Κανείς δεν θέλει να βρίσκεται έξω όταν βρέχει, χιονίζει και κάνει παγωνιά... κανείς εκτός από τον σκύλο μας που έχει ανάγκη την καθημερινή του βόλτα συχνά προς μεγάλη μας απελπισία. Και υπάρχει και απόδειξη για αυτό αφού σχετική μελέτη έδειξε ότι τις μέρες με κρύο οι πιθανότητες για τον καθιερωμένο περίπατο μειώνονται κατά 50%. Ωστόσο, με λίγη προσπάθεια, η έξοδος του σκύλου μας μπορεί να είναι τελικά ευχάριστη και για εκείνον και για εμάς. Σε κάθε περίπτωση όμως οι ειδικοί δίνουν τις συμβουλές τους ώστε οι χειμωνιάτικες βόλτες να μείνουν κυρίως ασφαλείς για τον τριχωτό μας φίλο.

Διαφορές φυλής και ηλικίας

Δεν έχουν όλα τα σκυλιά τις ίδιες ικανότητες να αντιμετωπίσουν το κρύο. Ένας σκύλος με κοντό τρίχωμα όπως το Τσιουάουα είναι πολύ πιο επιρρεπής στους κινδύνους που κρύβει το κρύο σε σχέση με ένα μεγαλόσωμο σκύλο που διαθέτει πυκνή γούνα.

Αυτονόητα, όταν ο υδράργυρος πέφτει κάτω από τους 4 βαθμούς Κελσίου, ένα Χάσκι θα αισθανθεί σαν στο σπίτι του, ενώ το Τσιουάουα που λέγαμε θα τρέμει από το κρύο και θα κινδυνεύσει από υποθερμία.

Η ηλικία επίσης επηρεάζει την ανθεκτικότητα του κατοικιδίου μας στο κρύο. Τα κουτάβια και οι μεγαλύτεροι σε ηλικία σκύλοι έχουν μικρή αντοχή στις χαμηλές θερμοκρασίες παρά το γεγονός ότι τελικά κάθε σκύλος είναι μοναδικός και μπορεί να έχει μεμονωμένες ανάγκες υγείας ή σωματικά χαρακτηριστικά που τον κάνουν περισσότερο ή λιγότερο ανθεκτικό στην παγωνιά.

Πότε καταλαβαίνουμε όταν ο σκύλος μας κρυώνει

Υπάρχουν συμπτώματα που θα μας προειδοποιήσουν ότι ο σκύλος μας έχει αρχίσει να κρυώνει υπερβολικά.

Θα παρατηρήσουμε ότι τρέμει ενώ μερικά σκυλιά μπορεί ταυτόχρονα να γαυγίζουν ή να είναι ανήσυχα.

Συχνά επίσης δείχνουν απροθυμία στην προσπάθεια μας να τα κάνουμε να περπατήσουν σε παγωμένο έδαφος ενώ μπορεί να ψάχνουν κάποιο χώρο στον οποίο μπορούν να τρυπώσουν και να προφυλαχθούν.

Ακριβώς όπως εμείς, έτσι και οι σκύλοι μπορούν να πάθουν κρυοπαγήματα. Και όπως επίσης συμβαίνει στους ανθρώπους, τα σημάδια ενδέχεται να εμφανιστούν μετά από ώρες καθιστώντας δύσκολη την αξιολόγησή τους.

Οι πιο συχνές ενδείξεις που παραπέμπουν σε κρυοπαγήματα, είναι ο αποχρωματισμός του δέρματος στα αυτιά και στην άκρη της ουράς, το πρήξιμο, μικρά έλκη και διαμαρτυρία του σκύλου όταν τον αγγίζουμε σε αυτά τα σημεία.

Άλλα σοβαρά σημάδια υποθερμίας περιλαμβάνουν νωθρότητα ή λήθαργο και είναι ένδειξη για άμεση αίτηση βοήθειας από τον κτηνίατρο.

Ένας καλός εμπειρικός κανόνας πάντως είναι ότι αν κάνει πολύ κρύο για εσάς, τότε κάνει πολύ κρύο και για τον σκύλο σας, οπότε ένα πουλόβερ στα μέτρα του και καλύμματα για τα πόδια μπορεί να προσφέρουν μια κάποια προστασία.

Προσοχή στο αλάτι

Ένας από τους «αόρατους» κινδύνους μιας παγωμένης μέρας είναι το αλάτι που χρησιμοποιείται στους δρόμους για να εμποδιστεί η δημιουργία πάγου.

Όταν τα σκυλιά περπατούν πάνω του, οι αιχμηρές, τραχιές άκρες των κρυστάλλων αλατιού μπορεί να ερεθίσουν το ευαίσθητο δέρμα στα πόδια τους.

Παράλληλα, καθώς τα σκυλιά συχνά γλείφουν τα πόδια τους όταν είναι βρώμικα, βρεγμένα ή ερεθισμένα, υπάρχει κίνδυνος να αντιμετωπίσουν γαστρεντερικές διαταραχές, αφυδάτωση, νεφρική βλάβη, επιληπτικές κρίσεις, ακόμα και θάνατο, εξαιτίας της κατανάλωσης αλατιού αφού ακόμα και μικρές ποσότητες μπορεί να διαταράξουν κρίσιμες λειτουργίες του οργανισμού τους.

Αφού βγάλετε βόλτα τον σκύλο σας, συστήνουν οι κτηνίατροι, ξεπλύνετε με προσοχή τα πόδια του. Η εφαρμογή ενός λεπτού στρώματος βαζελίνης στις πατούσες τους μπορεί επίσης να βοηθήσει στην προστασία από δερματικούς ερεθισμούς.

Σε κάθε περίπτωση, όταν η θερμοκρασία πέσει κάτω από το μηδέν, η βόλτα πρέπει να περιοριστεί στον ελάχιστο δυνατό χρόνο ενώ το διασκεδαστικό κομμάτι του περιπάτου καλύτερα να μεταφερθεί σε κάποια δραστηριότητα εντός σπιτιού.