Συγκεκριμένα, με αφορμή όσα ανέφερε η κα Αγαπηδάκη για την εγγραμματοσύνη υγείας, ο Πρόεδρος επιστημονικής επιτροπής της Ένωσης Ασθενών Ελλάδος και καθηγητής Πολιτικής Υγείας στη Σχολή Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, Κυριάκος Σουλιώτης από το βήμα του 11ου Συνεδρίου Ασθενών ανέφερε πως πρόκειται για έναν οδηγό που θα μπορεί κανείς να τον κατεβάσει και να τον διαβάσει και «είναι ένας βασικός άξονας προτεραιότητας της στρατηγικής για τα ανθρώπινα δικαιώματα και την τεχνολογία στη βιοϊατρική για να επιτευχθεί το καλύτερο σκορ εγγραμματοσύνης υγείας».
Ειδικότερα πρόκειται για «έναν παράγοντα από αυτούς που προσδιορίζουν τις καλύτερες εκβάσεις υγείας και τις κάνουν καλύτερες», για την ικανότητα ενός ατόμου να αποκτά, να επεξεργάζεται και να κατανοεί πληροφορίες γύρω από θέματα υγείας, σε τέτοιο βαθμό ώστε να είναι σε θέση να λαμβάνει ενημερωμένες αποφάσεις για οποιοδήποτε θέμα άπτεται της υγείας του. Αυτές οι αποφάσεις μπορεί να αφορούν είτε την πρόληψη και την προαγωγή της υγείας γενικά, είτε να είναι στα πλαίσια κάποιας θεραπείας/παρέμβασης.
Ο ίδιος, πρόσθεσε πως αυτή μπορεί να επιτευχθεί μέσα από «καλές πρακτικές» και «ειδικά στα νοσοκομεία, στα κέντρα υγείας, στους επαγγελματίες υγείας. Υπάρχουν οδηγοί για να μεταβούμε από ένα περιβάλλον χαμηλής εγγραμματοσύνης υγείας σ’ ένα περιβάλλον υψηλότερης εγγραμματοσύνης».
Στη συνέχεια, ο ίδιος επεσήμανε το πόσο σημαντική είναι λέγοντας χαρακτηριστικά πως «όσο μεγαλύτερη είναι η εγγραμματοσύνη υγείας έχουμε μικρότερο αριθμό επισκέψεων στα επείγοντα, μικρότερη παραμονή σε νοσηλεία, καλύτερη τήρηση της θεραπείας».
Σύμφωνα, μάλιστα και με τα ευρήματα που παρουσίασε ο ίδιος στο συνέδριο από έρευνες, αποκάλυψε πως «1 στους 2 ενήλικες έχουν χαμηλή εγγραμματοσύνη υγείας και αυτό είναι μεγάλο πρόβλημα» καθώς «2 στους 3 ενήλικες δυσκολεύονται να κατανοήσουν βασικές πληροφορίες υγείας στην εποχή του διαδικτύου» αναφέροντας μάλιστα και τον παράγοντα του κόστους, ο οποίος πιθανότα ευθύνεται για αυτή την κατάσταση καθώς όπως είπε ο ίδιος «οι ασθενείς που έχουν χαμηλή εγγραμματοσύνη υγείας κοστίζουν τέσσερις φορές περισσότερο από ασθενείς με υψηλή».
