Η πρόωρη εκσπερμάτιση είναι μία σεξουαλική δυσλειτουργία που απασχολεί περίπου το 20-30% του ανδρικού πληθυσμού και αποτελεί τη συχνότερη μορφή σεξουαλικής διαταραχής του άνδρα, η οποία έχει αρνητικές επιπτώσεις τόσο για τον ίδιο όσο και για τη σύντροφό του.

Σύμφωνα μάλιστα με τον ειδικό ιατρό Χειρουργό Ουρολόγο Ανδρολόγο Αλέξανδρο Λέκκα η κατάσταση αυτή συνοδεύεται από αδυναμία του ασθενούς να καθυστερήσει την εκσπερμάτισή του, καθώς και από αρνητικά συναισθήματα όπως ενόχληση ή ενοχή.

Αίτια πρόωρης εκσπερμάτισης

Τα αίτια της πάθησης είναι πολυπαραγοντικά. Ενοχοποιητικοί παράγοντες θεωρούνται το άγχος, η παχυσαρκία, οι τραυματικές σεξουαλικές εμπειρίες, η γενετική προδιάθεση και η υπερευαισθησία του πέους.

Διάγνωση

Όταν ο ασθενής παρουσιάζει πρόωρη εκσπερμάτιση από την έναρξη της σεξουαλικής του ζωής, τότε η πάθηση χαρακτηρίζεται ως πρωτοπαθής.

Ως δευτεροπαθής θα χαρακτηριστεί στην περίπτωση που δεν την παρουσιάσει από την αρχή, αλλά του εμφανιστεί μετέπειτα στη ζωή του.

Ο ειδικός ανδρολόγος που θα εξετάσει τον ασθενή για τη διάγνωση, θα στηριχθεί στο ιατρικό και σεξουαλικό ιστορικό του ασθενούς, τη φυσική του κατάσταση αλλά και στο ψυχολογικό του προφίλ.

Δεδομένου ότι η πρόωρη εκσπερμάτιση επιδρά αρνητικά στο ζευγάρι και επιπλέον μπορεί να αποτελεί και το πρώτο σύμπτωμα στυτικής δυσλειτουργίας, δεν πρέπει να αμελείται η επίσκεψη σε ειδικό ιατρό για τη θεραπεία του προβλήματος.

Επιλογές θεραπείας

Για την αντιμετώπισης της πάθησης είναι απαραίτητη η συζήτηση μεταξύ του ίδιου του ζευγαριού, αλλά και η επίσκεψη σε έναν ειδικό ιατρό που θα συστήσει την κατάλληλη θεραπεία που ενδείκνυται στην περίπτωσή του.

Θεραπευτικές επιλογές αποτελούν οι ακόλουθες πρακτικές:

• Σεξουαλικές ασκήσεις και παιχνίδια, με παροδικό, όμως, αποτέλεσμα
• Αλοιφή με αναισθητικό που προτιμάται από πολλούς ασθενείς
• Φαρμακευτική αγωγή με αναστολείς της σεροτονίνης που προκαλούν κάποιες επιπλοκές και δεν προσφέρουν οριστική λύση στο πρόβλημα
• Φαρμακευτική αγωγή με νταποξετίνη, η οποία είναι αρκετά ασφαλής
• Συνεχής ψυχολογική υποστήριξη και ενθάρρυνση του ασθενούς σε συνδυασμό με κάθε άλλη θεραπευτική μέθοδο.