγίσεις, υπάρχει μεγαλύτερος κίνδυνος τραυματισμών διάσπασης ή ιατρογενούς βλάβης της MHV, που μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές επιπλοκές, ιδίως σε ασθενείς με κίρρωση που έχουν περιορισμένη λειτουργική ηπατική απόδοση.

Εστιάζοντας σε αυτό το ορόσημο, η τεχνική Arantius-first ελαχιστοποιεί τον κίνδυνο τραυματισμού του MHV και εξασφαλίζει τη διατήρησή του, η οποία είναι κρίσιμη κατά τη διάρκεια μιας αριστερής ηπατεκτομής σε κιρρωτικούς ασθενείς. Αυτή η ακρίβεια όχι μόνο ενισχύει την ασφάλεια της επέμβασης, αλλά συμβάλλει επίσης στην καλύτερη έκβαση των ασθενών.

Η φροντίδα αυτού του ασθενούς περιελάμβανε πολλαπλά βήματα. Πρώτον, ο όγκος αντιμετωπίστηκε με TARE, μια στοχευμένη ακτινοθεραπεία που μειώνει το μέγεθος του όγκου, ενώ παράλληλα χαρίζει στον υγιή ηπατικό ιστό. Στη συνέχεια, χρησιμοποιήθηκε ανοσοθεραπεία για την ενίσχυση της ικανότητας του ανοσοποιητικού συστήματος να καταπολεμήσει τον καρκίνο.

Αυτές οι συνδυασμένες θεραπείες μετέτρεψαν τον όγκο από μη χειρουργήσιμο σε χειρουργήσιμο. Τέλος, πραγματοποιήθηκε λαπαροσκοπική χειρουργική επέμβαση με την τεχνική «Arantius-first», η οποία επέτρεψε την ακριβή αφαίρεση του όγκου, ελαχιστοποιώντας παράλληλα τη βλάβη στο εναπομείναν ήπαρ.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, η μελέτη αυτή αναδεικνύει τη σημασία της συνεργασίας μεταξύ των ειδικοτήτων, με τους χειρουργούς, τους ογκολόγους και τους ακτινολόγους να συνεργάζονται για την επίτευξη εξαιρετικών αποτελεσμάτων.

ΠΗΓΗ: Science Daily