Το ερωτηματολόγιο δόθηκε σε δύο ομάδες που συμμετείχαν σε έρευνες πληθυσμού. Η βαθμολογία ύπνου υπολογίστηκε κατά την εγγραφή και 2 χρόνια αργότερα για τη μία από τις μελέτες και πέντε χρόνια αργότερα για την άλλη. Μια υποομάδα συμμετεχόντων υποβλήθηκε επίσης σε πολυσωματογραφικές εξετάσεις.
Στόχος της μελέτης ήταν να εκτιμηθεί η συνολική επίδραση στον καρδιαγγειακό κίνδυνο των πέντε προτύπων ύπνου και η μεταβολή τους με την πάροδο του χρόνου. Στη μελέτη συμμετείχαν περισσότερα από 11.000 άτομα ηλικίας 53-64 ετών (44,6% γυναίκες) και η καρδιαγγειακή παρακολούθηση πραγματοποιήθηκε για οκτώ8-10 χρόνια. Η ανάλυση των δεδομένων παρείχε τρεις κύριες παρατηρήσεις. Η πρώτη είναι ότι όσο υψηλότερη είναι η αρχική βαθμολογία ύπνου, τόσο χαμηλότερος είναι ο καρδιαγγειακός κίνδυνος.
Ο κίνδυνος μειώνεται κατά 18% για κάθε επιπλέον βαθμό από την αρχική βαθμολογία ύπνου (λόγος κινδύνου [HR], 0,82). Η δεύτερη διαπίστωση είναι ότι ο κίνδυνος μειώνεται κατά 16% για κάθε πρόσθετη βαθμολογία μεταξύ των δύο αξιολογήσεων (HR, 0,84). Τέλος, οι συγγραφείς εκτιμούν ότι τα δεδομένα που συλλέχθηκαν αποτελούν απόδειξη ότι το 30% έως 60% των νέων καρδιαγγειακών ατυχημάτων θα μπορούσε να αποφευχθεί εάν όλοι οι συμμετέχοντες πετύχαιναν το μέγιστο επίπεδο για τουλάχιστον τέσσερα χαρακτηριστικά του ύπνου.
Περιθώρια βελτίωσης
Θα πρέπει να σημειωθεί ότι 2 στους 3 ασθενείς έλαβαν υψηλή βαθμολογία ύπνου (τρία ή παραπάνω) από την πρώτη αξιολόγηση και η βαθμολογία αυτή παρέμεινε σταθερή μεταξύ των επαναληπτικών ελέγχων. Περίπου το 8% των συμμετεχόντων βελτίωσε τη βαθμολογία του, ενώ το 11% είδε τη βαθμολογία του να πέφτει κάτω από το τρία. Τέλος, για ορισμένους συμμετέχοντες (17,2%), η βαθμολογία παρέμεινε σταθερή αλλά κάτω από το τρία. Η μελλοντική έρευνα θα πρέπει να επικεντρωθεί σε αυτές τις δύο τελευταίες ομάδες, σύμφωνα με τους συγγραφείς, ώστε να αναζητηθούν δυνητικά τροποποιήσιμοι καθοριστικοί παράγοντες για την αντιστροφή αυτών των τάσεων.
Η σχέση μεταξύ της καλής ποιότητας ύπνου και του μειωμένου κινδύνου καρδιαγγειακής νόσου είναι ισχυρότερη για τα άτομα με καλή αρχική βαθμολογία, γεγονός που καταδεικνύει τη σημασία της επίτευξης καλής ποιότητας ύπνου όσο το δυνατόν νωρίτερα στη ζωή και της διατήρησής της σε μακροπρόθεσμη βάση. Ωστόσο, ο μειωμένος κίνδυνος που συνδέεται με τη βελτίωση της βαθμολογίας με την πάροδο του χρόνου σε άτομα με αρχικά χαμηλή βαθμολογία υποδηλώνει ότι ποτέ δεν είναι αργά για να βελτιωθεί η ποιότητα του ύπνου, όσο χαμηλή και αν είναι η αρχική βαθμολογία.
Οι συγγραφείς προτείνουν να ευαισθητοποιηθεί το ευρύ κοινό από πολύ νωρίς σχετικά με τη σημασία της ποιότητας και της ποσότητας του ύπνου. Συνιστούν επίσης τον έλεγχο και τη θεραπεία της χρόνιας αϋπνίας, των διαταραχών του κιρκάδιου ρυθμού του ύπνου και της υπνικής άπνοιας όσο το δυνατόν νωρίτερα. Η γνωσιακή-συμπεριφορική θεραπεία είναι αποτελεσματική στη θεραπεία της αϋπνίας και υπάρχουν διάφορες γραμμές αποτελεσματικών θεραπειών για την αποφρακτική άπνοια ύπνου ανάλογα με τον φαινότυπο και τη σοβαρότητά της.
Η εν γένει συμπεριφορά στον ύπνο πιστεύεται ότι επηρεάζεται σε μεγάλο βαθμό από τη γενετική και εκφράζεται ως προτίμηση παρά ως τροποποιήσιμη συμπεριφορά, παρόλο που μέτρα συμπεριφοράς σε συνδυασμό με χρονοθεραπεία (φωτοθεραπεία, χρήση μελατονίνης) μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε άτομα με κακή ευθυγράμμιση του βιολογικού τους ρολογιού και του περιβάλλοντός τους σε διαταραχές του κιρκάδιου ρυθμού ύπνου-αφύπνισης. Οι λύσεις μπορεί επίσης να προέλθουν από την εκπαίδευση των επαγγελματιών υγείας.
Η μελέτη αυτή μπορεί να ανοίξει το δρόμο για την προώθηση του υγιούς ύπνου και να ενθαρρύνει περαιτέρω την ισχυρή συνεργασία μεταξύ του ύπνου και της καρδιαγγειακής ιατρικής.
Πηγή: Medscape
