Η παρουσία αίματος στα ούρα είναι συχνά το πρώτο σημάδι ότι κάτι δεν πάει καλά. Για πολλούς ανθρώπους, η παρατήρηση αυτού του συμπτώματος τους ωθεί να επισκεφθούν έναν γιατρό, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε έγκαιρη διάγνωση καρκίνου της ουροδόχου κύστης. Ωστόσο, για τα άτομα με αχρωματοψία, η ανίχνευση αυτού του προειδοποιητικού σημείου μπορεί να είναι πολύ πιο δύσκολη. Επειδή πολλές μορφές χρωματικής ανεπάρκειας δυσκολεύουν την αντίληψη των κόκκινων αποχρώσεων, το αίμα στα ούρα μπορεί να περάσει απαρατήρητο.

Ερευνητές από το Stanford Medicine και συνεργαζόμενα ιδρύματα αναφέρουν ότι η παράλειψη αυτού του πρώιμου συμπτώματος μπορεί να έχει σοβαρές συνέπειες. Μετά από ανάλυση των ιατρικών αρχείων, η ομάδα διαπίστωσε ότι τα άτομα που είχαν τόσο καρκίνο της ουροδόχου κύστης όσο και αχρωματοψία αντιμετώπιζαν 52% υψηλότερο ποσοστό θνησιμότητας σε διάστημα 20 ετών σε σύγκριση με τους ασθενείς με καρκίνο της ουροδόχου κύστης που είχαν φυσιολογική όραση.

Οι ερευνητές πιστεύουν ότι τα άτομα με αχρωματοψία μπορεί να καθυστερούν να αναζητήσουν ιατρική φροντίδα επειδή δεν αναγνωρίζουν το αίμα στα ούρα τους. Ως αποτέλεσμα, η νόσος μπορεί να διαγνωστεί σε μεταγενέστερο στάδιο, όταν η θεραπεία είναι πιο δύσκολη και τα ποσοστά επιβίωσης είναι χαμηλότερα.

«Ελπίζω ότι αυτή η μελέτη θα ευαισθητοποιήσει όχι μόνο τους ασθενείς με αχρωματοψία, αλλά και τους συναδέλφους μας που εξετάζουν αυτούς τους ασθενείς», δήλωσε ο Ehsan Rahimy, MD, αναπληρωτής κλινικός αναπληρωτής καθηγητής οφθαλμολογίας και κύριος συγγραφέας της μελέτης που δημοσιεύθηκε στο Nature Health.

Αχρωματοψία και κίνδυνος καρκίνου

Η αχρωματοψία, είναι πιο συχνή από ό,τι πιστεύουν πολλοί. Περίπου 1 στους 12 άνδρες και 1 στις 200 γυναίκες επηρεάζονται από αυτήν. Οι πιο διαδεδομένοι τύποι επηρεάζουν τη διάκριση μεταξύ των αποχρώσεων του κόκκινου και του πράσινου. Αυτό μπορεί να δημιουργήσει καθημερινές προκλήσεις, όπως η ερμηνεία των φωτεινών σηματοδοτών, ο συντονισμός των ρούχων ή η κρίση για το αν το κρέας είναι πλήρως μαγειρεμένο.

Ο καρκίνος της ουροδόχου κύστης εμφανίζεται επίσης πολύ πιο συχνά στους άνδρες, οι οποίοι αναπτύσσουν την ασθένεια περίπου τέσσερις φορές πιο συχνά από τις γυναίκες. Το 2025, περίπου 85.000 Αμερικανοί αναμενόταν να διαγνωστούν με καρκίνο της ουροδόχου κύστης.

Προηγούμενες αναφορές και μικρότερες μελέτες είχαν ήδη οδείξει ότι η αχρωματοψία μπορεί να καθυστερήσει τη διάγνωση ορισμένων ασθενειών. Εάν κάποιος δεν μπορεί να αναγνωρίσει εύκολα αίμα στα κόπρανα ή στα ούρα, παθήσεις όπως ο καρκίνος του παχέος εντέρου ή της ουροδόχου κύστης μπορεί να ανιχνευθούν αργότερα. Μια μελέτη του 2009 στην οποία συμμετείχαν 200 άνδρες με καρκίνο της ουροδόχου κύστης διαπίστωσε ότι όσοι είχαν αχρωματοψία συχνά διαγιγνώσκονταν σε πιο προχωρημένα και επεμβατικά στάδια από όσους είχαν τυπική όραση.

Σε ένα άλλο πείραμα που διεξήχθη το 2001, ζητήθηκε από τους συμμετέχοντες να αναγνωρίσουν ποιες εικόνες σάλιου, ούρων και κοπράνων περιείχαν αίμα. Τα άτομα με φυσιολογική όραση αναγνώρισαν σωστά τα δείγματα στο 99% των περιπτώσεων, ενώ οι συμμετέχοντες με αχρωματοψία ήταν σωστοί μόνο στο 70% των περιπτώσεων.

Αυτά τα προηγούμενα ευρήματα ώθησαν τον Rahimy και τους συναδέλφους του να διερευνήσουν εάν η αχρωματοψία μπορεί τελικά να επηρεάσει την επιβίωση των ατόμων που έχουν διαγνωστεί με καρκίνο της ουροδόχου κύστης ή του παχέος εντέρου.

Αναζήτηση σε εκατομμύρια ιατρικά αρχεία.

Από περίπου 100 εκατομμύρια αρχεία ασθενών στις ΗΠΑ, οι ερευνητές εντόπισαν 135 άτομα που είχαν διαγνωστεί με αχρωματοψία και καρκίνο της ουροδόχου κύστης, καθώς και 187 ασθενείς που είχαν αχρωματοψία και καρκίνο του παχέος εντέρου.

Για κάθε ομάδα, η ομάδα δημιούργησε μια συγκρίσιμη ομάδα ελέγχου ασθενών με την ίδια διάγνωση καρκίνου και παρόμοια δημογραφικά και υγειονομικά χαρακτηριστικά, αλλά με φυσιολογική όραση.

Μεταξύ των ασθενών με καρκίνο της ουροδόχου κύστης, εκείνοι με αχρωματοψία είχαν χαμηλότερες πιθανότητες επιβίωσης από εκείνους με φυσιολογική όραση. Σε μια περίοδο 20 ετών, ο συνολικός κίνδυνος θνησιμότητας ήταν 52% υψηλότερος για την ομάδα με αχρωματοψία. (Ο κίνδυνος θνησιμότητας περιλαμβάνει θανάτους από όλες τις αιτίες.)

Γιατί ο καρκίνος του παχέος εντέρου παρουσίασε διαφορετικό μοτίβο

Οι ερευνητές περίμεναν να παρατηρήσουν ένα παρόμοιο μοτίβο μεταξύ των ατόμων με καρκίνο του παχέος εντέρου. Αντ' αυτού, δεν βρήκαν στατιστικά σημαντική διαφορά στην επιβίωση μεταξύ ασθενών με και χωρίς αχρωματοψία.

Ένας λόγος μπορεί να είναι ότι ο καρκίνος του παχέος εντέρου εμφανίζει συνήθως διάφορα πρώιμα συμπτώματα. Ο Rahimy σημείωσε ότι «το αίμα στα κόπρανα δεν είναι το κύριο σύμπτωμα ή το πιο κοινό σύμπτωμα που παρουσιάζουν αυτοί οι ασθενείς».

Μελέτες δείχνουν ότι σχεδόν τα δύο τρίτα των ασθενών με καρκίνο του παχέος εντέρου αναφέρουν πρώτα κοιλιακό άλγος και περισσότεροι από τους μισούς παρατηρούν αλλαγές στις συνήθειες του εντέρου. Αντίθετα, μεταξύ 80% και 90% των ασθενών με καρκίνο της ουροδόχου κύστης παρατηρούν αρχικά αίμα στα ούρα τους χωρίς να αισθάνονται πόνο.

Ο τακτικός προληπτικός έλεγχος παίζει επίσης σημαντικό ρόλο. Ο προληπτικός έλεγχος για τον καρκίνο του παχέος εντέρου συνιστάται ευρέως για τα περισσότερα άτομα ηλικίας μεταξύ 45 και 75 ετών, γεγονός που μειώνει την εξάρτηση από την παρατήρηση αίματος στα κόπρανα ως πρώτο σημάδι προβλήματος.

«Υπάρχει πολύ μεγαλύτερη έμφαση στην έγκαιρη διάγνωση του καρκίνου του παχέος εντέρου και πολύ μεγαλύτερη ευαισθητοποίηση του κοινού», δήλωσε ο Rahimy.