To να ζεις με διαβήτη τύπου 2 αναγκάζει πολλά άτομα να να προσαρμόσουν τον τρόπο ζωής και τις διατροφικές τους συνήθειες. Σε μία προσπάθεια διαχείρισης της ασθένειας, το σάκχαρο του οργανισμού και τα επίπεδα ινσουλίνης πρέπει να είναι σταθερά.
Σύμφωνα με μία πρόσφατη μελέτη, οι ασθενείς με διαβήτη τύπου 2, που περιορίζουν τα γεύματά τους σε συγκεκριμένες ώρες της ημέρας μπορούν να δουν λιγότερες αιχμές και μειώσεις στην μεταβολική τους υγεία.
Η μελέτη δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Diabetologia. Οι επιστήμονες πραγματοποίησαν μία δοκιμή όπου 14 συμμετέχοντες με διαβήτη τύπου 2 πραγματοποίησαν μία 3βδομάδη TRE (διαλείπουσα νηστεία) που περιορίζει την καθημερινή κατανάλωση φαγητού μέσα σε ένα διάστημα 10 ωρών. Τα ευρήματα από τη μελέτη ήταν ότι οι ασθενείς με ένα συγκεκριμένο μοτίβο TRE και είχαν καλύτερα ελεγχόμενα επίπεδα γλυκόζης (γνωστό ως σάκχαρο) και ξόδευαν περισσότερο χρόνο με φυσιολογικό σάκχαρο συγκριτικά με όταν έτρωγαν σε ένα διάστημα τουλάχιστον 14 ωρών (ή παραπάνω).
Οι επιστήμονες από τη δοκιμή σημείωσαν ότι δεν μπόρεσαν με σιγουριά να πουν αν η ευαισθησία των ασθενών με διαβήτη τύπου 2 βελτιώνεται ή όχι με την διαλείπουσα νηστεία.
Οι επιστήμονες ισχυρίζονται η διαλείπουσα νηστεία βοηθά στη δημιουργία ενός ασφαλούς και αποτελεσματικού μεταβολικού ρυθμού στο σώμα που υποστηρίζει υγιή επίπεδα σακχάρου μέσα στην ημέρα, η οποία συνεχίζεται μέχρι την επόμενη μέρα.
Οι περιορισμοί της μελέτης
Φυσικά, οι δοκιμές και οι μελέτες συνοδεύονται από μεμονωμένες προειδοποιήσεις, γι' αυτό είναι σημαντικό να αναγνωρίσουμε ότι τα ευρήματα αυτής της μελέτης ήταν «δευτερεύον αποτέλεσμα», λέει ο Δρ. Mike Bohl, MD, MPH, CPH, MWC, ELS , Διευθυντής Ιατρικού Περιεχομένου & Εκπαίδευσης για την Ro Healthcare Tech Company . Λόγω της ανακάλυψης μειωμένων επιπέδων γλυκόζης τη νύχτα, «η μελέτη διαπίστωσε ότι ο περιορισμός του φαγητού σε ένα παράθυρο 10 ωρών οδηγεί σε μειωμένα επίπεδα γλυκόζης 24 ωρών». Ωστόσο, συνεχίζει εξηγώντας, ότι «αυτό δεν αποτελεί έκπληξη , αφού τα επίπεδα γλυκόζης συνήθως ανεβαίνουν μετά το φαγητό και οι συμμετέχοντες έτρωγαν για μικρότερο χρονικό διάστημα της ημέρας».
Επίσης, υπήρξαν κάποιες ατυχίες κατά τη διάρκεια της δοκιμής που θα έπρεπε να αποδοθούν. «Σε μία περίπτωση, υπήρχαν ελλιπή δεδομένα λόγω τεχνικών ζητημάτων. Επομένως αναλύθηκαν μόνο δεδομένα από 10 από τους εθελοντές», λέει ο Bohl. Επιπλέον, πολλοί από τους συμμετέχοντες στη δοκιμή έπαιρναν συγκεκριμένα φάρμακα για τη μείωση της γλυκόζης εκείνη την εποχή, ενώ άλλοι δεν έπαιρναν.
Αυτό δεν σημαίνει ότι αυτή η έρευνα δεν βρήκε μια παραγωγική μορφή υποστηρικτικής θεραπείας για ορισμένους ασθενείς με διαβήτη τύπου 2 εκεί έξω. Στην πραγματικότητα, λέει ο Bohl, «κάποιες έρευνες δείχνουν ότι η διαλείπουσα νηστεία μπορεί να οδηγήσει σε απώλεια βάρους, κάτι που θα μπορούσε να είναι ευεργετικό για όσους πάσχουν από διαβήτη τύπου 2».
ΠΗΓΗ: eatthis
