Μολονότι, οι ΗΠΑ αποτελούν ένα από τα βασικότερα επίκεντρα της επιδημίας, εντούτοις τα στοιχεία από εθνικές βάσεις δεδομένων παραμένουν περιορισμένα.

Οι Ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Ιωάννης Ντάνασης, Μαρία Γαβριατοπούλου και Θάνος Δημόπουλος, Καθηγητής Θεραπευτικής και Πρύτανης ΕΚΠΑ, συνοψίζουν τα ευρήματα αυτής της μελέτης. Ο σκοπός αυτής της μελέτης ήταν να εντοπίσει τα χαρακτηριστικά, την έκβαση και τους παράγοντες που σχετίζονται με αυξημένη θνητότητα σε νοσηλευόμενους ασθενείς με σοβαρή νόσο. Μελετήθηκαν 2215 ενήλικες ασθενείς με επιβεβαιωμένη διάγνωση COVID-19 που εισήχθησαν σε μονάδες εντατικής θεραπείας σε 65 νοσοκομεία σε διαφορετικές πολιτείες από τις 4 Μαρτίου έως τις 4 Απριλίου 2020.

Το πρωτεύον καταληκτικό σημείο της μελέτης ήταν η θνητότητα στις 28 ημέρες από την εισαγωγή στο νοσοκομείο. Σύνθετες τεχνικές στατιστικής ανάλυσης χρησιμοποιήθηκαν για την αξιολόγηση των μελετώμενων παραγόντων. Από τους 2215 ασθενείς, διάμεσης ηλικίας 60.5 έτη, οι 1436 ήταν άνδρες και οι 1738 είχαν τουλάχιστον 1 συννοσηρότητα. Στις 28 ημέρες μετά την εισαγωγή στη ΜΕΘ 784 ασθενείς κατέληξαν, 824 έλαβαν εξιτήριο και 607 παρέμειναν νοσηλευόμενοι.

Οι κυριότεροι παράγοντες που συσχετίστηκαν με αυξημένη θνητότητα ήταν η μεγαλύτερη ηλικία (ιδιαίτερα άνω των 80 ετών), το ανδρικό φύλο, η παχυσαρκία, η στεφανιαία νόσος, οι ενεργείς κακοήθειες, η οξεία πολυοργανική ανεπάρκεια, η παρουσία υποξαιμίας, η ηπατική δυσλειτουργία, η νεφρική ανεπάρκεια και η εισαγωγή σε νοσοκομεία με περιορισμένο αριθμό κλινών στις μονάδες εντατικής θεραπείας.

Η μελέτη εξήγαγε το συμπέρασμα πως τα δημογραφικά και κλινικά στοιχεία των ασθενών αλλά και παράγοντες που αφορούν στη δομή και στη λειτουργία των νοσοκομείων μπορούν να αξιοποιηθούν για τη βελτίωση της έκβασης των αρρώστων και να ενισχύσουν την προσπάθεια για ανεύρεση αποτελεσματικής θεραπείας. Ανάμεσα στα νοσοκομεία που μελετήθηκαν υπήρχαν σημαντικές διακυμάνσεις στον αριθμό των ασθενών που κατέληξαν, αλλά και στο είδος της υποστηρικτικής και θεραπευτικής αντιμετώπισης.

Συμπερασματικά, η συγκεκριμένη μελέτη εντόπισε τους δημογραφικούς, κλινικούς και άλλους παράγοντες κινδύνου που συσχετίστηκαν με αυξημένο αριθμό θανάτων σε βαρέως πάσχοντες και δημιουργεί τις προϋποθέσεις για μια πιο οργανωμένη στρατηγική σε διαγνωστικό και θεραπευτικό επίπεδο στον αγώνα έναντι του νέου κορονοιού.