Σε άρθρο που δημοσιεύθηκε πρόσφατα, εμπειρογνώμονες από το Ευρωπαϊκό Κέντρο Πρόληψης και Ελέγχου Νοσημάτων (ECDC) και το Περιφερειακό Γραφείο Ευρώπης του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) αμφισβητούν τη δυνατότητα επίτευξης της εξάλειψης της πολιομυελίτιδας στην Ευρώπη, τονίζοντας ιδιαίτερα τους κινδύνους που συνδέονται με τη χαλάρωση στους εμβολιασμούς.
Η πολιομυελίτιδα είναι μια ασθένεια που οι περισσότεροι Ευρωπαίοι έχουν ξεχάσει. Ωστόσο, ο ιός εξακολουθεί να εισάγεται στην Ευρώπη. Ο εμβολιασμός κατά της πολιομυελίτιδας είναι μια από τις μεγαλύτερες νίκες της δημόσιας υγείας παγκοσμίως. Η Ευρώπη κηρύχθηκε απαλλαγμένη από τον ενδημικό ιό της πολιομυελίτιδας το 2002 και έκτοτε διατηρεί αυτό το καθεστώς.
Ο στόχος της εξάλειψης
Το 1988, ο ΠΟΥ ξεκίνησε μια παγκόσμια πρωτοβουλία για την εξάλειψη και των τριών τύπων του ιού της πολιομυελίτιδας (τύποι 1, 2 και 3), έως το 2000. Ο στόχος επετεύχθη χάρη στο εμβόλιο της πολιομυελίτιδας από το στόμα (OPV), το οποίο έλαβε άδεια κυκλοφορίας στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1961 και παρέχει εξαιρετική ανοσία στον εντερικό βλεννογόνο. Οι προερχόμενοι από το εμβόλιο ιοί απεκκρίνονται στα κόπρανα και μπορούν να μεταδοθούν μεταξύ των ατόμων, ιδίως σε κοινότητες με ανεπαρκή υγιεινή, ενισχύοντας έτσι την ανοσία της αγέλης. Ωστόσο, υπάρχει κίνδυνος μετάλλαξης προς νευροϊογένεση.
Ένα από τα σημαντικότερα ορόσημα αυτής της πρωτοβουλίας επιτεύχθηκε το 2015, όταν ο ΠΟΥ πιστοποίησε την εξάλειψη του ιού της πολιομυελίτιδας τύπου 2. Αυτό οδήγησε στην παγκόσμια παύση του OPV τύπου 2 (OPV2) τον Μάιο του 2016. Έκτοτε, χρησιμοποιείται το δισθενές OPV, που στοχεύει στους τύπους 1 και 3.
Μια άλλη σημαντική επιτυχία ήρθε το 2020, όταν η αφρικανική περιφέρεια του ΠΟΥ (που περιλαμβάνει 47 χώρες) κηρύχθηκε ελεύθερη από τον επιθετικό πολιοϊό έπειτα από τέσσερα συνεχή έτη χωρίς αναφερόμενα κρούσματα. Ο επιθετικός πολιοϊός δεν κυκλοφορεί πλέον στην Αφρική. Ωστόσο, η παγκόσμια εξάλειψη δεν έχει ακόμη επιτευχθεί, καθώς οι επιθετικοί τύποι 1 και 3 του πολιοϊού της πολιομυελίτιδας εξακολουθούν να ενδημούν σε δύο χώρες το Αφγανιστάν και το Πακιστάν.
Κίνδυνος αναστροφής
Όταν το OPV χρησιμοποιείται σε πληθυσμούς με χαμηλή εμβολιαστική κάλυψη, ο πολιοϊός που προέρχεται από το εμβόλιο μπορεί να συνεχίσει να κυκλοφορεί και μπορεί να χάσει τις εξασθενητικές μεταλλάξεις του καθώς εξαπλώνεται. Μετά τον εμβολιασμό κατά του πολιοϊού τύπου 2, ένας νέος τύπος ιού, ο προερχόμενος από το εμβόλιο πολιοϊός τύπου 2 (cVDPV2), έχει εμφανιστεί και κυκλοφορεί στην Αφρική και την Ασία. Ο cVDPV2 συμπεριφέρεται όπως ο επιθετικός πολιοϊός και μπορεί να προκαλέσει επιδημίες πολιομυελίτιδας. Μεταξύ 2016 και 2021, αντιστοιχούσε στο 95% όλων των αναφερόμενων κρουσμάτων cVDPV σε ανθρώπους.
Μέχρι σήμερα, δεν υπάρχουν ενδείξεις ευρείας μετάδοσης του cVDPV2 στην Ευρώπη. Ωστόσο, ο κίνδυνος εισαγωγής αυτών των ιικών στελεχών είναι υπαρκτός. Για παράδειγμα, αυτός ο παθογόνος ιός της πολιομυελίτιδας ανιχνεύθηκε σε τουλάχιστον μία ευρωπαϊκή χώρα κάθε χρόνο από το 2015 έως το 2022. Το 2024, ο cVDPV2 ανιχνεύθηκε σε δείγματα λυμάτων από 16 πόλεις σε πέντε χώρες -Ισπανία, Πολωνία, Γερμανία, Ηνωμένο Βασίλειο και Φινλανδία- στο πλαίσιο της επιδημιολογικής επιτήρησης της κυκλοφορίας του ιού της πολιομυελίτιδας. Αυτοί οι ιοί συνδέονται γενετικά με μια γενεαλογική γραμμή που εντοπίστηκε για πρώτη φορά στη Νιγηρία το 2020, η οποία έκτοτε έχει εξαπλωθεί σε 21 αφρικανικές χώρες, προκαλώντας επιδημίες σε 15.
Θα πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι ο cVDPV2 έχει ανιχνευθεί στην Ουκρανία και το Ισραήλ τα τελευταία χρόνια.
Η ανάλυση της γενετικής αλληλουχίας των ευρωπαϊκών απομονώσεων αποκάλυψε σημαντική γενετική ποικιλομορφία μεταξύ αυτών των απομονώσεων, τόσο μεταξύ όσο και εντός των χωρών, ακόμη και μεταξύ απομονώσεων από την ίδια περιοχή δειγματοληψίας. Αυτό υποδηλώνει ότι σημειώθηκαν πολλαπλές, σχεδόν ταυτόχρονες και φαινομενικά ανεξάρτητες εισαγωγές.
H κατάσταση στη Γαλλία
Στη Γαλλία, το τελευταίο κρούσμα ενδημικής πολιομυελίτιδας αναφέρθηκε το 1989 και το πιο πρόσφατο εισαγόμενο κρούσμα εμφανίστηκε το 1995, και τα δύο σε ενήλικες. Η τελευταία ανίχνευση του επιθετικού πολιομυοϊού σε άτομο χωρίς πρόσφατο ταξίδι έγινε το 1989.
Η επιτήρηση του ιού της πολιομυελίτιδας στα δίκτυα αποχέτευσης διακόπηκε στη Γαλλία το 2018 λόγω της σπανιότητας της ανίχνευσης του ιού και της πολύ υψηλής εμβολιαστικής κάλυψης με τρεις δόσεις σε ποσοστό 96% μεταξύ των βρεφών ηλικίας 24 μηνών που γεννήθηκαν το 2020.
Το 2023-2024, ο οργανισμός ANRS Emerging Infectious Diseases ξεκίνησε ένα ερευνητικό πρόγραμμα με στόχο την προετοιμασία για την επανέναρξη της τακτικής επιτήρησης του ιού της πολιομυελίτιδας στη Γαλλία. Το εν εξελίξει αυτό έργο οδήγησε στην πρώτη ανίχνευση του cVDPV3 (πολιοϊός προερχόμενος από το εμβόλιο από το στέλεχος Sabin τύπου 3) στη Γαλλική Γουιάνα το 2024. Ο ιός ανιχνεύθηκε σε δείγματα λυμάτων που συλλέχθηκαν μεταξύ Μαΐου και Αυγούστου 2024 από διάφορες εγκαταστάσεις επεξεργασίας (Cayenne, Saint-Georges και Remire-Montjoly).
Κενά ανοσίας
Οι πέντε χώρες που ανέφεραν ανίχνευση του cVDPV2 το 2024 είχαν όλες υψηλή εθνική κάλυψη με τρεις δόσεις του αδρανοποιημένου εμβολίου πολιομυελίτιδας. Ωστόσο, υπάρχουν ανισότητες στις υποεθνικές κοινότητες, με χαμηλότερη εμβολιαστική κάλυψη από τον γενικό πληθυσμό. Αυτό έχει αφήσει ορισμένους πληθυσμούς για χρόνια υποεμβολιασμένους και ως εκ τούτου επικίνδυνα ευάλωτους στη μόλυνση.
Το ECDC εκτίμησε ότι κατά τη δεκαετία 2012-2021, περίπου 2,4 εκατομμύρια παιδιά ηλικίας 12-23 μηνών στην Ευρωπαϊκή Ένωση και τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο ενδέχεται να μην έχουν λάβει τις απαιτούμενες τρεις δόσεις του εμβολίου κατά της πολιομυελίτιδας και 600.000 παιδιά ενδέχεται να μην έχουν εμβολιαστεί το 2022-2023.
Σύμφωνα με το ECDC και τον ΠΟΥ, «για να ελαχιστοποιηθεί ο κίνδυνος εμφάνισης κρουσμάτων, οι χώρες πρέπει να αναλάβουν επειγόντως δράση για τον εντοπισμό μη εμβολιασμένων και υποεμβολιασμένων ατόμων και υποπληθυσμών και να αναπτύξουν εντατικοποιημένα και καινοτόμα προγράμματα για την κάλυψη αυτών των κενών ανοσίας». Η διατήρηση υψηλής εθνικής εμβολιαστικής κάλυψης σε όλες τις ομάδες πληθυσμού παραμένει η καλύτερη προληπτική στρατηγική.
Το ECDC και ο ΠΟΥ Ευρώπης έχουν αναπτύξει εργαλεία υποστήριξης για τις ευρωπαϊκές χώρες, συμπεριλαμβανομένων τεχνικών οδηγιών για την επιτήρηση και την αντιμετώπιση επιδημιών, τη διευκόλυνση της ανταλλαγής δεδομένων και τη γενετική αλληλουχία των ιικών στελεχών.
Η Haute Autorité de Santé (HAS) στη Γαλλία εξέδωσε επικαιροποιημένες συστάσεις: «Παρόλο που ο κίνδυνος ευρείας κυκλοφορίας στη Γαλλία παραμένει χαμηλός, είναι σημαντικό να διατηρηθεί ενεργή επαγρύπνηση και να αποτραπεί η εμφάνιση συστάδων μετάδοσης σε περίπτωση επανεισαγωγής του ιού μέσω του συμπληρωματικού εμβολιασμού σε ανεπαρκώς εμβολιασμένες ή ανεμβολίαστες ομάδες πληθυσμού».
Η HAS συνιστά επίσης ότι «τα παιδιά των μεταναστών που φθάνουν στη Γαλλία θα πρέπει να λαμβάνουν αναμνηστική δόση τρισθενούς ενέσιμου αδρανοποιημένου εμβολίου κατά της πολιομυελίτιδας, ακόμη και αν έχουν προηγουμένως ολοκληρώσει το πρόγραμμα OPV χωρίς να έχουν λάβει ενέσιμη δόση».
Συνεχιζόμενες προκλήσεις
Τα τελικά στάδια της παγκόσμιας στρατηγικής για την εξάλειψη της πολιομυελίτιδας έχουν τους ακόλουθους στόχους:
- Εξάλειψη των άγριων τύπων 1 και 3 του ιού της πολιομυελίτιδας που εξακολουθούν να κυκλοφορούν στις ενδημικές χώρες (Αφγανιστάν και Πακιστάν)
- Παύση των επιδημιών που προκαλούνται από τον cVDPV
- Η εκρίζωση αυτών των ιών είναι απαραίτητη
Αυτό απαιτεί την ανάπτυξη επιδημιολογικής και κλινικής επιτήρησης για την ανίχνευση κρουσμάτων, την επιτήρηση της κυκλοφορίας του ιού (παρακολούθηση των δικτύων αποχέτευσης) και τη διατήρηση υψηλών επιπέδων εμβολιαστικής κάλυψης.
Όπως κατέληξαν η Διευθύντρια του ECDC Pamela Rendi-Wagner και ο Περιφερειακός Διευθυντής του ΠΟΥ για την Ευρώπη Hans Kluge, «κάθε χώρα πρέπει να παραμείνει σε εγρήγορση για την ανίχνευση της παρουσίας του ιού της πολιομυελίτιδας μέσω ευαίσθητων συστημάτων επιτήρησης, να είναι έτοιμη να δράσει γρήγορα εάν εντοπιστεί οποιαδήποτε κυκλοφορία και να δεσμευτεί να διατηρήσει υψηλή εμβολιαστική κάλυψη σε κάθε κοινότητα κάθε χρόνο μέχρι να επιτευχθεί η παγκόσμια εξάλειψη της πολιομυελίτιδας».
