Οι αυτοάνοσες ασθένειες προκύπτουν όταν το ανοσοποιητικό σύστημα ακούσια επιτίθεται σε υγιή μέρη του σώματος αντί να υπερασπίζεται τον οργανισμό κατά των ασθενειών. Προκαλεί παθήσεις, όπως ρευματοειδής αρθρίτιδα και λύκο.
Οι επιστήμονες αναφέρουν ότι αυτό το εύρημα προσφέρει ενδείξεις για τη φύση του συνδρόμου Long Covid που θα μπορούσε τελικά να οδηγήσει σε βελτιώσεις στη διάγνωση και τη θεραπεία της πάθησης.
Επικεφαλής της έρευνας ήταν η Δρ Manali Mukherjee από το Πανεπιστήμιο McMaster του Οντάριο του Καναδά και ο καθηγητής Chris Carlsten στο Πανεπιστήμιο της Βρετανικής Κολομβίας στο Βανκούβερ του Καναδά. Για να μάθουν περισσότερα, η Δρ Mukherjee και οι συνεργάτες της στρατολόγησαν 106 άτομα που είχαν διαγνωστεί με COVID-19 μεταξύ Αυγούστου 2020 και Σεπτεμβρίου 2021 και βρίσκονταν υπό τη φροντίδα τριών νοσοκομείων στον Καναδά (St. Joseph's Healthcare Hamilton, Vancouver General Hospital και St. Paul's Hospital, Βανκούβερ). Οι ερευνητές συμπεριέλαβαν επίσης μια ομάδα 22 υγιών εθελοντών και μια ομάδα 34 ατόμων που είχαν βιώσει μια αναπνευστική λοίμωξη που δεν ήταν COVID ως σύγκριση.
Σε τρεις περιπτώσεις - τρεις, έξι και 12 μήνες μετά την ανάρρωσή τους από τη μόλυνση - οι ασθενείς ρωτήθηκαν εάν υπέφεραν από δύσπνοια, βήχα ή κόπωση (τυπικά συμπτώματα Long COVID). Οι περισσότεροι ασθενείς εξακολουθούσαν να λαμβάνουν μέρος στη μελέτη μετά από έξι μήνες (98 από τους 106) ενώ μόνο 57 επέστρεψαν μετά από 12 μήνες. Οι ερευνητές λένε ότι αυτό μπορεί να οφείλεται στην ανάρρωση των ασθενών.
Οι συμμετέχοντες έδωσαν επίσης δείγματα αίματος. Οι ερευνητές εξέτασαν τα δείγματα για συγκεκριμένα αντισώματα. Τα αντισώματα παράγονται κανονικά από το ανοσοποιητικό σύστημα για να κολλήσουν σε δυνητικά επιβλαβή βακτήρια ή ιούς, επισημαίνοντάς τα για επίθεση από άλλα μέρη του ανοσοποιητικού συστήματος. Σε αυτή την περίπτωση, οι ερευνητές αναζήτησαν αντισώματα που στοχεύουν υγιή κύτταρα και ιστούς στο σώμα και που είναι γνωστό ότι συμβάλλουν σε αυτοάνοσες ασθένειες.
Long Covid: Βρέθηκαν αντισώματα που στοχεύουν υγιή κύτταρα
Σχεδόν το 80% των ασθενών με COVID είχαν 2 ή περισσότερα από αυτά τα αντισώματα στο αίμα τους 3 και 6 μήνες μετά τη μόλυνση. Αυτό έπεσε στο 41% μετά από ένα χρόνο. Οι περισσότεροι από τους υγιείς εθελοντές δεν είχαν σημάδια από αυτά τα αντισώματα στο αίμα τους και όσους είχαν μολυνθεί από μία μη COVID αναπνευστική λοίμωξη, τα επίπεδα αυτών των αντισωμάτων ήταν σχετικά χαμηλά.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν επίσης ότι δύο συγκεκριμένα «αυτοαντισώματα» (που ονομάζονται αυτοαντισώματα U1snRNP και SSb-La), μαζί με άλλες πρωτεΐνες (που ονομάζονται κυτοκίνες) που προκαλούν φλεγμονή, παρέμειναν σε περίπου 30% των ασθενών με COVID ένα χρόνο μετά τη μόλυνση. Αυτό έτεινε να είναι μεταξύ εκείνων των ασθενών που επίσης υπέφεραν ακόμη από κόπωση και δύσπνοια.
Ο Δρ Mukherjee εξηγεί: «Για την πλειονότητα των ασθενών στη μελέτη μας, ακόμη και αν είχαν αυτοαντισώματα αμέσως μετά τη μόλυνση τους, αυτό υποχώρησε μετά από 12 μήνες. Ωστόσο, σε ορισμένους ασθενείς, τα αυτοαντισώματα επιμένουν και αυτοί οι ασθενείς είναι πιο πιθανό να συνεχίσουν να υποφέρουν με συμπτώματα και να χρειάζονται ιατρική βοήθεια.
«Αυτά τα αποτελέσματα υποδεικνύουν την ανάγκη εξέτασης για σημεία αυτοάνοσης νόσου σε ασθενείς με συμπτώματα LONG COVID που διαρκούν για ένα χρόνο ή περισσότερο».
Ο καθηγητής Carlsten πρόσθεσε: «Τα δεδομένα μας για τα αυτοαντισώματα εκείνους τους μήνες μετά τη μόλυνση από τον COVID ενισχύουν τα δεδομένα άλλων ομάδων και παρέχουν ισχυρή αληθοφάνεια για την παρουσίαση του LONG COVID ως συστηματικής νόσου».
ΠΗΓΗ: eurekalert
